Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Introvert of extravert? Het doet er niet toe

Wat is het voordeligst in het zakenleven: een introverte of een extraverte persoonlijkheid?
Door Karlien Vanderheyden, Vlerick Business School

In formule 1 is McClaren jarenlang een succesvol team geweest. Het succes van zo’n team hangt tijdens de wedstrijd af van de samenwerking tussen de piloot en de wedstrijdingenieur. McClaren had twee toprijders: de zeer introverte Kimi Räikkönen, en de zeer extraverte David Coulthard. Voor de introverte Hakkinen had men een extraverte ingenieur nodig, een prater, die  de lijnen tijdens de race permanent open hield en Räikkonen als het ware moest aanporren om te blijven informatie doorgeven. Bij Coulthard had men een luisteraar nodig, een stillere figuur, iemand die de woordenstroom van de extravert kon kanaliseren.

Op dit ogenblik wordt de introverte leider bejubeld. Laten we een introvert oneerbiedig en kort door de bocht omschrijven als ‘eerst denken, dan pas praten’. We hebben ons schromelijk laten misleiden door de mooipraters, de extraverte enthousiastelingen, die al te vaak al pratend nog denken. Maar dat betekent nog niet dat een introverte leider het daarom in alle omstandigheden beter zal doen. We moeten durven kijken naar de kwaliteit van het team.

Als de creatieve vergadering geleid wordt door een rasechte extravert, dan zal die eerst zelf een tijdje praten. Nadien zal hij vrij onverwacht, soms zelfs bruusk, het woord geven aan Björn, de denkende introvert. Als er nu iets is dat Björn verafschuwt, dan zijn het wel dergelijke onaangekondigde interventies. Hij heeft liever dat ieder om beurt spreekt, en dat hij goed weet wanneer hij aan bod is, en liefst niet als eerste. Dus begint Björn wat te stamelen, hij krijgt zijn ideeën niet goed geordend en denkt een half uur later: verdorie, welke indruk heb ik nu weer gemaakt, ik had het zo of zo moeten zeggen. Als de situatie ongestructureerd is, en iedereen zou best al pratend nadenken - denk aan een Italiaanse aanpak als u mij niet begrijpt - dan is de combinatie extraverte voorzitter en introvert lid een kleine ramp. De creatieve ideeën van de introvert zullen nooit boven tafel komen.

Als Björn een probleemoplossende vergadering voorzit, dan zal hij af en toe mentale rustpauzes inlassen, en dat is altijd goed voor dergelijke vergaderingen. Björn heeft ook veel beter geluisterd naar de verschillende deelnemers, want zijn eerste bekommernis is niet: hoe kan ik hier zo snel mogelijk en zo succesvol mogelijk reageren? De extravert echter wordt misschien wel wat ongedurig en heeft de neiging om anderen te gaan onderbreken, of hij haakt gewoon af. Het is niet meer leuk voor hem. Hij noemt trouwens alle vergaderingen graag  ‘brainstorms’. Want hij laat zijn brein graag stormen.

Praten en keihard logisch denken gaan echter niet goed samen. Maar er moet wel iemand zijn om naar te luisteren. En als iedereen vooral nadenkt, mis je snel de vonk van het creatieve teamwerk. Björn zou best af en toe een kleine brainstorm inlassen, want anders dreigt hij zijn extraverten te verliezen die toch al bezig waren met droedels te tekenen.

Succes is het gevolg van teamwerk. Laten we in onze teams naar voldoende variatie streven. Niet alleen mannen of vrouwen. Niet alleen introverten. Want dan zouden de meetings wel eens erg stil kunnen zijn.