“Ik wil niet op automatische piloot draaien”

Naam: Lode Vandermeulen

Vroeger: pedagoog

Nu: it-ondernemer

Lode Vandermeulen volgde zijn hart en nam twee drastische carrièrebochten. Ontdek hoe een pedagoog het helemaal gemaakt heeft in de informaticawereld.

Toen Lode Vandermeulen in 1983 met zijn vrienden van de punkband Aroma di Amore in het opvanghuis 't Sas in Betekom optrad, vroeg baas Piet Van Thuyne hem of hij daar niet wou beginnen. "Mijn burgerdienst was juist afgelopen en mijn diploma pedagogie deed er eigenlijk niet toe. Piet zag dat ik het goed kon vinden met de gasten.” In ’t Sas kregen een tiental jongeren tussen 15 en 30 jaar die tussen de mazen van de klassieke jeugdopvang vielen, tijdelijk onderdak. "De meeste jongeren kwamen uit stukgeslagen gezinnen, waren thuis weggelopen of misbruikt. In 't Sas leerden ze weer regelmatig naar school of naar het werk te gaan en te koken om later op eigen benen te kunnen staan. Wij, de begeleiders, bleven van maandag- tot zaterdagochtend 24 op 24 uur in 't Sas om daarna een week te bekomen. Omdat je daar een hele week met de gasten samen zat, ontstond er een nauwe band. Zo werden ze heel open en konden wij als opvoeders hen beter bijsturen. Sommigen kregen we op het rechte pad."

Lode Vandermeulen (53) was in 1982 afgestudeerd aan de KULeuven in de Pedagogische Wetenschappen, richting Volwassenvorming. "Ik begon aan die studies omdat de vakken me interessant leken: psychologie, filosofie, sociologie." Maar hij had de negatieve kant van de job duidelijk onderschat. "Jongeren, die na zes maanden ontslagen werden, geraakten weer in de knoei en belden bij me thuis aan. Ik kon hen niet wandelen sturen met 'trek uw plan'. Daarvoor kende ik hen te goed. Na drie jaar was ik dan ook heel de tijd aan het werk, ook in mijn vrije tijd. Dat werd me te veel." Om op adem te komen trok hij maanden door Afrika, waar hij Joanna, een Australische met een job in Londen, leerde kennen. Terug in België wekte hij nog een jaar bij 't Sas: "Ik begon op automatische piloot te draaien. Dat is niet de bedoeling. Toen besliste ik dat ik iets anders wilde doen."

Naar Londen

Zijn broer Johannes had hem een Apple Macintosh Plus gegeven. "Vroeger moest ik niets hebben van pc's. Maar die Mac was helemaal anders: ik kon direct met Pagemaker wat teksten en advertenties zetten, zonder enige formele opleiding. Het was een verademing om in mijn vrije week iets nuttigs te leren."

Intussen was zijn relatie met de Australische vriendin zo stevig dat hij naar Londen trok. Omdat zij bij de BBC World Service werkte en in Londen een appartement huurde, had hij al een verblijf. “Ik was zinnens een tijdje Londen te verkennen. Het was een zuivere gok. De VDAB laat toe dat een Belgische werkloze zes maanden naar het buitenland trekt om werk te zoeken, terwijl zijn uitkering doorloopt. Na drie weken had ik al een job. Ik had namelijk mijn cv met mijn Mac-ervaring in drie Apple-winkels gelegd. Bleek dat België toen een voorsprong had in het gebruik van Mac’s in design- en reclame. In het land van de blinden is eenoog koning. Vijf dagen later kreeg ik een aanbod. Ik scoorde toen vooral met QuarkXPress. Daar heb ik zelfs les over gegeven in grote bureaus.”

Uiteindelijk werkte Lode Vandermeulen tien jaar in de Londense reclamewereld bij grote bureaus als Landor Associates en later bij Imagination. Eerst was hij ‘desktop publisher’. "Daarna werd mijn job iets technischer. Ik wist hoe een Mac in elkaar stak en hielp collega’s bij problemen. Ik heb dat zelf geleerd door er dagelijks mee te werken. Cursussen heb ik nooit gevolgd. Bij Landor heb ik een Europees netwerk geïnstalleerd. Ik kreeg er de titel 'hoofd van de it'."

IBM ontwijken

Na tien jaar liep de relatie met de Australische op de klippen. Op bezoek in België ontmoet hij zijn toekomstige vrouw. Hij besluit naar België terug te keren. “Ik volgde weer een vrouw. That’s the story of my life. We wilden onze kinderen grootbrengen in een goede omgeving.”

Terug in België kiest hij voor de informaticawereld. Na zes maanden Innet, - “Ik bouwde er websites maar dat paste niet in de bedrijfscultuur” - tekent hij bij het Cimad van Rob Heyvaert en Hilaire Saenen. “Ik heb Heyvaert overtuigd om een nieuwe media-afdeling op te starten. Toen IBM na twee jaar Cimad opkocht, vreesde ik voor mijn bewegingsvrijheid. Ik dacht dat het tijd werd om een gok te wagen.”

Lode Vandermeulen schudde de laatste twijfels van zich af en startte in 1998 de websitebouwer Evisor, samen met Jan Teblick en enkele oud-collega’s van Cimad. Hij was mede-eigenaar en nam de verkoop voor zijn rekening. “Dit was een serieuze carrièreswitch, maar vergeet niet dat ik bij mijn vorige werkgevers keer op keer een afdeling had geleid en die succesvol had uitgebouwd.”

Het eerste jaar groeide Evisor van vijf naar dertig man. "Het tweede jaar waren we al met negentig. Het was in volle dotcom-boom en iedereen had dollartekens in de ogen. Met een beetje expertise werd je direct succesvol. We ontwierpen de waanzinnigste websites. In 2000 verkochten we Evisor aan PricewaterhouseCoopers. Maar wanneer in 2002 PwC zijn consultancy-afdeling verkocht aan IBM, zat ik vier jaar na datum terug bij IBM!” Hij trok zijn conclusie en ging weer op zoek. Lode schakelde zijn netwerk van risicokapitalisten in en presenteerde zich als mogelijk salesdirecteur bij  jonge starters. Via het Leuvense Capricorn belandde hij in 2003 bij Amplexor dat toen twee jaar oud was.

Amplexor, zeven jaar geleden met amper tien man, telt er vandaag al tachtig. Het Leuvense bedrijf bouwt grote ECM-projecten ('Entreprise Content Management'): websites, intranetten en systemen voor documentbeheer. Het heeft klanten als de Federale overheid , Agfa, Puratos, Dexia, KBC, ... Samen met enkele managers heeft Lode Vandermeulen een deel van het kapitaal in handen: “Ik ben hier nu zeven jaar. Dit is veruit mijn langstdurende job. We groeien tegen 20 procent. De voorbije maanden hebben we vijftien nieuwe medewerkers geïntegreerd.”

Tijd voor familie

Lode had nog geen seconde spijt van zijn studies pedagogie. "Ik heb daar geleerd efficiënt te vergaderen, in groep te werken en te luisteren. Te veel technici vergeten te vragen wat de klant eigenlijk wil. Ze bouwen systemen die perfect werken, maar waar de eindgebruiker kop noch staart aan krijgt."
Vandermeulen betwijfelt of zijn carrière nog een grote bocht zal nemen. “Mijn familie en kinderen zijn heel belangrijk voor mij. Ik maak er nu tijd voor: ik werk vier vijfde. Toen mijn vrouw zes jaar geleden bij een ongeval overleed, heb ik dat beslist."

Hij is intussen hertrouwd met Chris die ook een dochter heeft. Samen hebben ze een ‘bed & breakfest’ geopend. “Dat is een goed antidotum tegen mogelijke verveling. In het weekend geef ik de gasten advies over wandel- en fietstochtjes door het Hageland.”

Terug naar het hoofdartikel "Hoe u uzelf kan heruitvinden"