Wat als je veel verdient maar je job niet graag doet?

Een mooi salaris, een bedrijfswagen met tankkaart, allerlei mogelijke verzekeringen, een representatievergoeding, een smartphone en een tablet. Geef je dat allemaal op als je je job echt niet graag doet?

 

Rationeel gezien had Jeroen Bogaert (41) geen enkele reden om zijn job bij Hudson vaarwel te zwaaien. Op zestien jaar tijd was hij opgeklommen tot directeur van het internationale R&D-departement en had hij, samen met zijn team, tientallen rekruterings- en selectietesten ontwikkeld die wereldwijd scoorden.

 

“Zelfs in mijn stoutste dromen had ik dat niet durven denken”, vertelt Jeroen Bogaert. “Mijn parcours ging veel verder en breder dan ik verwacht had, met aardig wat verantwoordelijkheden en aanzien. Veel meer kon ik niet bereiken.”

 

En toch voelde hij het twee jaar geleden knagen. De druk lag om te presteren hoog. In economisch moeilijke tijden moest hij ervoor zorgen dat het team samen bleef, er vernieuwingen kwamen en het budget niet overschreden werd. “Ik was veel met cijfers en organisatie bezig en verloor mijn voeling met de praktijk. Jammer, want het was daarom dat ik ooit in werving en selectie begonnen was. Bovendien vond ik dat het moment gekomen was om tijd met mijn drie kinderen in te halen. Ik wou niet meer de afwezige vader zijn.”

 

 

Zondagskind

Eerder toevallig kwam er twee jaar geleden een vacature van de personeelsdienst van het OCMW van Brugge op zijn pad. Jeroen Bogaert waagde zijn kans, maar eens de job binnen handbereik sloeg de twijfel toe. Financieel zou het immers een serieuze stap terug betekenen. “Had ik alleen mijn verstand laten spreken, dan was ik inderdaad in mijn gouden kooi blijven zitten. Ik heb nog 25 jaar voor de boeg. Door mijn job bij Hudson op te zeggen, heb ik een aanzienlijk bedrag laten liggen.”

 

Gelukkig kon hij bij zijn beslissing op de volle steun van zijn vrouw rekenen. “Zij heeft me niet proberen te overtuigen om mijn oude job te houden omwille van het financiële. We hebben het eerder gehad over wat voor ons gezin het beste zou zijn. Nog altijd sta ik voor de volle 100 procent achter mijn keuze. Wat ik heb teruggekregen, is van onschatbare waarde.”

 

Ook al was het een lastige knoop om te ontwarren, Bogaert beseft heel goed dat hij een zondagskind is. Hij kán kiezen voor een job waarin hij minder verdient, zonder dat zijn gezin daardoor iets moet laten.

 

Ingrid Vangorp (50), alleenstaande moeder met een zoon van achttien jaar, heeft die mogelijkheid niet, ook al zou ze het wel graag willen. “Ik werk ondertussen 26 jaar voor afvalophaler Van Gansewinkel, waarvan vijftien jaar als debiteurenbeheerder. De uitdaging ben ik helemaal kwijt. Maar omdat ik hier intussen een mooi salaris heb opgebouwd en een vast inkomen nodig heb, durf ik geen radicale stap te zetten. Ook de goeie band met de collega’s is voor mij van goudwaarde.”

 

Wel klopte ze begin dit jaar bij een loopbaanbegeleider aan. “Ik zat al een tijd vast in de gedachte dat er niets anders op zat dan deze job tot aan mijn pensioen te blijven doen. Dat maakte me wanhopig. Bieke Vermeulen, mijn coach, heeft me laten inzien dat ik wel degelijk een keuze heb en niet per se moet doen alsof ik het allemaal leuk vind.”

 

Tijdens de sessies kwam ook haar echte passie bovendrijven: met haar handen bezig zijn en dingen creëren. Uiteindelijk groeide daaruit het idee om in bijberoep creatieve workshops te gaan organiseren. Voorlopig richt ze zich met Idée de Louisa uitsluitend tot kinderen, maar later wil ze ook een aanbod voor volwassenen uitwerken, bijvoorbeeld over het patineren van meubels. Op termijn hoopt ze uit die activiteiten wat inkomsten te genereren, zodat ze haar job bij Van Gansewinkel deels kan terugschroeven.

 

Doe je het nog graag?

Jeroen Bogaert combineert zijn baan bij het OCMW intussen met een zelfstandige praktijk als loopbaancoach (Werk met Zin). Zijn werkdag blijft daardoor meer dan gevuld. “Ik zie die extra uurtjes ‘s avonds als een hobby. Het geeft me veel voldoening als ik mensen weer zie opleven. Uit eigen ervaring weet ik dat het erg belangrijk is om werk te hebben waar je energie uithaalt. Helaas maken velen die reflectie pas wanneer ze al vastzitten of een burn-out hebben.”

 

De gouden raad van Jeroen is dus simpel: “Stel jezelf regelmatig de vraag of je je job nog met goesting doet. Moet je toegeven dat de zin in en van je werk verdwenen is en dat je vooral om extrinsieke factoren bij je werkgever blijft – zoals de comfortabele werkuren, de sympathieke collega’s, de geringe afstand tot het werk, het riante loon – verken dan andere pistes.” In je gouden kooi blijven zitten, is ongetwijfeld de gemakkelijkste keuze, maar op de lange termijn doe je jezelf daar geen plezier mee.

 

 

Word jij te veel, te weinig of net genoeg betaald? Ontdek het snel met het vernieuwde salariskompas van Vacature.

 

 

Lees ook:

Waarom jij wel/niet van job moet veranderen

Johan Verstreken koos met succes voor een volledig nieuwe carrière

Waarom een carrièreswitch maken moeilijk maar niet onmogelijk is