Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

10 beroepen die slecht zijn voor je hart

Nauwelijks een week na de start van het nieuwe Canvas-programma 'Reyers Laat' kreeg copresentaor Dirk Abrams een hartaanval. Te wijten aan een overdosis stress? We vroegen het aan dokter Luc Swinnen, die in zijn praktijk heel wat overwerkte werknemers over de vloer krijgt.

Dirk Abrams kreeg een hartaanval, mogelijk een gevolg van te veel stress?

"Dat kan, maar op basis van wat ik verneem uit de media kan ik dat natuurlijk niet met zekerheid zeggen. Stress kan vier soorten klachten met zich mee brengen: lichamelijk (hoofdpijn, nekpijn, spierpijn, slapeloosheid...), emotioneel (angst, agressie, ...), cognitief (vergeetachtigheid, concentratiestoornissen) en gedragsveranderingen. Als de stress te lang aansleept, kan dat leiden tot ernstige ziektes: maagzweren, hartinfarct, metaboolsyndroom (stofwisselingsstoornis, nvdr), verminderde immuniteit.... Vergeet ook niet dat er jaarlijks een paar honderd mensen sterven als gevolg van stress."

Vanaf wanneer is stress gevaarlijk?

"Ik geloof niet dat stress ooit gezond is. Ik begrijp dat stress kan motiveren om meer te werken, in die zin kan je het positief noemen. Maar voor je lichaam is het dat sowieso niet. Stress zorgt ervoor dat we adrenaline en cortisone aanmaken, stoffen die tegelijk aan de basis liggen van een reeks lichamelijke klachten. Opletten dus."

Journalist is een volgens jou een risicoberoep. Wat maakt de job zo stresserend?

"Zoals altijd bij risicoberoepen is er niet een, maar zijn er tal van boosdoeners. Spontaan denk ik aan volgende mogelijke stressoren:
- Constant onder druk: Journalisten moeten elke dag hun bijdrage voor de krant, de website, het radio- of televisiejournaal af krijgen.
- Baas tevreden stellen, maar ook geïnterviewde en lezer/surfer/luisteraar/kijker: De geïnterviewde wil in de eerste plaats dat je zijn verhaal correct weergeeft, de baas wil dat je er zoveel mogelijk mensen mee bereikt en de lezer/surfers/luisteraar/kijker wil geïnformeerd/geamuseerd worden. Allemaal verschillende wensen die een journalist moet proberen te verzoenen.
- Moeilijk om een evenwichtige work-lifebalans te vinden: Willen ze een deadline halen, dan gaat dat vaak ten koste van tijd voor de partner en de kinderen, terwijl hun steun juist zo belangrijk is in de strijd tegen stress.
- Een job met weinig werkzekerheid
- Aan de slag met mensen. Wie interviewt, krijgt te maken met emoties van anderen. En dus is een dosis empathie nodig, wat zwaar kan doorwegen.
- Weinig werkbetrokkenheid: Journalisten verdiepen zich elke dag in een ander onderwerp, wat nefast is voor de werkbetrokkenheid."

Welke zijn de andere risicoberoepen?

"Beroepen die ik in mijn praktijk vaak zie passeren zijn gezondheidswerkers, horecapersoneel, callcentermedewerkers, tandartsen, brandweermannen, schooldirecteurs, cipiers, universitaire onderzoekers..."

Lees ook: 10 beroepen met garantie op een burn-out

Wat is jouw advies voor werknemers?

"Verzorg je gezondheid: je voeding, je slaap, je relaties... Geen enkele job is het waard om dat allemaal te laten schieten. Je mag bevlogen zijn, maar een leven is meer dan werken alleen. Verdrink dus niet in je werk. Pas je gedrag aan. En probeer je emoties en gedachten te beheren. Weet dat je het niet altijd even goed kan doen. De wereld vergaat niet als het wat minder is. Het is die denkwijze die ik mijn patiënten probeer eigen te maken, en vaak werkt dat bevrijdend."

"Wat ook goed helpt, is de 80/20-regel van Pareto leren toepassen. Die stelt dat je in 20% van je tijd, 80% van de output van je werk levert. Steunend op die gedachte laat ik de mensen lijstje maken van hun meest essentiële taken (=20%). Ik raad hen aan die in elk geval te doen. Is er dan nog tijd over, dan kunnen ze grasduinen in de resterende 80%."

Bazen, collega's, familie... hebben niet altijd begrip voor werknemers met een burn-out. Leeft er nog altijd een taboe rond?

"Dat denk ik wel. Ik werk nu 20 jaar rond stress en burn-out en hoewel het aantal opgebrande mensen alsmaar toeneemt, wordt het in onze regionen nog altijd beschouwd als een schande. Ik woon zelf in een uithoek van het land, en ik merk dat mijn patiënten dat als een voordeel beschouwen. Ze willen liever niet herkend worden als ze hier aankloppen. Ze vervullen een rol in de maatschappij waardoor ze zich schamen voor hun probleem. Voor een gevangeniscipier bijvoorbeeld is het heel moeilijk toe te geven te lijden onder stress. Zijn job vraagt nu eenmaal stressbestendigheid."

asset/34162

Luc Swinnen publiceerde recent een boek over dit onderwerp 'Stress is geen probleem'. Bestellen kan je hier.

Foto: Bart Dewaele