20 km van Brussel: hoe combineren marathonlopers hun training met hun job?

Jazeker, sporten is gezond. Maar hoe combineer je het met een fulltime job, als je het enigszins serieus wil aanpakken? Naar aanleiding van de 20 km van Brussel van zondag vroegen we het aan Chris Dhooge, duurmarathonloper én Belgisch kampioen 24-urenloop.

Je bent bijna semiprofessioneel met lopen bezig. Hoe combineer je dit met je werk?

"Ik ben productiearbeider bij Volvo. Ik werk in ploeg: daardoor kan ik ofwel ’s morgens ofwel in de namiddag trainen. Ik heb daarenboven een gezin met drie kinderen, het is redelijk zwaar om te combineren. Maar ik vind het zelf niet nodig om nog meer te trainen. Mijn resultaten staan in verhouding tot mijn trainingsijver. Tijdens de week doe ik kortere afstanden en loop ik anderhalf tot 2 uur per dag. In het weekend doe ik langere afstanden en loop ik 3 à 5 uur per dag. Maandag is een rustdag, dinsdag loop ik 10 kilometer, om terug op gang te komen. Dat is al veel, maar als er wedstrijden aankomen, loop ik nog meer. Als ik de avondploeg gehad heb, loop ik soms naar huis terug. Dat is 7 kilometer, maar ik doe er een paar bij om toch aan 10 kilometer te raken."

Wat voor wedstrijden loop je?

"Ik doe ultralopen, afstanden tot 100 kilometer en meer. Ik heb me gespecialiseerd in de 24-urenloop. Vorig jaar ben ik in september Belgisch kampioen 24-urenloop geworden en ik maak deel uit van de Belgische ploeg die deelneemt aan het WK. Per jaar loop ik zo’n 4 à 6 ultramarathonwedstrijden. Mijn volgende is ergens in juli. Daarnaast loop ik ook marathons mee, als voorbereiding. Ik loop meestal in het buitenland: Frankrijk, Duitsland en vooral Nederland. In België waren ultraloopwedstrijden in de jaren negentig vrij populair, maar om financiële redenen zijn vele ervan opgedoekt."

Verlof neem je meestal om te lopen of aan wedstrijden mee te doen?

"In de helft van de gevallen wel, ja. Maar ik heb ook collectief verlof in juli en augustus. Dat besteed ik niet aan het lopen. Op feestdagen loop ik ook niet. Dan is mijn vrouw toch een beetje content (lacht)."

Leidt je werk niet onder zo’n veeleisende hobby?

"Mijn job is fysiek niet zo zwaar, zeker niet als je het vergelijkt met wat de mensen in de bouwsector presteren. De druk is eerder mentaal, omdat je een zeker tempo moet aanhouden. Lopen is een zeer goeie manier om die stress kwijt te raken. Het is een uitlaatklep voor mij. Het heeft alleen maar positieve gevolgen, denk ik."

Hoe ben je zo’n loopfanaat geworden?

"Dat is gegroeid. Ik was als kind al bezig met lopen. En ik las toen ooit een artikel over ultralopen dat mij enorm prikkelde. Het was een kinderdroom om dat ooit te doen. Toen ik 30 jaar werd, vond ik het moment gekomen om ermee te beginnen. Ik moest er geen 10 jaar meer mee wachten en ik had toen ook wat meer vrije tijd. Ik ben nu 39 jaar, ik kan nog wel 10 jaar doorgaan. Je kan het een kleine verslaving noemen. Niet alleen het lopen op zich, maar ook de drang om de beste te zijn. Lopen om te lopen, dat kan ik niet. Ik ben een competitiebeest."

Tekst: Dominique Soenens - Foto: Josse Rogier

Lees ook:
- Hoeveel verdien je extra dankzij een bijberoep?
- Merho: "Ik wou tekenaar worden, al kon ik helemaal niet tekenen"