gedreven HR-manager Rita Dreessen moderniseert Financiën
"Als ik mijn kinderen al eens ging halen van school, kon ik ze tussen de vele anderen niet herkennen. Ik kende hun jas niet eens", biecht Rita Dreessen op. Maar die tijd ligt achter de carrièrevrouw. En toch herstructureert zij momenteel de Federale Overheidsdienst Financiën. Hoe speelt ze het klaar?
Kris Zeuwts
Ik zie velen al de wenkbrauwen fronsen... een vrouw als directeur Personeel en Organisatie bij Financiën en dan nog een landbouwingenieur... Wat kent zo iemand van human resources?
Rita Dreessen: Een vrouw aan de top, ik ben gelukkig lang niet de enige meer. Maar op Financiën is het eigenlijk wel een Copernicaanse Revolutie. Dit is nog altijd een mannenbastion. Bovenaan heb je mannen, in de uitvoerende functies tref je dan wel vrouwen aan. Zie me maar als een eerste stap in de goede richting.
Begrepen, maar dan is er nog dat tweede gegeven. U moet als landbouwingenieur het HR-beleid van Financiën moderniseren. Is dit geen brug te ver?
Rita Dreessen: Neen, en wel omdat ik intussen in mijn carrière al zoveel bruggen genomen heb. Ik heb inderdaad landbouw gestudeerd en ik ben aan de K.U.L. zelfs vijf jaar als assistent verbonden geweest aan de faculteit Landbouw. Ik gaf er les, ik was toen al met mensen bezig. En mensen, daar draait het toch om in human resources... Maar met mijn overstap naar de privé in 1986 is het eigenlijk allemaal begonnen.
U stapte van de universiteit naar Procter & Gamble. U houdt blijkbaar van verrassende wendingen?
Rita Dreessen: Het tijdelijk contract verviel, ik keek dus uit naar een andere job, meer was het niet. Uiteindelijk kon ik er aan de slag als veiligheidsingenieur maar ik rapporteerde aan de personeelschef voor Europa. Een heel andere wereld ging voor me open. Na een tijdje wist ik: bezig zijn met mensen, dit wil ik doen.
Maar de definitieve overgang liet nog een tijdje op zich wachten?
Rita Dreessen: Inderdaad. Een zeker conservatisme is HR niet vreemd. Maar ik kreeg mijn zin, werd 4 jaar trainingsmanager en later 18 maanden recruitingmanager. Een fantastische periode, die te kort is geweest. Want toen de personeelschef in Mechelen naar het buitenland trok, moest ik hem vervangen. Te snel.
Op 43-jarige leeftijd nam u een sabbatsjaar. Nadien nooit getwijfeld... wat moet ik nu doen?
Rita Dreessen: Twijfelen niet, maar je maakt wel allerlei afwegingen natuurlijk. Ik dacht er zelfs een tijdje aan om zelfstandig consultant te worden in HR. Tot ik me inschreef voor het examen voor directeur P&O Financiën. Ik deed in eerste instantie mee om mezelf beter te kunnen inschatten, niet met de idee dat ik op 15 april 2003 effectief aan de slag zou gaan.
Maar dit was wel het geval. Rita Dreessen resideert nu in het politieke hart van ons land. U hebt een mandaat van zes jaar en moet een modern personeelsbeleid uittekenen voor 28.000 werknemers, verspreid over 5 tot 600 locaties.
Rita Dreessen: Klopt, maar voor een HR-professional is het een droom van een werkterrein: heel veel goed opgeleide en vaak heel gespecialiseerde medewerkers. Dit is een structurele sterkte en zwakte tegelijkertijd, daarmee moet je leren omgaan. Verder is er het feit dat zowat elke administratie zijn eigen personeelsdienst heeft. Dit maakt het allemaal erg complex, ook dit moet veranderen. En dan is er nog de ICT-modernisering, het invoeren van nieuwe werkprocessen, organisatievormen enz... Neen, dit is een job om je tanden in te zetten en niet meer los te laten, een goed gebit is nodig.
Hoe verloopt intussen - na zestien jaar privé - de aanpassing van de overheid?
Rita Dreessen: Mensen vragen altijd of het geen cultuurschok was of is. Ik zeg: eigenlijk niet meer of niet minder dan een aantal andere veranderingen die ik heb gedaan, in de privé. Ik hou niet van dat vakjesdenken: de overheid is oubollig en conservatief, de privé modern en progressief. Zo eenvoudig is het niet en wees gerust: met de komst van de onlineambtenaar, zal het cliché vanzelf worden uitgehold.
Nog zo'n cliché: in de privé moet je veel harder werken. Klopt dat?
Rita Dreessen: Soms, maar lang niet altijd. Als ik voor mezelf mag spreken: het zijn opnieuw lange dagen. Maar er is wel één groot verschil, en dit is meteen een groot pluspunt ten opzichte van vroeger: ik ben op vrije dagen nu echt vrij, vroeger hield het eigenlijk nooit op. Dit is een enorme winst, de balans tussen werk en privé is nu veel beter.
Ooit was die balans volledig uit evenwicht?
Rita Dreessen: Ik had intussen drie kinderen en de balans tussen werk en privé was helemaal zoek. Ik noem mijn man wel eens de moeder van mijn kinderen. Ik kan er nu om lachen, maar toen liep het echt de spuigaten uit.
Slotvraagje. Is het toch niet eenzaam zo aan de top?
Rita Dreessen: Ik heb me nog nooit eenzaam gevoeld, in geen enkele job. Dit komt omdat ik altijd sterk investeer in persoonlijke contacten. Ik neem mezelf ook niet te serieus, ik sta altijd open voor dialoog en discussie, heb er ook geen enkele moeite mee om anderen te laten scoren. Ik durf ook te knuffelen, bijvoorbeeld bij een belangrijke gebeurtenis voor een medewerker. We zijn mensen, hé. Nadeel is wel dat ik soms al te veel wil bemoederen. Ze zeggen nu al geregeld "Ja, mama", met de nodige mimiek erbij...
(kader)
(tl) c.v. Rita Dreessen
Privé
Geboorteplaats: Eisden
Woonplaats:Overijse
Leeftijd: 45
Burgerlijke staat: Gehuwd met Georges Van Keerberghen, directeur Beroepswerking Boerenbond
Kinderen: 4 (17, 14, 9 en 4 jaar )
Carrière
* 1981:Landbouwingenieur, (tegenwoordig bio-ingenieur), KUL
* 1981 tot 1986: assistent Faculteit Landbouw KUL
* 1986 tot 1999: veiligheidsingenieur, trainingsmanager, recruiting- manager en personeelsmanager Procter & Gamble
* 1999 tot 2002: HR-manager Interlogixs
* 2002 tot april 2003: sabatsjaar
* april 2003 tot heden: Directeur P&O Federale Overheidsdienst Financiën
(19-03-2004)
Terug
- 
