Sleutelmomenten in de carrière van Sabine Appelmans

“Er is niemand die van kleins af aan beslist: “Ik wil topsporter worden”. Het is iets waar je langzamerhand in groeit. Ik speel tennis van mijn zesde en had blijkbaar talent. Mijn ouders waren niet bepaald sportief. Het toeval wilde dat de buren een tennisveld hadden. Ik leerde tennis dus kennen via het buurmeisje. Daarna volgde de ene stap de andere op. Ik koos op mijn vijftiende voor sport-wetenschappen, waarvan de zes uur sport integraal aan tennis opgingen. En op een bepaald moment besef je dat er met je hobby ook geld te verdienen valt.”

Mentors

“Eén van de mensen die een grote invloed op me had, was natuurlijk Serge Haubourdin, mijn man, die ik leerde kennen op mijn negentiende. Hij was mijn trainer, maar werd al snel veel meer. Serge is iemand die weet wat hij wilt, hij straalt rust uit. Dat zorgde voor de nodige stabiliteit in mijn hectische tennisleven. Ondertussen liggen de verhoudingen natuurlijk enigszins anders: we zijn nu achttien jaar samen en hebben twee kindjes. Onze relatie is nu gelijkwaardiger. Ook de Hongaarse coach die me trainde van mijn veertiende tot mijn zeventiende, speelde een zeer belangrijke rol in mijn leven. Hij was een man van de discipline, met nog die typisch Oost-Europese mentaliteit. Dat heeft me hard gemaakt. Door hem bleef ik op het rechte pad tijdens mijn tienerjaren. Hij was een coach en mentor, een tweede vader eigenlijk. Ik zag hem ook vaker dan mijn eigen ouders.”

Carrièreswitch

“Toen mijn carrière als tennisster erop zat, wist ik niet goed wat ik wilde doen. Ik probeerde het even als omroepster bij de vrt, maar dat lag me niet. Ik hield ermee op toen ik zwanger raakte van Obi: mijn job zou voortaan het moederschap zijn. Maar ik merkte al snel dat thuis zitten met de kindjes ook niets voor mij is. Nu heb ik een mooie tussenweg gevonden. Ik blijf aan de slag, maar ik kan het me ook veroorloven om enkele maanden niet te werken. Ik heb de luxe te kunnen doen wat ik graag doe: blijven sporten, bedrijfspresentaties geven en tenniscommentaar geven bij wedstrijden op televisie.”

Hoger mikken?

“Ik weet niet of ik fouten gemaakt heb, maar ik vraag me wel eens af of ik hoger had moeten mikken. Mijn streefdoel was om de Top 20 te halen: waarom dacht ik niet aan de Top 10? Misschien was het omdat ik op dat moment de enige Belgische was die meedraaide op wereldniveau. Daarna kwamen Kim en Justine, die wèl doorstootten tot de top. Niet dat ik dat als een mislukking zie, maar ik durf me nu wel die vraag te stellen: heb ik genoeg in mezelf geloofd?”