TERUG NAAR OVERZICHT

Sleutelmomenten in de carrière van Pieter Aspe

“De moeilijkste beslissing die ik moest nemen in mijn loopbaan, was tijdens het schrijven van mijn vierde boek. Ik had er ongeveer een jaar aan gewerkt en het boek was zo goed als af. Maar plots zat ik vast.

Een dilemma drong zich op: aan het boek blijven sleutelen tot het helemaal nergens meer op leek. Of helemaal terug opnieuw beginnen. Ik verzamelde al mijn moed en gooide de pagina’s in de vuilbak. De juiste beslissing, maar sindsdien bekruipt mij wel eens de angst om opnieuw in die situatie terecht te komen. Vooral omdat ik nooit precies heb kunnen analyseren wat er toen fout gelopen is. Ik wil er ook niet over piekeren: hoe meer je over het schrijfproces nadenkt, hoe moeilijker het schrijven wordt.”

Ambitie: een film maken

“Mijn grootste ambitie heb ik natuurlijk al bereikt: schrijver worden. Als ik ooit de kans krijg, zou ik nog wel eens een film willen maken. Maar dan zou ik het scenario van a tot z zelf willen schrijven. En samenwerken met een regisseur die precies doet wat ik zeg (lacht). Het genre? Een romantische film die vreselijk dramatisch afloopt. Dat blijft volgens mij het sterkste en meest universele genre. Het moeilijke is om nog iets te verzinnen dat de mensen kan boeien. Er zijn al zo véél dramatische films. Maar dat maakt de uitdaging natuurlijk nog groter.”

Complimenten van vader

“Als ik mensen moet opsommen die me beïnvloed hebben, denk ik op de eerste plaats aan mijn vader. Hij heeft het zelf nooit geweten, het was onrechtstreeks. Ik stuurde ooit een lezersbrief naar Het Laatste Nieuws. Mijn vader was iemand van weinig woorden, hij gaf zelden of nooit complimenten. Maar toen hij die brief las, merkte hij op dat ik een scherpe pen had. Dat is me altijd bijgebleven. Een boeiende brief schrijven is trouwens ook ontzettend moeilijk: je moet exact verwoorden wat je wil zeggen, maar toch op een manier dat de mensen het nog willen lezen.”

Gangreen

“Zelf was ik ook een verwoede lezer als tiener. Ik ben lang onder de indruk geweest van Jef Geeraerts en de Gangreen-reeks, boeken die me onmiskenbaar beïnvloed hebben. De manier waarop Geeraerts schreef, waren we niet gewend in Vlaanderen. Hij had een enorme vaart en tempo in zijn boeken. Het was een openbaring te zien dat dat ook kon in het Nederlands. Ik lees nog altijd graag, maar er is eigenlijk geen tijd meer voor. Na enkele bladzijden komt er altijd iets dringends tussen.”

Kom je soms wat dom over op het werk? Dit kan je eraan doen

Iedereen wil competent overkomen bij collega’s en bazen, maar zelfs met het kortste woordje kan je d...

Word gevonden

Toon jouw profiel aan meer dan 400 werkgevers die elke dag nieuwe kandidaten zoeken in onze database.

5 jobs waarin je jezelf kunt blijven ontwikkelen

Heb je een hekel aan sleur en wil je voortdurend bijleren? Dan zoek je best een job waarin je jezelf...

 

 

Tijd voor de ideale job

Zoek jobs op jouw maat en maak een job alert aan.

 

 

 

Ontdek welke job het beste bij jou past

Heb je eigenlijk geen idee wat je beroepshalve graag zou doen? Op vacature.com vind je nu ook een be...

Mis geen enkele tip voor je carrière!

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Teveel stress? Zo weet je dat het fout zit

Neuropsychologe Elke Geraerts vertelt in haar onlangs heruitgegeven bestseller Mentaal Kapitaal hoe ...

Met zijn allen naar de top

Ooit was er een tijd dat we geen carrière, maar gewoon een baan hadden. Promotie maken bestond nog n...

Doorgroeikansen voorlopig vooral voor knelpuntberoepers en high potentials

Job gevonden? Eerste werkervaring op zak? Dan is het tijd om te groeien. Maar wacht eens even, ben j...