Hoe word je succesvol op de werkvloer?
Niet je talent, maar je leeftijd, de sociale omgeving waarin je opgroeit, de mensen die je stimuleren én een dosis geluk bepalen of je een uitblinker wordt. Dat beweert succesauteur Malcolm Gladwell in zijn nieuwste bestseller ‘Outliers’. Vacature legde hem 7 stellingen voor.
Niemand wordt op eigen houtje succesvol, zelfs Bill Gates niet
Gladwell: “In elk succesverhaal, of het nu een zakelijk, sportief of cultureel succes is, stellen we één persoon in de schijnwerpers. We doen alsof dat individu zijn eigen lot in handen heeft. Ik geloof dat dit beeld vals is en wil die mythe doorprikken. Want als we het leven van die ‘uitblinkers’ van nabij bestuderen, merken we dat ze genoten van een reeks privileges en gunstige omstandigheden. Neem Bill Gates: zijn welgestelde ouders stuurden hem als dertienjarige naar een school waar een uiterst zeldzame computerterminal stond. Daarna kon hij iedere nacht de computer van de nabijgelegen universiteit te gebruiken. Toen Gates stopte met zijn studies, had hij al zeven jaar onafgebroken geprogrammeerd. Hij had ook de juiste leeftijd. Rond 1976 was hij volwassen, toen de eerste kleine computers op de markt kwamen. Was hij enkele jaren ouder, dan had Bill Gates wellicht een gezin en een huis met een hypotheek en had hij het risico om een bedrijf te stichten, nooit genomen. Die achtergrond alleen verklaart natuurlijk zijn succes niet, maar hij had zijn talent nooit kunnen uitrollen zonder die privileges.”
Het heeft geen zin om succes na te streven
“Succes valt niet te voorspellen; maar dat mag onze motivatie om het beste ervan te maken niet verminderen. Kijk naar de Nobelprijswinnaars, die hebben allen een IQ boven 120. Ik denk dat dit de drempel is waarboven je moet geraken om wetenschappelijke doorbraken te forceren. Daarnaast moet je durven doorzetten, want wetenschap is niet eenvoudig. Eenmaal een doorzetter dat hoog IQ bezit, moet je verder kijken, voorbij het individu.”
Ik kan mijn kinderen in de richting van succes sturen
“Neen, want er spelen zoveel verschillende factoren een rol. Het is juist mijn bedoeling om met dit boek de verhalen achter het succes te demystificeren: een succesverhaal is nooit zo eenvoudig als men het ons wil laten geloven. Ik meen dat succes onvoorspelbaar is. Je ziet het alleen als je terugblikt. We mogen niet lijden onder de illusie dat we ons succes en dat van onze kinderen kunnen voorspellen. Zo blijven er voor iedereen kansen open.”
Na 10.000 uur training kan iedereen een genie worden
“Praktijkervaring verwerven en vele uren kloppen is veel belangrijker dan talent hebben. Daarom moeten ouders en werkgevers in hun kinderen en medewerkers vooral de inzet en de wil om te leren waarderen in plaats van zoiets magisch als talent. Werkgevers moeten ook meer geduld opbrengen voor ze een medewerker beoordelen. Bij een aanwerving kijkt hij bovendien beter naar iemands houding, doorzettingsvermogen en inzet dan naar zijn intelligentie.”
De ‘slimme jongens’ bevoordelen is eerlijk
“Neen, wij verkwisten veel talent. Ik onderzoek hoe we meer kunnen halen uit het beschikbaar menselijk potentieel. Zo leren de armere kinderen veel te weinig op school. Ze krijgen te weinig bagage mee uit hun opleiding om mee te kunnen met hun leeftijdsgenoten uit meer gegoede families.”
‘Uitblinkers’ verdienen te veel
“Ja, dat is de logische conclusie. Op Wall Street en in een reeks multinationals ontvangen topmanagers excessief veel voor successen die grotendeels te danken zijn aan geluk en een reeks factoren waarover zij geen controle hebben. Ik verkies de loonspanning die in Europa heerst. Ook hier verdienen toplui veel, maar niet excessief veel.”
Een economische crisis is het moment om een ‘uitblinker’ te worden
“Natuurlijk. Op het moment dat alles door elkaar wordt gehaald, duiken er kansen op. Ook ik moet het geweer van schouder veranderen. Nu lezers meer geïnteresseerd zijn in economie en bedrijven, moet ik daar meer over schrijven. Ik begon als een knoeier en eindigde met het gevoel de stiel onder de knie te hebben. Ik kan nu ingewikkelde zaken vereenvoudigen en uitleggen aan een breed publiek en dat onder permanente tijdsdruk. Te veel jongeren geven het op na enkele artikels of na een eerste boek.”
Bron: Vacature magazine (7/3/2009)
