David Sonck: “Soms lig ik de hele nacht wakker”

David Sonck (36)

- fulltime aan de slag

- worstelt al 3 jaar met zijn slaap door stress op het werk

Account- en servicemanager David Sonck worstelt sinds ongeveer drie jaar met zijn slaap. Door zijn werk, geeft hij eerlijk toe, maar toch wil hij het liever niet rustiger aanpakken. “Ik ben 36 jaar, dit is voor mij het moment om carrière te maken.”

Slecht slapen en niet uitgerust zijn, David Sonck weet er zo niet alles, dan toch veel van. Hij is account- en servicemanager informatica bij BASF. Een drukke job met heel wat verantwoordelijkheid. En opvallend: hij linkt zijn slaapprobleem heel expliciet aan zijn werk. “Als ik veel werk heb, lig ik er van wakker en blijf ik er aan denken. Ik kan mijn hersenen niet stopzetten. Met als gevolg dat ik soms bijna een hele nacht wakker lig. Ik zeg soms tegen mezelf dat ik nu echt wel moet gaan slapen, maar even later ben ik toch weer bezig met het werk. Soms slaap ik twee à drie nachten per week niet goed. Het probleem is duidelijk gelinkt aan mijn werk. Het is begonnen toen het drukker werd in mijn carrière, zo’n drie jaar geleden. Ik sta nu aan het hoofd van een klein team en ik ben verantwoordelijk voor de ICT service die geleverd wordt in Nederland, Frankrijk, België en Zwitserland - een belangrijke regio voor BASF. Het gebeurt ook regelmatig dat ik ‘s avonds doorwerk: zaken die moeten voorbereid worden voor de volgende dag of dagen, en die ik niet heb afgekregen. In plaats van naar tv te kijken, werk ik dan en beantwoord ik ook e-mails. Dat is een deel van het probleem, ik weet het, maar aan de andere kant: ik weet dat die berg werk er is en als ik er niet aan begin, wordt hij alleen maar groter.”

De gevolgen blijven niet uit. Op het werk is hij minder fris en verminderen zijn prestaties, geeft hij toe. “Dat is onvermijdelijk. Slecht slapen gebeurt vrij vaak, dus laat zich dat wel voelen. Ik heb ook kinderen van twee en vier jaar oud: die maken het er niet makkelijker op. Soms heb ik een vergadering die pas om 9 uur begint en zou ik langer kunnen slapen, maar elke dag om 6 uur staan mijn kinderen aan mijn bed. De gevolgen laten zich ook privé voelen: ik ben thuis niet de actiefste. Op zaterdagnamiddag slaap ik vaak enkele uren, om mijn schade in te halen. Maar ik ben er wel mee gestopt om te werken in het weekend. Ik wil me ook met mijn kinderen bezig houden dan. Als ik niet te vermoeid ben, tenminste.”

Schriftje

David Sonck kreeg van een collega die ook met slaapproblemen kampt – ook een manager – een tip om zijn slaapprobleem aan te pakken. “Hij gaf me de raad dingen te noteren in een boekje. Hij had hetzelfde probleem als ik: hij kon zijn brein niet stopzetten. Sindsdien ligt er op mijn nachttafeltje een schriftje waarin ik dingen opschrijf die ik niet mag vergeten voor de volgende dag. Soms helpt dat, maar niet altijd. Ik sport ook. Ik loop, omdat je dat kan doen wanneer je wil. Het houdt me fris, en ik merk ook dat ik meer aankan op fysiek gebied.” Of hij er aan denkt verdere hulp te zoeken als het probleem zich doorzet? “Ik zou niet weten bij wie ik voor zoiets ik terecht kan. Ik zou op mijn werk minder stresserend werk kunnen doen en minder verantwoordelijkheid opnemen, maar zo’n persoon ben ik niet. Ik ben 36 jaar en ik moet nu mijn carrière maken. Ik ben niet van plan om op dat vlak een stap terug te zetten.”

Terug naar het hoofdartikel 'Al geeuwend naar het werk'