"Alleen luie sollicitanten kijken niet verder dan de officiële kanalen"


Elke week geeft een van onze journalisten zijn mening over een thema uit de economische actualiteit. Maandagavond 8 maart werden Schoenen Torfs en SAS Institute uitgeroepen tot Beste Werkgevers van 2010. In de nasleep daarvan zoekt journalist Nico Schoofs naar de verschillen verschil tussen een beste werkgever en een beste wegjager.


“Bij een Amerikaanse ex-werkgever had ik letterlijk een nummer: 358. Ik durfde er nauwelijks opkijken wanneer de baas voorbij kwam.” Vandaag roept logistiek medewerkster Nancy zonder verpinken ‘Wouter’ als Torfs-ceo Wouter Torfs het magazijn binnenstapt. Volgens Nancy’s collega Geert zit het verschil tussen Beste Werkgever Schoenen Torfs en de mindere goden in honderden van zulke kleine dingen. De kus ’s morgens, iedereen een cadeau op secretaressedag. Wie dat als banaal weglacht, begrijpt er niks van.


Het verschil tussen een beste werkgever en een beste wegjager zit hem namelijk precies in die bedrijfscultuur. Op het eerste zicht een klef containerbegrip uit een bestoft managementboek, maar in wezen een vitaal aandachtspunt voor elke sollicitant. Welke bron betrouwbaarder dan werknemers om de troeven en de kleine kanten van een werkgever te achterhalen? In een vacature of op de website zal je die zelden vinden. Luie sollicitanten zijn het die niet verder kijken dan die officiële, formele kanalen.


Een beetje werkzoeker die naam waardig gaat telkens zelf op zoek naar de Geert en de Nancy van een kandidaat-werkgever. En belt vervolgens niet zomaar lukraak het halve personeelsbestand af. Maar weet een paar mensen te strikken van de afdeling waar hij of zij terecht zou komen. Want elke afdeling van een bedrijf, hoe klein of hoe groot ook, hoe Amerikaans of hoe Vlaams ook, heeft nog eens zijn eigen microbedrijfscultuur. Agressief en resultaatgericht, waar de concurrent dooddoen prevaleert boven het warme menselijke contact. Of  teamgericht, waar creativiteit, eigen inbreng en het welzijn van de werknemers net iets hoger aangeschreven staan. Het één daarom niet noodzakelijk beter dan het ander, maar het één zonder twijfel veel beter voor je welzijn dan het ander.


Doe je niets van dit alles, dan hypothekeer je vooral je eigen carrière. Daarom, beste werkzoeker, sla verder geen acht op deze column. Ontwar meteen de rode draad in al deze beste werkgeververhalen. Strak hiërarchisch of vlakke structuur, nummer of persoon, vooral uitvoeren of eigen initiatief, balans werk-privé, etc. : vraag die rekruteerder aan de andere kant van de tafel de pieren uit de neus over al die thema’s. In een eivolle arbeidsmarkt is dergelijke geïnteresseerde houding je enige kans om eruit te springen. Een geïnformeerd sollicitant is er twee waard.


Nico Schoofs, redacteur Vacature


Reageer


Wat zijn volgens jou de kwaliteiten van een beste werkgever? Vind je dat jou werkgever het goed doet? Of kan het nog beter?