Een werkdag bij als coördinator integriteit bij de Vlaamse overheid

Kristien Verbraeken
  • Leeftijd: 38
  • Functie: coördinator integriteitszorg
  • Organisatie: Departement Bestuurszaken, Afdeling HR- en Organisatiebeleid
  • Diploma's: licentiaat Germaanse Talen; Taal en Cultuur Italiaans; Zakelijke Taalbeheersing; Medieval Studies.

Elke week blogt een m/v talent aan de slag bij de Vlaamse Overheid over zijn job. Deze week is het de beurt aan Kristien Verbraeken, coördinator Integriteitszorg bij het Departement Bestuurszaken.

Lees ook over de rest van haar werkweek op de website van Jobpunt Vlaanderen.

Vandaag weer een goed gevulde en afwisselende dag in integriteitsland.

Collega Gerd Vanermen van de afdeling Regelgeving bijt de spits af. Met haar zitten we samen over het reactie- en sanctiebeleid bij de Vlaamse overheid. Het integriteitsbeleid van onze organisatie bestaat uit 3 grote pijlers: preventie, controle en sanctie. Louter preventieve acties zijn niet voldoende, er is ook opvolging en controle nodig en bij inbreuken moet er een gepaste reactie volgen. Die reacties kunnen gaan van een hartig gesprek met de chef tot tuchtsancties zoals blaam, schorsing en zelfs ontslag, los van eventuele strafrechtelijke gevolgen.

Klinkt allemaal logisch maar de praktijk roept toch heel wat vragen op. Wat is een gepaste reactie en hoe stel je als hiërarchisch verantwoordelijke een degelijk tuchtdossier op? Zouden er naast tuchtsancties ook alternatieve straffen mogelijk zijn, en op welke rechtsgrond dan? Heel wat boeiende vragen. Josefien en ik zullen de hamvragen op een rijtje zetten en samen met Gerd op zoek gaan naar gesprekspartners die mee kunnen nadenken over het sanctiebeleid. Complexe maar boeiende materie, zoals alle integriteitsvragen.

Te bepalen vertraging

Dan is het tijd om naar Diegem te vertrekken. Daar wachten de voorlichters van de infolijn 1700 op ons voor de eerste vormingssessie over integriteit. 1700 werkt met ons samen om weldra burgers en bedrijven die vragen of meldingen hebben over integriteit bij de Vlaamse overheid goed te kunnen antwoorden en door te verwijzen naar bevoegde diensten binnen en buiten de overheid. De sessie start om 11.30 uur. De treinrit duurt maar 10 minuten.

Als de trein tenminste wil komen. De trein die we wilden nemen heeft een onbepaalde vertraging, de volgende vertrekt 27 minuten later. Oké dan, de 1700-collega’s even verwittigen dat we wat later zullen zijn. Hoewel, na een tijd wordt duidelijk dat de volgende trein ook 17 minuten vertraging heeft en daarna zelfs ook onbepaald vertraagd is. De trein, altijd een beetje reizen? Gelukkig kunnen we mee met een trein richting luchthaven die uitzonderlijk ook in Diegem stopt.

Bijna een half uur te laat komen we aan in het contact center. Een primeur voor mij. Overal hoor je het klantvriendelijke credo: “Hallo met 1700. Waarmee kan ik u helpen?”

Karl Vogels van de Vlaamse Infolijn is al gestart met de vorming en kunnen we moeiteloos inpikken. De kleine groep voorlichters zijn ervaren rotten, die de werkafspraken vlug beet hebben. Over een aantal maandenontmoeten we hen graag opnieuw om hun praktijkervaringen met het thema integriteit te bespreken. De twee uurtjes zijn voorbij gevlogen. Nu terug naar Brussel Noord, gelukkig zonder vertraging.

Gluren bij de buren

Terug op kantoor vind ik een leuk bericht in m’n mailbox. De Nederlandse collega’s van BIOS hebben een schitterend programma uitgewerkt voor ons werkbezoek aan Den Haag volgende week. Met het virtueel bureau Integriteit gaan we kennis delen met de Nederlandse vakgenoten en daar kijken we al lang naar uit.

Nu komt het dichtbij en moeten we alleen nog wat praktische dingen regelen. Even over het muurtje kijken bij de noorderburen kan heel wat inspiratie bieden. Nog 10 nachtjes slapen …

Op een drafje

Zoals vaak passeren er de laatste uren van de werkdag heel wat vragen, lopende projecten en dossiers de revue. Het is een komen en gaan van toepassingsgebieden, privacywetgeving, stage-aanvragen, vergaderverslagen en omzendbrieven.

Ik krijg ook leuke reacties en complimentjes van collega’s die m’n blogje van gisteren al hebben gespot. Dat doet me er aan denken dat ik ook een verslagje van vandaag moet pennen. Vlug, nu het nog vers in het geheugen zit!