Jeroen Denaeghel: Carrière gemaakt dankzij deelname Big Brother

Van opleiding ingenieur, van beroep redacteur en regisseur: Jeroen Denaeghel (39) raakte in Vlaanderen bekend toen hij net niet de allereerste editie van ‘Big Brother’ won. Het realityprogramma was voor hem het begin van een mediacarrière. Na bijna tien jaar het chaotische tempo van de televisiewereld gevolgd te hebben, trekt hij nu sabbaticalgewijs door exotische oorden als Borneo en Bali.

Katalysator

“Ik studeerde af als bio-ingenieur. Een studiekeuze die voor de hand lag. Ik was sterk in wetenschappen en vond het biologische en creatieve aspect aan die studies interessant. Na een paar jaar werken in een suikerfabriek had ik echter snel door dat je vooral een goede manager moet zijn om carrière te maken. Mijn studiegenoten zagen zich verplicht een managementopleiding bij Vlerick te volgen: ik vond het schandalig dat mijn universitair diploma niets waard zou zijn zonder die bijkomende dure opleiding. En toen was er plots ‘Big Brother’, het dolle avontuur dat me de kans gaf voor P-Magazine te schrijven. De belangrijkste carrièrezet in mijn leven. In mijn vorige jobs miste ik het creatieve aspect, als journalist is dat een basisvereiste. De stap van journalist naar televisieredacteur is klein: een jaar later werd ik door Goedele Liekens gevraagd om redactiewerk te doen voor 'Recht van Antwoord'. Je kan dus wel zeggen dat ‘Big Brother’ een katalysator was in mijn carrière.

Eddy Planckaert

“De jaren daarna werkte ik als regisseur en redacteur voor het productiehuis Jok Foe van Goedele Liekens. Daar stond ik in voor de regie of redactie van programma's zoals ‘Recht Van Antwoord’,’Het Rechte Pad’, ‘Miss België’ en ‘De Planckaerts’. Voor dat laatste programma was ik de vaste regisseur, 9 televisieseizoenen lang. Bij ‘De Planckaerts’ kwam ik eerder toevallig terecht. Ons productiehuis maakte het programma al een jaartje en toen Tom Waes als regisseur verdween, duidden ze mij als opvolger aan. Ik had Eddy al eens geinterviewd en bovendien komen we van dezelfde streek. Het klikte meteen, ik ben er vier jaar blijven 'plakken'.”

Kiekens zonder kop

“Nu de opnames voor het laatste seizoen van ‘De Planckaerts’ erop zitten en er niet meteen zicht is op een nieuwe bestelling van VTM, heb ik besloten om me meer op het schrijven toe te leggen. Ik schrijf vooral voor P-magazine en Ché. Maar momenteel ben ik op wereldreis voor een jaar. Ik speelde al een tijdje met het idee om de wereld rond te trekken. De economische crisis in de televisiewereld was het duwtje dat ik nodig had. Eigenlijk had ik het hier wel een beetje gehad. Onze gejaagde, prestatiegerichte maatschappij begint me meer en meer af te schrikken. Ik ben een natuurmens en besef dat we onszelf aan het voorbij lopen zijn. De gsm en het internet bepalen ons leven en wij lopen als kiekens zonder kop in de mallemolen mee. We kicken op onze duizenden vrienden op Facebook, maar eigenlijk hebben we ons nog nooit zo eenzaam gevoeld.”

Op zoek naar het beest

“Ik wou terug in de vrije natuur wakker worden en van de zonsopgang genieten. Het klinkt melig, maar ik had nood om mezelf terug te heroriënteren. Met een rugzak en een tentje trek ik momenteel de wereld rond. Ik ben twee maanden ver en zwom al met de zeeschildpadden in Maleisië en stond oog in oog met de Komodovaranen in Indonesië. Nu trek ik naar Borneo en straks volgen nog Australië, Nieuw-Zeeland, de Galapagos-eilanden, Canada en Alaska. Tijdens mijn reis schrijf ik een tweewekelijkse column voor P-magazine en een maandelijkse reportage voor Ché. Zo geraak ik een beetje uit de kosten. Bovendien hou ik een column bij op www.opzoeknaarhetbeest.be. Daarmee keer ik terug naar mijn roots als bio-ingenieur. Bedoeling is om de meest tot de verbeelding sprekende dieren van onze planeet te ontdekken. De Komodovaraan, grizzly’s uit Alaska, paradijsvogels in Papoea-Nieuw-Guinea of de orang-oetang van Borneo: ik wil ze allemaal eens gezien hebben.”

Tekst: Ann Lemaître