Vrouw ontslagen omdat ze geen middagpauze wou nemen

De Amerikaanse Sharon Smiley, die tien jaar in dienst was als receptioniste en administratief bediende bij een vastgoedbedrijf in Chicago, werd ontslagen omdat ze een lunchpauze heeft overgeslagen.

Op 28 januari 2010 op het middaguur prikte Sharon Smiley wel uit, maar bleef ze aan haar bureau zitten om een project af te werken, zoals een manager haar had opgedragen. Ze was die dag niet van plan om te eten, zo verklaarde ze.

Een andere manager vertelde haar dat het etenstijd was en dat ze moest ophouden met werken, maar dat weigerde ze. Hij zag hoe ze verder ging met typen, telefoons beantwoorden en bezoekers ontvangen die zich bij haar desk kwamen aanmelden.

Even later werd er een verantwoordelijke van de personeelsdienst bij gehaald. Die legde uit dat een pauze van 30 minuten verplicht was in het bedrijf en dat wie zich niet aan die regel hield de arbeidswet overtrad.

Toestemming voor overwerk

Smiley ging ervan uit dat ze kon doen wat ze wilde, omdat ze uitgeklokt was. Bovendien had ze een erg drukke en stresserende job, waardoor ze dacht dat doorwerken noodzakelijk was.

Net als heel wat andere Amerikaanse staten heeft Illinois – waar Chicago ligt – wetten die voorzien in een lunchpauze voor werknemers. Maar deze wetten kunnen niet zo geïnterpreteerd worden dat een werknemer die geen lunchpauze neemt ontslagen moet worden.

Wel bestaan er werkreglementen die een limiet zetten op het aantal uren dat een werknemer in een dag of een week mag werken. Om extra kosten voor niet gepland overwerk te vermijden kan het zijn dat werknemers toestemming moeten vragen om prestaties te leveren buiten het normale uurrooster.

Wangedrag

Na haar ontslag kwam Smiley te weten dat ze niet in aanmerking kwam voor een werkloosheidsuitkering omdat ze ontslagen was wegens wangedrag. Daarop trok ze naar de rechtbank. Haar ontslag betwistte ze niet, wel het feit dat ze geen aanspraak kon maken op een uitkering.

Na een juridisch getouwtrek van twee jaar werd Smiley uiteindelijk in het gelijk gesteld. De rechtbank oordeelde dat er om te kunnen spreken van wangedrag zwaardere feiten nodig zijn dan het overslaan van een lunchpauze. Smiley kreeg met terugwerkende kracht alle uitkeringen waar ze al twee jaar recht op had op haar rekening gestort en ontving daarna om de twee weken een bedrag van 528 dollar.

Intussen heeft Smiley een nieuwe, gelijkaardige job gevonden bij een ander bedrijf. Haar nieuwe werkgever zou er op het gebied van middagpauzes minder strakke regels op nahouden, zo verklaarde ze nog.