TERUG NAAR OVERZICHT

Deze mensen gooien hun carrière om in 2016

Kraanman wordt verpleegkundige, technisch tekenaar gaat freelance, politieagente start in het onderwijs. Voor Kris, Vital, Angelique, Johnny en Katrien is 2016 het jaar van de grote verandering. Allemaal geven ze hun loopbaan een nieuwe wending, allemaal stappen ze af van het klassieke parcours. Dit is ‘anders werken anno 2016’.

 

Van ontwerpbureau naar job in de buitenlucht: "Ik wilde met mijn handen bezig zijn"

Wouter Doornaert (29) startte meteen na zijn studies productontwerp samen met een studiegenoot een eigen ontwerpbureau, maar na vijf jaar had hij er genoeg van achter een computer te zitten en te vergaderen. "Ik ben toen wat boeken over ‘je ideale job’ gaan lezen", vertelt Wouter. "Daarin kwam telkens terug dat als de uren voorbij vliegen, je bezig bent met wat je graag doet. Voor mij was dat vooral wanneer ik met mijn handen bezig was. Dat merkte ik heel sterk toen ik bezig was met de verbouwingen aan ons huis.”

 

En dus gooide Wouter het roer om. “Mijn liefde voor hout en voor het buitenleven bracht me uiteindelijk bij boomhutten. Afgelopen zomer bouwde ik er eentje in een wild stuk natuur in Kortrijk, samen met een groep vrijwilligers. Daaruit zijn intussen verschillende opdrachten voortgevloeid. Om mijn kennis over bomen te verbreden, volg ik momenteel via Syntra een opleiding boomverzorging."

 

"Nu al help ik Benoit De Clerck van Arbor-Aid regelmatig bij het snoeien, uitdunnen of vellen van bomen. Benoit helpt me op zijn beurt met het kiezen van de juiste bomen en het plaatsen van de hutten in de bomen. Voorlopig combineer ik die activiteiten met een halftijdse opdracht bij de Hogeschool West-Vlaanderen. Ik geef workshops en brainstormsessies rond creativiteit aan klanten en bij andere hogescholen, ook in het buitenland.”

 

Ooit hoopt Wouter fulltime bouwhutten te bouwen, al zal nog moeten blijken of dat mogelijk is. "In België zijn we met vier boomhuttenbouwers, weliswaar goed verspreid over het land", zegt hij. "Het hoeft voor mij ook niet te stoppen bij boomhutten. Ik zou bijvoorbeeld graag eens met een fontein of douche in een boom experimenteren. Mijn opdracht aan de hogeschool wil ik het liefst nog een tijd verderzetten. Het blijft een interessante omgeving, uitgerust met alle moderne snufjes. Ideaal om inspiratie op te doen.”

 

Fulltime werken en toch tijd voor het gezin

Angelique Breyne (40) noemt zichzelf op LinkedIn ‘een professionele afsprakenmaker’. “Bedrijven schakelen mij in om de agenda van hun managers of verkopers te vullen. Ik bel in hun plaats om afspraken met potentiële klanten vast te leggen. Ik heb een parttime contract bij De Afsprakenmakers, mijn andere opdrachtgevers zoek ik zelf. Veelal komen ze via via bij mij terecht, of via een netwerkevent van bijvoorbeeld freelancenetwork.be.”

 

Na acht jaar hard selling in een callcenter vond Angelique dat het tijd werd voor iets anders. "De verkoop an sich deed ik wel graag, maar de file naar kantoor, de jachtige sfeer en de constante deadlines hoefden voor mij niet meer", zegt ze. "Sinds ik een kind heb, zijn mijn prioriteiten verschoven. Ik wou niet van hot naar her vliegen en uiteindelijk amper tijd voor mijn dochter overhouden. Thuiswerk is voor mij een prima oplossing. Ik kan fulltime blijven werken en toch voldoende aandacht aan mijn gezin schenken."

 

"Mijn werk is er bovendien interessanter op geworden. Terwijl ik in het callcenter om het even welke opdracht moest doen, kan ik nu min of meer kiezen. Omdat de invalshoeken van de projecten zo divers zijn, vraagt het altijd wat tijd om me in te werken. Zelfs met al mijn ervaring ben ik nerveus bij mijn eerste telefoontje voor een nieuw project. Maar het geeft veel voldoening wanneer ik over het onderwerp en het bedrijf in kwestie een vlotte babbel kan voeren. Ik hoef me niet meer aan een script te houden, waardoor de gesprekken heel spontaan lopen. Sinds mijn start als zelfstandig afspraakzetter heb ik al heel wat bijgeleerd.”

 

Angelique is een tevreden zelfstandige geworden, al maakt ze ook enkele kanttekeningen bij haar nieuwe job. “Nu, in mijn eerste jaar, gaat het goed, maar ik weet natuurlijk niet of de opdrachten zullen blijven komen." Thuis werken betekent ook: voldoende discipline aan de dag leggen om op tijd te beginnen en geconcentreerd te blijven: "Een berg afwas, een piepende droogkast, Facebook, de afleiding in huis is groot. Daarom ook dat ik mijn werkplek uit mijn living heb weggehaald en een aparte bureauruimte heb ingericht.”

 

Qua inkomsten heeft ze niet te klagen, vindt Angelique. “Ik verdien ongeveer hetzelfde als vroeger. Voor de facturatie van mijn werk heb ik even beroep gedaan op een externe payrolldienst. Daar ben ik intussen van afgestapt, want het vroeg nogal wat administratie. Nu laat ik de opdrachtgever me inschrijven bij het interimkantoor. Maar zodra ik mijn diploma bedrijfsbeheer op zak heb, neem ik de facturatie in eigen handen.”

 

Kraanman wordt verpleegkundige: "Ik wilde iets voor mensen betekenen"

Op zijn 34ste is kraanman-chauffeur Johnny Raets (34) zich volop aan het omscholen tot verpleegkundige. In juni 2016 rondt hij in principe zijn opleiding aan de Thomas More-hogeschool af. In 2012 startten ze met ruim 100 werkstudenten, via avondonderwijs, vandaag zijn ze nog met 30 over.

 

Ondanks zijn vorige job voelt Johnny zich geen vreemde eend in de bijt bij deze opleiding. “Ik ben al langere tijd ambulancier, dus ik ben wel degelijk met de sector vertrouwd. De beslissing om verpleegkunde te studeren kwam er nadat ik op doorreis in Azië een tijdje als vrijwilliger in een kinderhospitaal heb meegewerkt. Ik reed rond met een tuktuk om de eerste hulp toe te dienen aan kinderen met TBC, brandwonden, ... Het gaf me veel voldoening om iets voor die mensen te betekenen. Dat wou ik blijven doen.”

 

Toch bleek dat diploma verpleegkunde halen bij momenten een zware dobber, vooral in de combinatie met een fulltime job. “In de eerste jaren vroeg het ontzettend veel zelfdiscipline om na de uren telkens mijn studieboeken open te slaan. Vakken als fysiologie en fysica waren bovendien erg diepgaand. Al mijn vakanties gingen integraal op aan studeren, examens en stages.”

 

In zijn laatste jaar moest Johnny noodgedwongen zijn job opgeven om zijn stage te kunnen afmaken. Gelukkig kon hij gebruikmaken van een premie van VDAB voor werkzoekenden die zich naar een knelpuntberoep omscholen. Tijdens zijn 23 weken durende stage kon hij van de verschillende verpleegkundige disciplines kunnen proeven, van infectiologie over dermatologie tot psychologie. “In het UZ Brussel heb ik ook heel uitgebreid met de afdeling cardiologie kunnen kennismaken. Ik heb hartoperaties bijgewoond, mocht consultaties ondersteunen, volgde mee bij hartrevalidaties, ... Mijn stagebegeleider was heel nauw betrokken en anticipeerde vlot op mijn noden.”

Het meest is hem uit die stageperiode de dankbaarheid van de patiënten en de families bijgebleven. Sindsdien is Johnny er nog meer van overtuigd dat verpleegkunde voor hem de juiste richting is. Wanneer hij in juni zijn diploma haalt – hij moet alleen nog zijn bachelorproef afwerken –, hoopt hij dan ook snel aan de slag te kunnen, het liefst op een afdeling cardiologie, spoed of intensieve zorgen. Die ervaring heeft hij immers nodig om op termijn zijn andere droom te vervullen: met Artsen Zonder Grenzen naar crisisgebieden trekken.

 

Politieagente gaat voor de klas staan

Een carrièreswitch is niet altijd een verhaal van rozengeur en maneschijn. Voormalig politieagente Katrien Meysman (37) zit nog vol vragen over de toekomst nu ze na twee jaar zwoegen haar lerarendiploma Nederlands en Project Algemene Vakken beet heeft. Hoewel ze veel solliciteert, is er nog geen ultieme match uitgekomen. Dus zit de kans er nog in dat ze op haar stappen terugkeert.

 

“Ik mocht wel al geregeld op middelbare scholen langsgaan, maar haalde het uiteindelijk nooit van kandidaten met meer klaservaring. Bovendien kan ik met twee opgroeiende kinderen in huis niet zomaar elke korte interimopdracht aannemen. Omdat veel scholen vooral voor enkele dagen of weken vervanging zoeken, is het moeilijk om ervaring op te bouwen.”

 

Breed denken, dat is de les die Meysman na bijna een halfjaar zoeken heeft geleerd. Het is ook de reden waarom ze begin november de halftijdse lesopdracht in een school voor buitengewoon onderwijs heeft aanvaard. “Ik sta twee dagen per week voor een groep tieners met een verstandelijke beperking en leer hen elementaire dingen aan, zoals beleefdheid, lichaamsverzorging, koken, oriëntatie in tijd en ruimte. Dat heeft weinig te maken met de vakken waarvoor ik ben opgeleid, maar het is wel een leerrijke ervaring.”

 

Voor die opdracht nam ze bij de politie ‘verlof om persoonlijke redenen’. Wil ze binnen de twee jaar terug, dan kan dat. “Het is leuk dat dat vangnet er is, maar veel liever zou ik willen dat ik een vaste opdracht in het onderwijs vind.”

 

Meysman begon aan haar lerarenopleiding aan de Karel de Grote Hogeschool omdat ze bij de politie weinig toekomstperspectieven zag. Ze was er oorspronkelijk als interventie-inspecteur begonnen, maar nam zeven jaar geleden een meer administratieve en coördinerende rol op. “Mijn man werkt ook bij de politie. Toen er kinderen kwamen, vond ik het niet haalbaar om allebei in een ploegenstelsel te blijven werken.”

 

Spijt van haar carrièrewissel heeft ze voorlopig niet, maar ze vraagt zich wel af hoelang ze deze manier van werken zal volhouden. “Binnen afzienbare tijd zou ik toch graag een voltijdse opdracht willen, ook om financiële redenen. Lukt dat niet, dan denk ik dat ik terug naar de politie ga.”

 

Van job naar job als interimmanager: "Dit voelt aan als een hobby"

Interimmanager Vital Florus (56) is wat je noemt ‘gene gewone’. Hij heeft een eigen cupcakefabriek, doet in fashion en parfum, investeert in Brazilië en verdient ‘tussendoor’ zijn boterham als interimmanager. Bedrijven in moeilijkheden schakelen hem in om de boel weer op orde te krijgen. Tien jaar is Vital intussen bezig, 30 reorganisaties staan er op de teller. Van de vleesindustrie tot de scheepsbouw, van textielnijverheid tot grondverwerking: er is weinig dat hij nog niet gezien heeft.

 

Het begon allemaal met een project voor Levis, in opdracht van logistieke dienstverlener DHL. Samen met een Nederlandse collega bouwde hij het Europese distributiecentrum in Bornem uit. “We startten van niets en zijn er in 18 maanden tijd in geslaagd een miniloadsysteem te installeren, waarbij alle dozen automatisch uit de container worden gelost en doos per doos in het magazijn terechtkomen”, zegt Vital. Na afloop was hij er meer dan ooit van overtuigd dat hij nooit meer onder een baas zou werken.

 

Zes maanden later – Vital was bezig aan een sabbatjaar, maar had intussen ook een café-restaurant in Antwerpen geopend – diende zich een eerste uitdaging aan, bij ABX in Nederland, waar vijf magazijnen gesaneerd moesten worden. Daarna volgden gelijkaardige opdrachten bij Zeeman, Xerox, Electrabel, Sony, Farm Frites en tientallen andere bedrijven.

 

De trein is sindsdien niet meer gestopt, op één keer na, met de bankencrisis in 2008, toen Florus lange tijd zonder werk zat. “Ik heb in dat jaar 40 in plaats van 230 dagen kunnen factureren. Reken maar dat ik toen hard aan mezelf heb getwijfeld.”

 

Tot eind november 2015 was Vital Florus aan de slag bij CSM, een industriële bakkerij met vestigingen wereldwijd, waaronder eentje in Aartselaar: “Ik ben er drie jaar geleden begonnen als productiemanager, ter vervanging van een zieke werknemer. Omdat ik er ook de uitdaging bij kreeg de productiviteit te verhogen en de kosten te verminderen, nam ik de opdracht aan.” Hij kweet zich zo goed van zijn taak dat hij na afloop op vier sites in Groot-Brittannië dezelfde oefening mocht overdoen.

 

Nu is de tijd rijp om andere oorden op te zoeken. In december liet Florus een berichtje achter op LinkedIn, dezelfde dag nog kreeg hij 13 mailtjes terug. Kort daarop ging hij aan de slag als operations manager ad interim voor Friesland Campina in Rotterdam, waar hij zichzelf opnieuw moet bewijzen, iedereen moet leren kennen en nieuwe dingen in de vingers moet krijgen.

 

“Die afwisseling is juist wat mij het meest aantrekt", zegt hij. "Ik heb de voorbije tien jaar nog niets tegen mijn goesting gedaan. Dit werk voelt aan als een hobby. Ik kies mijn projecten zelf uit en beslis autonoom hoelang ik ergens blijf. Bovendien kan ik in grote mate mijn eigen stempel drukken, uiteraard na overleg met mijn opdrachtgever.”

 

Om bij eventuele juridische conflicten beter ingedekt te zijn, heeft Vital Florus ervoor gekozen alle contracten te regelen via Randstad Professionals, dat gespecialiseerd is in tijdelijke leidinggevende medewerkers. Dat heeft als bijkomend voordeel dat hij zijn loon op geregelde tijdstippen ontvangt. “Maar ik verdien niet meer dan eender welke manager die vast in dienst werkt. Geld is voor mij trouwens niet het belangrijkste. Ik werk met plezier, daar gaat het om.”
 

Lees ook: dit worden de jobtrends van 2016

Bij deze bedrijven wil iedereen werken

Er zijn verschillende bedrijven waar iedereen wil werken, zo blijkt uit de klikcijfers op vacature.c...

Word gevonden

Toon jouw profiel aan meer dan 400 werkgevers die elke dag nieuwe kandidaten zoeken in onze database.

Lagergeschoolden kunnen direct aan de slag in deze jobs

Loodgieters, bouwvakkers en logistiek medewerkers: geen jobs waarvoor je een diploma van de universi...

Vakantiestemming het hele jaar door

Thomas Cook Belgium is op zoek naar Sales talenten  

5 topjobs voor fashionista's

Op zoek naar een job in de mode? Dan kan je nog vele richtingen uit: van designer, modefotograaf, re...

Mis geen enkele tip voor je carrière!

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Hoeveel verdien je met een vakantiejob?

Aan de slag als jobstudent? Hoeveel zou je dan normaliter kunnen verdienen op een maand?

De populairste beroepen die starters willen uitoefenen

...versus de ‘harde’ realiteit. Uit eerder gepubliceerde cijfers van VDAB en een doorlichting van de...