Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Belgen nemen steeds vaker verlof

Volgens de Franstalige krant La Libre Belgique nemen we met zijn allen steeds meer verlof. Uit cijfers van de Nationale Arbeidsraad (NAR) hebben werknemers tussen 2006 en 2008 32,2% meer gebruik gemaakt van klein verlet.

Hoe groot is de stijging?

De mogelijkheden om verlof op te nemen zijn dan ook legio, denk aan tijdskrediet, vaderschapsverlof, zorgverlof... Al die systemen zitten in de lift, zo leren volgende cijfers.

  Stijgingspercentage tussen 2006 en 2008
Tijdskrediet + 22,38%
Ouderschapsverlof + 34%
Verlof voor palliatieve zorgen + 19,69%
Verlof om een ernstig ziek familielid te verzorgen + 60%
Bevallingsverlof + 12%
Borstvoedingsverlof + 2,7%
Vaderschapsverlof + 10%

Wie betaalt voor deze verlofdagen?

In het kort: de gemeenschap. In sommige gevallen draait de werknemer ervoor op (zoals voor de 3 eerste dagen van het vaderschapsverlof). Maar het is doorgaans een socialezekerheidsinstelling die het vervangingsinkomen betaalt. De Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA) heeft zo in 2008 370 miljoen euro uitbetaald voor het tijdskrediet.

Rouwverlof: van 3 naar 10 dagen?

Joëlle Milquet stelde onlangs voor om het rouverlof op te trekken van naar 10 dagen. Als een werknemer een familielid verliest – echtgenoot, kind, vader of moeder, broer of zus – heeft hij op dit moment recht op drie dagen verlof. De werkgever moet het volledige salaris tijdens deze drie dagen betalen. Dit rouwverlof wordt vaak gebruikt om alle nodige stappen voor de begrafenis te regelen. Maar het rouwen begint eigenlijk pas daarna.

Bedrijven zien het niet echt zitten om het loon gedurende een langere periode uit te betalen. Wat is dan de oplossing? De minister heeft nu voorgesteld om het vervangingsinkomen te laten betalen door de verzekering voor arbeidsongeschiktheid, w at een budgetneutrale oplossing zou kunnen zijn. Een visie die niet meteen gedeeld wordt door de sociale gesprekspartners die vinden dat het niet de taak is van een sociaal verzekeringsfonds.

L. Dp