Happy Halloween! 10 jobs waarbij de dood centraal staat

Stel je even voor: behoedzaam loop je door een duistere gang die uitkomt op een grote, zware deur. Langzaam doe je deze open en plots sta je in een kamer vol lijken. Een vreselijke nachtmerrie? Voor jou misschien wel, maar sommige mensen maken dit elke werkdag mee.

Of we willen of niet: de dood is onlosmakelijk met het leven verbonden. De meesten onder ons denken er liefst zo weinig mogelijk aan, maar voor degenen die er hun beroep van gemaakt hebben is het dagelijkse kost.

En gelukkig maar dat er professionals zijn die zich bekommeren om de praktische beslommeringen die bij elk levenseinde komen kijken. Rouwende families hebben heel wat aan hun hoofd en zijn dus erg tevreden dat iemand in hun plaats deze taken op zich wil nemen. Zijzelf kunnen zich dan ten volle concentreren op het verwerkingsproces.

1. Begrafenisondernemer

Wie een sterfgeval in de familie heeft komt al snel bij een begrafenisondernemer terecht. Deze biedt een hele reeks diensten aan, van de aangifte van het overlijden tot de verzorging van het drukwerk en de organisatie van de hele uitvaartplechtigheid.

Het werk is fysiek en mentaal erg zwaar, vergt enorm veel empathie en de werkuren zijn onregelmatig. Als dit je niet afschrikt, dan kan je bij Syntra terecht om een twee jaar durende opleiding tot begrafenisondernemer te volgen.

2. Balsemer of thanatopractor

Om een overleden lichaam er toch ‘levendig’ te laten uitzien kan je een beroep doen op een balsemer of thanatopractor. Thanatopraxie is een lichte vorm van balseming, die zorgt voor een tijdelijke bewaring waardoor het lichaam minder snel begint te verkleuren en vlekken te vertonen. Het dode lichaam wordt hierbij bewerkt met een bewaarvloeistof van zouten, mineralen, kleurstoffen en formol. Dan volgt een massage van de vingertoppen en tenen.

In ons land worden jaarlijks 100.000 lijken door een thanatopractor behandeld.

3. Rouwclown

De dood is weliswaar een ernstige zaak, maar toch wordt bij steeds meer begrafenissen een beroep gedaan op een rouwclown. Deze mimespeler met zwarte clownsneus en ballonnen probeert het verdriet van de nabestaanden te verlichten en hen steun te bieden.

4. Ontwerper van doodskisten en urnen

Design beperkt zich niet tot hippe tafeltjes of trendy brillen, ook in de uitvaartsector buigen vormgevers zich over het ontwerp van allerlei voorwerpen. Alles is mogelijk: van barokke vormen met sierlijke krullen tot een strak minimalistisch design. Ook folietjes kunnen: wat dacht je bijvoorbeeld van een multimediadoodkist met tft-beeldschermen of een kist met KISS-motief?

5. Schrijver van rouwkaarten

Welgekozen woorden kunnen enorm veel troost bieden na het overlijden van een dierbare. Een belangrijke taak is dus weggelegd voor de schrijver van rouwkaarten die ofwel in enkele zinnen het portret van de overledene schetst of middels een vleugje poëzie op zoek gaat naar zingeving.

6. Grafdelver

Een lastige klus: het graven en achteraf dempen van een graf. Vaak zijn grafdelvers tegelijk ook een soort tuinmannen die instaan voor het onderhoud van de begraafplaats.

7. Crime scene cleaner

Een crime scene cleaner is iemand die komt opruimen na een gewelddadig overlijden of een zelfdoding. Hij verwijdert tot in de kleinste hoekjes alle bloedsporen en menselijke resten.

Met een ozongenerator neutraliseert hij ook alle lijkgeuren.

8. Wetsdokter

Bij verdachte overlijdens is het de taak van een wetsdokter om de doodsoorzaak via een medisch onderzoek vast te stellen. Hij voert autopsies uit en schrijft rapporten.

9. Taxidermist

Ook voor het dode dier wordt gezorgd. Een goede taxidermist kan ‘Snuffeltje’ of ‘Rakker’ zodanig prepareren dat het lijkt alsof hij nooit gestorven is, ook al is dit geliefde pluizige huisdier al een tijdje niet meer onder de levenden.

10. Beul

Ten slotte nog een beroepscategorie die niet zorgt voor verlichting van het leed na een overlijden, maar integendeel mensen eigenhandig de dood injaagt.

Een beul of scherprechter is iemand die in dienst van de overheid terdoodveroordeelden executeert. Tot de 19de eeuw gebeurden die terechtstellingen vaak in het openbaar. In landen waar de doodstraf nog bestaat zijn ook vandaag nog beulen actief. De meest gebruikte techniek vandaag is de dodelijke injectie. Andere vormen zijn de dood door ophanging, de elektrische stoel of een executiepeloton.