Deeltijdse arbeid: overuren

Als een deeltijdse werknemer in het kader van zijn tewerkstelling moet werken buiten de overeengekomen werkroosters, presteert hij zogenaamde 'bijkomende uren'.

Een bijkomend uur = elk arbeidsuur dat door een deeltijdse werknemer wordt gepresteerd buiten de in de arbeidsovereenkomst overeengekomen arbeidsduur.

Hierbij mag echter niet de normale arbeidsduur die in de onderneming geldt voor voltijdse werknemers, overschreden worden. Als een deeltijdse werknemer bijkomende uren presteert, dan worden deze prestaties beschouwd als overwerk die recht geven op overloon. Hoe dit in elkaar zit lees je hier.

Principe

Onder welke voorwaarden en in welke mate er bijkomende uren kunnen worden gepresteerd wordt bepaald bij collectieve arbeidsovereenkomst.

Indien er binnen de sector geen collectieve arbeidsovereenkomst gesloten is, kunnen bijkomende uren op verzoek van de werkgever slechts met instemming van de werknemer verricht worden.

Herziening van de arbeidsovereenkomst en inhaalrust

Wanneer het voorziene werkrooster over een periode van een kwartaal gemiddeld met één uur per week wordt overschreden, kan de werknemer kiezen tussen:

  1. een herziening van zijn arbeidsovereenkomst of
  2. de toekenning van een niet-betaalde bijkomende rustperiode.

Een werknemer kan enkel inhaalrust vragen wanneer de duur van de bijkomende uren (die hij tijdens het kwartaal presteerde) 20% bedraagt van zijn werkrooster. Deze inhaalrust moet worden opgenomen binnen 13 weken volgend op het kwartaal waarin de bijkomende uren werden gepresteerd.

Afspraken over dagen en uren waarop de inhaalrust wordt toegekend, gebeuren in akkoord tussen werkgever en werknemer. Bij gebrek aan dit akkoord moet de inhaalrust per minimumschijf van één uur worden toegekend. Bovendien mag de inhaalrust per week niet meer bedragen dan 20% van de in de arbeidsovereenkomst vastgestelde wekelijkse arbeidsduur.

Terug naar het volledige dossier over deeltijds werken.

I.s.m. SD Worx