“Tattoos zijn nog steeds taboe op de werkvloer”

In het straatbeeld en in de media mogen tatoeages dan stilaan aanvaard lijken, wie op zoek is naar een job doet er goed aan zijn vel gaaf te houden.

Niemand kijkt nog op van een voetballer met een arm vol kleurrijke krullen of een presentatrice die de namen van haar kinderen in de nek heeft laten vereeuwigen. Toch zijn bij de meeste werkgevers tatoeages nog steeds een taboe, zo blijkt uit een recente studie.

Professor Dr Andrew Timming van de Schotse University of St. Andrews lichtte op een Britse conferentie over sociologie zijn onderzoek toe. Hij had vijftien HR-managers tussen de 30 en 60 jaar oud geïnterviewd. Allen zijn ze betrokken bij de selectie van personeel voor banken, gevangenissen, boekhandels, stadsbesturen en universiteiten. Hij stelde deze rekruteerders de vraag hoe hun reactie is op kandidaten met zichtbare tatoeages.

Schrik voor reactie van klanten

Volgens de respondenten geven tatoeages een vuile en misdadige indruk, waardoor ze minder geneigd zijn om zulke kandidaten aan te werven. Ook gaven de respondenten aan dat als een getatoeëerde sollicitant de kamer verlaten had, zijn tatoeages het eerste zijn waar de rekruteerders onder elkaar over beginnen te praten.

Volgens Timming hebben rekruteerders niet echt zelf bezwaar tegen tattoos, maar zijn ze vooral bang voor de reactie van klanten. Ze vrezen dat deze getatoeëerde werknemers zullen zien als ‘weerzinwekkend’, ‘onsmakelijk’ en ‘slordig’. Bovendien vermoeden ze dat klanten mogelijke negatieve service-ervaringen zullen associëren met het vooroordeel dat mensen met tatoeages criminelen en druggebruikers zijn.

Verborgen tatoeages stelden voor de respondenten helemaal geen problemen. Afbeeldingen van bloemen of vlinders konden ze het makkelijst aanvaarden. Spinnenwebben in de nek, doodshoofden en galgen vonden ze dan weer het meest aanstootgevend.

Mentaliteitswijziging op komst

Hoewel er volgens Timming vandaag dus nog steeds een stigma kleeft op tatoeages bestaat er onder de respondenten wel een consensus dat deze in de nabije toekomst ook op de werkvloer meer geaccepteerd zullen worden. De grootste afkeer van tatoeages is er immers bij oudere managers, jongeren hebben er weinig problemen mee. Getatoeëerde werkzoekenden kunnen zich dus troosten met de gedachte dat hun kansen op de arbeidsmarkt niet voor eeuwig verkeken zijn.

Bron: scienceworldreport.com