Christophe Rochus, bijna ex-tennisser: kan hij nu al rentenieren?

Geboortedatum- en plaats: 15 december 1978, Namen

Lengte en gewicht: 1,70 m en 67 kg

Techniek: Rechtshandig, tweehandige backhand

Werd prof in: 1996

Burgerlijke staat: Getrouwd, 2 kinderen

Coach: Ananda Vandendooren

Huidige ATP-ranking: 217

Hoogste ATP-raking: 62 (mei 2006)

Aantal ATP-titels: 2 finales in het enkelspel, 1 titel in het dubbelspel (tornooi van Chennai)

Aantal titels in Challengers-tornooien: 5 in het enkelspel, 2 in het dubbelspel

Christophe Rochus hangt zijn tennisracket na dit seizoen definitief aan de haak. Na 15 jaar in het profcircuit, goed voor 2,7 miljoen dollar aan prijzengeld, besliste de 32-jarige Waal zijn carrière een nieuwe wending te geven. Benieuwd wat het wordt?

Heb je de beslissing alleen genomen of in samenspraak met je entourage?

Christophe Rochus: "Ik heb dat zelf beslist. Mijn trainer en mijn ouders moedigden mij aan nog twee à drie seizoenen verder te doen. Maar voor mij is de veer gebroken. Ik verlang naar een normaal leven: mijn kinderen kunnen ophalen na school, op vakantie gaan met het gezin,... Mijn vrouw en kinderen zijn blij met de beslissing, dat telt. Bovendien, als de motivatie weg is, dan laat zich dat onmiddellijk voelen in mijn spel en mijn resultaten."

Wat brengt de toekomst?

"Ik zal eerst en vooral een beetje tijd nemen voor mezelf en me verdiepen in mijn andere passie: golf. Op termijn wil ik me lanceren in het eventmanagement: ik zou bedrijven de mogelijkheid willen bieden een dagje tennis/golf te organiseren voor hun personeelsleden, maar het kan ook zijn dat ik me toeleg op het coachen van werknemers. Of ik daarvoor een eigen bedrijfje zou oprichten, weet ik nog niet."

Vrees je niet voor het beruchte zwarte gat?

"Helemaal niet. Ik kijk er zelfs naar uit om eindelijk dat georganiseerde tennisleven vaarwel te zeggen. Geen gedoe meer met hotels, media, publiek,... laat maar komen."

Sommige topsporters laten zich na hun carrière volledig gaan, gooien het geld door ramen en deuren,...

"Echt jammer is dat. Akkoord, dankzij mijn sportieve carrière hoef ik me financieel niet al te veel zorgen maken. Ik weet dat ik me daarmee heel gelukkig mag prijzen. Toch wil ik nu niet zomaar gaan rentenieren. Ik wil vooral een zo normaal mogelijk leven leiden en daar hoort werken zeker bij."