Alleen tijdens de kantooruren werken is niet meer van deze tijd

Vroeger was het onderscheid tussen leren, werken en spelen heel duidelijk. Als je over een boek gebogen was, dan was je aan het leren. Als je met dozen sleurde of stempels in dossiers plaatste, dan was je aan het werken. Als je met de teerlingen gooide of met een bal gooide, dan was je aan het spelen.
Door prof. dr. Marc Buelens, Vlerick Management School

We zijn met zijn allen kennisarbeiders geworden. We werken waarschijnlijk niet in doe- maar in denkorganisaties. En dan wordt het onderscheid werken-leren-spelen wel erg dunnetjes.

Gisteren sprak ik nog met een 28- jarige Indische MBA-student. Hij vertelde dat hij zonder meer behoort tot de jongste generatie werknemers. “Hoe herken ik die?” vroeg ik. Hij lachte breed: wij hebben altijd verschillende schermen tegelijkertijd open. Wij leven in de sociale media. Op het ene scherm leg je een contact voor een project, op het andere scherm wissel je flauwe grappen uit met een verre vriend, op het derde scherm stel je je grootmoeder gerust en op het vierde scherm zoek je de betekenis van ‘EBITDA’ op, in afwachting dat de pauze van de voetbalmatch voorbij is. Je optimaliseert je schermen uiteraard: iPhone, iPad, computerscherm van je werkgever, en nog een ander scherm dat ‘toevallig’ in de buurt is, zoals een televisie, een portable, of je tweede gsm.

Wat is zo’n man aan het doen? Aan het werken?  Absoluut, want de correcte definitie van EBITDA zal eindigen in zijn project waar een sterke deadline op staat. Aan het spelen? Wees maar zeker, als je de adrenaline zou kunnen meten, zou je zien dat sommige van die grappen, en de mislukte penalty erg opwindend waren, zuiver fun, 100% spelen.  Aan het leren? Wees ook maar zeker! Die verre vriend heeft net een tip gegeven hoe je een ‘app’ beter kan gebruiken, en die komt volgende week ook van pas tijdens de meeting, en uiteraard weet onze Indische vriend nu beter dan ooit wat EBITDA is.

De vraag ‘kunnen we enkel nog werken tijdens de kantooruren’ is meer en meer retorisch aan het worden. Uit Zwitsers onderzoek blijkt dat we 92% van onze creatieve over het werk buiten het werk krijgen!  Omdat we zoveel werken tijdens onze speel- en leertijd, is het evident dat het omgekeerde ook niet meer te stoppen is. Kijk eens naar uw job, is het niet zo dat een heel groot percentage van uw werktijd de facto leertijd is. U leert gewoon bij, over projecten, omgangsvormen, software. En dan spreek ik niet over formele cursussen. En de speeltijd tijdens het werk. Nog steeds beseffen werkgevers niet dat als we zelf niet pauzeren, de natuur dat in onze plaats doet (meestal door te dagdromen of te prutsen).

Betalen we daar een prijs voor? Uiteraard. Ons arme brein is niet echt gemaakt voor zo’n permanente bestorming van onze zintuigen. Maar de jongste generatie traint het in die richting. En volgens de experts hebben we ongeveer tienduizend uren training met feedback nodig. En die hebben we dus. Dank jewel, Grand Theft Auto V.