Fiscale gevolgen van een salary split

Bij een internationale tewerkstelling, dat is een gelijktijdige tewerkstelling in België en één of meer andere landen, rijst de vraag in welk land de werknemer nu zijn belastingen zal moeten betalen. Het probleem van dubbele belasting is in dergelijke situatie dan ook niet geheel ondenkbeeldig.

Om dat probleem te vermijden hebben de meeste landen bilaterale verdragen gesloten. Die verdragen bepalen welk land bevoegd is om over te gaan tot belastingheffing. De zogenaamde dubbelbelastingverdragen zijn meestal gebaseerd op het OESO modelverdrag maar kunnen er soms sterk van afwijken. Daarom moet elke situatie steeds aan het toepasselijke verdrag getoetst worden.

Ondanks het feit dat dubbelbelastingverdragen werden afgesloten om een correcte verdeling van de belastingbevoegdheid tussen de verschillende staten vast te stellen, heeft het systeem ook als gevolg dat werknemers meestal kunnen genieten van een verlaging van de totale belastingdruk.

Omdat het belastbaar inkomen tussen de verschillende landen fiscaal (en eventueel contractueel) wordt opgesplitst, zal elk deel afzonderlijk worden belast aan belastingtarieven die normaal gezien lager zijn dan wanneer het inkomen volledig in eigen land belast wordt. In dat geval belandt de werknemer namelijk in een hogere belastingschijf. Bovendien kan er soms ook gebruik gemaakt worden van bijzondere en voordelige belastingstelsels in het buitenland.

Volledigheidshalve moet er ook opgemerkt worden dat dat effect in een aantal landen getemperd wordt door de zogenaamde "vrijstelling met progressievoorbehoud". Daarbij wordt het vrijgesteld buitenlands inkomen mee in rekening gebracht in het land waar men fiscaal inwoner is. Op die manier bepaalt men dan het tarief dat van toepassing zal zijn op het andere inkomen.

Algemeen kan evenwel gesteld worden dat de globale belastingdruk zal dalen bij een splitsing van de belastbaarheid over diverse landen.

Meer lezen over salary split?