De maandag van Luc Gheysens, advocaat van Jo Lernout

Het Gentse hof van Beroep sprak maandag zware straffen uit voor de hoofdbeschuldigden in de zaak Lernout & Hauspie. Luc Gheysens, advocaat van Jo Lernout, zat op de eerste rij.

5.00 uur. Ik sta voor dag en dauw op, zoals elke werkdag. ’s Morgens is de enige periode waarin ik echt ongestoord kan werken: anders ben ik meestal onderweg, heb ik afspraken of word ik door telefoontjes onderbroken. Ik eet een klein ontbijt en rijd van Geluwe naar Wevelgem, waar ons kantoor is. Ik begin met het lezen van mijn e-mails en neem daarna de krant door. Ik heb vooral oog voor politiek en sport, maar natuurlijk ook voor wat er over de zaak van mijn cliënt verschijnt.

8.00 uur. Ik heb om 7.30 uur een afspraak met Radio 2 West-Vlaanderen voor een gesprek bij het Gentse gerechtsgebouw, maar door het moeilijke verkeer onderweg kan ik er niet op tijd zijn. Het interview gebeurt telefonisch, vanuit de auto. Ik heb het over de impact van de zaak en wat mijn visie is op de zaak. In Gent aangekomen spreek ik met enkele bodes en collega’s. Ik ga met Jo nog een koffie drinken. We spreken af om vooraf geen verklaringen af te leggen aan de pers.

9.00 uur. We stappen onder een lawine van flitsende camera’s het gerechtsgebouw van Gent binnen. De drie raadsheren van het hof lezen hun reactie voor op de bezwaren die de advocaten ingeroepen hebben. De meeste ervan worden afgewezen. Het is een slopende zitting, we wachten op het verdict.

13.00 uur. Korte middagpauze. Ik heb een uurtje om iets te gaan eten met Jo, zijn twee zonen en één van hun vriendinnen. Het gaat er vrij gemoedelijk aan toe. Daarna gaan we terug naar de rechtszaal. Het hof heeft het onder meer over hoe zij de boeking ziet en zegt dat die tegen alle regels indruist. Ik ben het daar absoluut niet mee eens. Voor mij is het een uitgemaakte zaak: we gaan in cassatie, als Jo het daar mee eens is. In de late namiddag en de vooravond gaat het hof in op de schuldvraag, de strafmaat en de verbeurdverklaring. Voor sommigen is er vrijspraak.

20.15 uur. De rechtszaak is afgelopen. Ik vraag meteen na de zitting aan Jo om na te denken over cassatie. Ik heb met verbazing zitten luisteren naar het verdict. Het is veel te hard en veel te zwaar voor Jo. Hij heeft fouten gemaakt, maar hij wordt afgeschilderd als een gewetenloze schurk. Dat grieft mij persoonlijk, want ik weet dat hij dat niet is. We spreken af dat hij me dinsdagmorgen een antwoord geeft. Jo is van de kaart. Hij heeft een mokerslag gekregen. Ik laat hem met rust om de uitspraak te laten bezinken. Ik geef voor het gerechtsgebouw een kort interview voor Ter Zake. Ik laat enkele journalisten weten dat we in beroep gaan, als Jo het daarmee eens is. Ik ga nog iets drinken.

22.30 uur. Ik kom thuis en kijk naar het laatavondjournaal. Ik lees nog even in de krant en kruip rond 23.30 uur in bed.

Tekst: Dominique Soenens - Foto: Tiny Bogaerts
Verschenen in Vacature Magazine van 25 september 2010.