Strippend op sollicitatiegesprek en 7 andere vreemde voorvallen

Je cv overlopen, je sterktes en zwaktes toelichten, vertellen waarom je geknipt bent voor de job … Dat zijn de dingen die je verwacht tijdens een ‘normaal’ sollicitatiegesprek. Soms loopt het echter behoorlijk anders …

Op de forumsite Reddit.com werd de vraag gesteld wat het meest bizarre voorval was dat iemand al had meegemaakt tijdens een sollicitatiegesprek. Er kwamen honderden reacties met straffe verhalen, het ene al buitenissiger dan het andere. Hierbij een selectie.

Rekruteerders zijn rare vogels …

Een sollicitant in de biomedische sector vertelt: “Ik was bezig met mijn sollicitatiegesprek toen de telefoon van de rekruteerder rinkelde. Toen hij op het scherm zag wie hem belde, begon hij te vloeken: ‘Godverdomme!’ Hij nam op en begon in de hoorn te schreeuwen in vloeiend Japans. Het is des te bizar als je bedenkt dat de rekruteerder een grote, magere man was met blond haar. Hij gooide daarna de hoorn op de haak, nam een vaas, smeet die kapot tegen de grond en stapte briesend het lokaal uit. Tot op vandaag weet ik nog altijd niet wat er toen precies aan de hand was.”

Een man solliciteerde voor een job in het buitenland. Alles verliep vlot en op een bepaald moment ging het gesprek over de verhuis. “Ik vertelde dat mijn salarispakket een compensatie zou moeten bevatten voor het inkomensverlies dat ik zou ondervinden omdat mijn vrouw, die op onze kinderen zou moeten passen, waarschijnlijk geen job zou vinden in het buitenland omdat ze de taal niet kent. De rekruteerder vroeg mij welke ervaring ze had en bood haar onmiddellijk ook een job aan, hoewel hij haar nooit had ontmoet of haar cv had gezien.”

Een Star Trek-fan getuigt: “Op de een of andere manier was ik tijdens mijn sollicitatiegesprek over mijn liefde voor Star Trek beginnen praten en de rekruteerder bleek ook een ‘trekkie’ te zijn. Een kwartier lang praatten we over niets anders dan Star Trek en al snel bleek dat we beiden de originele serie en the Next Generation beter vonden dan de latere series. Daarna realiseerde de rekruteerder zich dat er nog andere kandidaten zaten te wachten en moest hij het gesprek afbreken. Maar de job was binnen!”

Een andere kandidaat kreeg dan weer te maken met een rekruteerder die fan was van het Amerikaanse worstelen. “Hij vroeg me of ik wel eens naar de matches van het WWF keek. Ik antwoordde dat ik die al een paar keer gezien had, maar dat ik er geen groot liefhebber van was. Toen haalde hij plots een groot mes boven en hakte mijn cv in reepjes. Tot mijn grote verbazing bood hij me daarna de job aan.”

… maar ook de sollicitanten doen soms behoorlijk raar …

Een HR-verantwoordelijke van een restaurantketen vertelt: “Toen ik het lokaal waar het gesprek zou plaatsvinden binnenkwam zag ik dat de kandidate een paar lijnen coke aan het snuiven was. Ze was volledig van de kaart en wist niet meer waar ze was of wat ze deed. Ik belde een ambulance en liet haar afvoeren. Een paar dagen later kwam ze doodleuk ons bedrijf binnengewandeld omdat ze dacht dat ze bij ons aan de slag mocht. Ze kon maar niet begrijpen dat ze de job niet gekregen had.”

Ook een andere kandidate had aan de drugs gezeten: “Ze was zodanig high dat ze dacht dat ze kwam solliciteren voor een job als stripper. Ze begon te dansen op de muziek die ze in haar hoofd hoorde en begon haar kleren uit te trekken. Ik vroeg haar om te stoppen, maar ze zat volledig in haar eigen wereldje en vroeg alleen maar ‘Wil je met me vrijen, baby?’ Ze begon het steeds luider te schreeuwen. Ook haar heb ik moeten laten afvoeren.”

… en soms zitten de omstandigheden gewoon niet mee

Een sollicitant die bezig was met enkele computertesten werd behoorlijk aan zijn lot overgelaten: “Ik zat alleen in een lokaal die tests af te leggen toen plots het brandalarm afging. Aangezien ik mijn weg niet kende in het kantoorgebouw, besloot ik te wachten tot iemand me kwam halen om me de nooduitgang te tonen. Maar niemand kwam opdagen en dus heb ik na een paar minuten wachten het lokaal maar verlaten. Het hele gebouw was verlaten en ik heb de HR-medewerkers die me de test hadden gegeven niet meer teruggevonden.”

Tot slot nog het verhaal van een grafisch ontwerpster die ging solliciteren bij een modemagazine: “Tijdens het gesprek kwam plots de hond van de HR-dame het lokaal binnen. Hij kwam op me af en legde zijn kop op mijn schoot. Hij was heel lief en dus aaide ik hem even, terwijl ik verder de vragen beantwoordde. Toen merkte ik plots dat mijn hele jurk en pashminasjaal onder het kwijl zat, het was echt walgelijk. Maar de HR-dame vond dat ik opmerkelijk goed gekleed was en gaf me de job.”

Dat het altijd nog absurder kan bewijst John Cleese: