Hoe vang ik een collega op na een familiedrama?

"Eén van mijn collega's heeft een familiedrama meegemaakt. Hoe reageer ik best wanneer hij/zij weer komt werken?"
Het antwoord van AristA

Een collega aanspreken over een recent meegemaakt familiedrama is erg moeilijk. Je wil je collega niet onnodig kwetsen door het verhaal ter sprake te brengen. Verschillende vragen spoken door je hoofd: “Wat is er precies gebeurd?, Wil mijn collega er wel over praten?, Is het onderwerp niet te delicaat?, En hoe geef ik aan dat hij/zij bij mij terecht kan, zonder betuttelend te zijn?”. De vele twijfels hieromtrent hebben dikwijls tot gevolg dat iedereen het gevoelige onderwerp collectief omzeilt en de persoon in kwestie al dan niet bewust uit de weg gaat. Hierdoor kan de persoon zelf in een isolement belanden die het voor hem/haar nog moeilijker maakt om deze traumatiserende ervaring te verwerken.

Daarom is het belangrijk dat je een 'zo normaal mogelijke' houding aanneemt ten opzichte van je collega. Vergeet niet uit het oog dat deze situatie voor je collega zelf ook erg moeilijk is en dat hij/zij vermoedelijk ook niet precies weet hoe hij zich moet opstellen t.a.v. zijn/haar omgeving. Vraag je collega bij terugkeer hoe het met hem/haar gaat zonder nadrukkelijk vragen te stellen over het familiedrama. Je collega kan op die manier zelf bepalen of hij de nood voelt om het drama verder met jou te bespreken. Indien je collega verkiest er met jou niet over te praten, respecteer dit dan en gedraag je verder zo normaal mogelijk. Betuttel je collega vooral niet door hem alles uit handen te willen nemen, maar geef duidelijk aan dat je er voor hem of haar bent indien hij of zij dit wenst. Indien je collega het onderwerp wel ter sprake brengt, help je de collega het best door hem/haar een luisterend oor te bieden, zonder oordelen te vellen over het familiedrama zelf, waarvan je de voorgeschiedenis tenslotte niet kent. Vermijd minimaliserende of banaliserende adviezenzoals ‘probeer het maar zo snel mogelijk te vergeten’ of ‘na regen komt zonneschijn’ want deze kunnen een gebrek aan begrip en een onvoldoende bewustzijn van de ernst van de situatie suggereren.

Een familiedrama is een traumatische ervaring en zal in de meeste gevallen een bijzonder moeizaam rouwproces op gang brengen. Indien het trauma het dagelijks leven van de persoon na een 6tal maanden nog steeds onmogelijk maakt, kan dit wijzen op de ontwikkeling van een posttraumatische stress-stoornis (PTSS). Een PTSS kenmerkt zich onder meer door extreme gevoelens van angst en spanning, slaapproblemen en nachtmerries, een veelvuldig overdenken en herbeleven van de gebeurtenis d.m.v. flashbacks, het vermijden van de plaats van de gebeurtenis of van zaken die met de gebeurtenis geassocieerd worden, aandachts- en concentratieproblemen, huilbuien en woedeaanvallen, en andere fysieke stress-symptomen zoals hoofdpijn en buikpijn.

Indien je vaststelt dat je collega blijvende problemen ervaart op het werk en symptomen van PTTS vertoont, kan je hem/haar adviseren of helpen bij het vinden van professionele hulp. Je kan je collega bijvoorbeeld aanraden contact op te nemen met devertrouwenspersoon, de preventieadviseur psychosociale aspecten, de arbeidsgeneesheer of de sociale dienst. Ook een therapeutische begeleiding kan aangewezen zijn, voor info en adressen hieromtrent kan je eveneens terecht bij de preventieadviseur of sociale dienst op het werk.