TERUG NAAR OVERZICHT

Seksisme op de Belgische werkvloer: vrouwen getuigen

 

Een spottende opmerking, een domme blondjes-mop, een klap op het achterwerk, een veelbetekenende knipoog… Zo’n zaken worden vaak weggelachen als onschuldige akkefietjes, maar zijn ze dat wel?

Vrouwen opsporen die willen getuigen over seksisme op de werkvloer, is niet bepaald een uitdaging. Veel vrouwelijke werknemers hebben namelijk het gevoel dat ze harder moeten knokken om carrière te maken dan hun mannelijke tegenhangers, onder andere omdat ze minder snel serieus worden genomen.

Zo ook carrièrevrouw Stephanie D’Hose, adjunct-kabinetschef van Vlaams minister van Cultuur Sven Gatz, die vooral in het begin van haar loopbaan tegen seksisme heeft moeten opboksen. “Toen ik net begon te werken, vijftien jaar geleden, waren vele beginnelingen in de kabinetten jonge meisjes zoals ik. Er was toen heel wat seksisme in onze werkomgeving. Zo kregen we hier en daar een opmerking als ‘zou je de potloodtest doorstaan?’ of een klets op de poep als iemand ons voorliet in de lift. In het begin durfde ik niet goed te reageren, want ik wou me niet opstellen als een seut. En is het eigenlijk zo erg? Neen, er bestaan veel ergere dingen. Maar is het gepast? Dat is het absoluut niet. Gelukkig gebeurde het niet dagelijks en was het een minderheid die zich zo gedroeg. Maar elke opmerking was er een te veel.”

D’Hose denkt dat de situatie ondertussen verbeterd is: “Ik wil er geen generatieconflict van maken, maar jongere mannen gaan toch op een andere manier met zulke opmerkingen om dan hun vaders. Misschien komt het ook wel omdat ik nu een minder gemakkelijk doelwit ben. Een jong meisje, een beginneling, lijkt veel kwetsbaarder.” Toch heerst het klassieke rollenpatroon nog heel sterk, vindt de politica. Dat mannen voor hun carrière gaan en vrouwen zich ontfermen over het gezin, blijkt nog steeds de norm te zijn.  

Macht en gewenning

Seksistische veronderstellingen zitten ingebakken in onze cultuur en zijn meestal niet bedoeld om te kleineren, vertelt Liesbeth Kennes, medewerker seksueel grensoverschrijdend gedrag bij CAW Oost-Brabant. “In vele culturen en sociaaleconomische kringen wordt er neergekeken op de positie van de vrouw. Er wordt vaak gezegd dat allochtonen vrouwen slecht behandelen, maar bij ons is er ook seksisme. Het is typisch Vlaams dat we hier blind voor blijven.”

Seksisme komt ook voor tegen mannen, zegt Kennes. “Neem bijvoorbeeld de situatie waarbij een man zijn werkuren mindert voor de kinderen. Hij botst daarmee op stereotypen over gender en opvoeding: het is namelijk niet ‘mannelijk’ om voor je kinderen te willen zorgen. Dat is op niets gebaseerd, maar hij zal minder serieus worden genomen en minder promotiekansen krijgen.”

“Seksisme op de werkvloer hangt ook echt samen met macht”, vervolgt de welzijnswerkster. “Mensen vinden bepaalde opmerkingen niet kunnen, maar als ze komen van iemand die boven hen in de hiërarchie staat, durven ze er niet tegen optreden. Er is bijna sprake van gewenning.”

Kennes besluit dat het eigenlijk aan de omstaanders is - vooral de mannelijke dan - om te reageren als er iemand een seksistische opmerking krijgt. “Als je als vrouw ingaat tegen een seksistische opmerking word je nogal makkelijk als ‘zeur’ weggezet. ‘Het is maar om te lachen’, krijgen zij dan in het gezicht gesmeten. Het is dus waardevol als mannelijke collega’s een seksegenoot op de vingers tikken.”

“Als je last hebt van seksisme lijkt het me daarom best om een aantal collega’s in vertrouwen te nemen en hen te sensibiliseren. Je kan eveneens naar de vertrouwenspersoon of preventieadviseur stappen. Deze­­­­ gaan heel discreet te werk en zullen met jou op zoek gaan naar een oplossing zodat je je terug goed in je vel voelt op je werk.”

 

Medewerkster in de textielsector:

“Ik had een vrij verantwoordelijke functie, maar velen van de mannen onder mij luisterden niet omdat ze geen ‘bevelen’ van vrouwen wouden aannemen. Achter mijn rug noemden ze me een ‘dom blondje’ en zeiden dat ik veel te jong was om te weten waarover ik het had. Soms raakten mijn projecten niet af door hun koppigheid en kwam ik in de problemen.”

Doctoraatsstudente aan de faculteit Wetenschappen:

“Toen ik net aan mijn doctoraat begon, mocht ik van mijn baas een laptop bestellen en omdat ik veel fietste, koos ik een licht model uit. Mijn baas zei toen dat de laptop waarschijnlijk lichter was dan de make-up die ik elke dag mee naar het werk nam.”

Hr-medewerkster:

“Ik werkte als office manager en wou daarna graag doorgroeien naar een functie als consultant. Dat was me beloofd tijdens het sollicitatiegesprek. Nadat ik een tijdje aan het werk was en meer consultancytaken wou opnemen, kreeg ik als antwoord: ‘Goh, als vrouw moet je toch eerst wat testen afnemen.’ Ze wilden me een psychologische screening laten doorlopen.”

Bediende in de exportsector:

“Mijn nieuwe baas flirtte met mij. Ik was er aanvankelijk wel een klein beetje door gecharmeerd, maar na verloop van tijd voelde ik me er steeds  ongemakkelijker bij. Uiteindelijk wou ik dat het stopte en confronteerde ik hem ermee. Hij ontkende het simpelweg. Nadien ging het allemaal bergaf. Ik denk dat zijn ego gekrenkt was, dat hij zich afgewezen voelde. Een week voor het einde van mijn proefperiode kreeg ik mijn ontslag.”

Verkoopster in de bouw:

“Ongeveer wekelijks krijg ik op mijn werk schunnige opmerkingen te horen in de trend van ‘Ga je me een keer pijpen?’ Ik lig er niet van wakker, maar het is natuurlijk niet oké. Onlangs echter, ging mijn enige vrouwelijke collega op ouderschapsverlof en toen ze net weg was, zei mijn baas: ‘We gaan geen vrouwen meer aannemen, want die worden alleen maar zwanger. Laat die maar thuis.’ Dat was de druppel. Ik besefte dat ik nooit zou kunnen doorgroeien in zo’n bedrijfscultuur en heb prompt mijn ontslag ingediend.”


Lees ook:

Wat verandert er praktisch op werkvlak voor jou in 2018?

In de loop van 2018 treden er heel wat maatregelen in werking die jouw (zoektocht naar een) job in m...

Word gevonden

Toon jouw profiel aan meer dan 400 werkgevers die elke dag nieuwe kandidaten zoeken in onze database.

Dit was 2017 in cijfers

Meer vacatures, minder werklozen. Als we één ding uit 2017 onthouden, dan is het wel dat. Maar er zi...

 

 

Tijd voor de ideale job

Zoek jobs op jouw maat en maak een job alert aan.

 

 

 

De arbeidsmarkt in 2018: dit zijn de uitdagingen

Meer vacatures, minder werklozen. Als we één ding uit 2017 onthouden, dan is het wel dat. Na jaren v...

Mis geen enkele tip voor je carrière!

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Waarom je je vakantiedagen echt niet mag vergeten opnemen

Wie voltijds werkt heeft ieder jaar recht op 20 wettelijke vakantiedagen. De wetgever stelt echter d...

5 vormen van seksuele intimidatie op het werk

Als je collega je een kneepje in je billen geeft of voortdurend voorstelt eens samen in bed te duike...

50+’ers hebben meer vertrouwen in jongere leidinggevende

Werken voor een jongere baas, vreemd? Integendeel! Slechts 28% van de werkende vijftigplussers heeft...