Het cv van Roos Van Acker
Geboortedatum: 13 oktober 1976
Huidige job: tv-presentatrice en zangeres
Talen: Nederlands, Engels
Hobby’s: muziek spelen en luisteren, reizen
Opleiding
1996-2000 master Germaanse filologie UGent
Professionele ervaring
2000-2003: vj bij TMF
2002-2006: dj bij Studio Brussel
2003-heden: presentatrice bij VT4
(exclusiviteitscontract tot 2010)
Televisiewerk:
Presentatie van o.a ‘Expeditie Robinson’, ‘Peking Express’, ‘Terra Incognita’, ‘Ook getest op dieren’ en ‘Keukenrebellen’ bij VT4.
Medewerking aan programma’s op Canvas en Eén.
Voice-over voor programma’s op diverse zenders.
Radiowerk: presentatie van o.a ‘ROOS’, ‘De Ochtend’ en ‘The best of the best’ op Stubru.
Muziek: zangeres bij Eden (1999-2003), theatertournee ‘En wat dan?’ (2008- 2009)
“Dankzij mijn ouders ben ik al mijn hele leven bezeten door de Nederlandse taal. Als kind was het mijn grote droom om taaladviseur te worden bij de vrt. Ik zat ’s avonds met een briefje in de hand naar de shows van Bart Peeters te kijken en noteerde zijn taalfouten (lacht). Die bezetenheid om ‘proper’ te praten kreeg ik van mijn ouders mee. Mijn vader was van Eeklo, mijn moeder van West-Vlaanderen. Met elkaar praatten zij dialect, maar ze besloten hun kinderen op te voeden in het algemeen Nederlands. En dat nam nogal extreme vormen aan: wij gingen niet naar de bakker om ‘sandwiches te kopen, maar vroegen naar ‘puntbroodjes’. Het voordeel is dat wij nu wel deftig praten: dat heeft ons geen windeieren gelegd.”
“Ik twijfelde tussen een opleiding Neerlandistiek in Nijmegen of Leiden, maar uiteindelijk werd het Germaanse filologie in Gent. Toch denk ik, achteraf beschouwd, dat ik beter Pers & Communicatiewetenschappen had gestudeerd. Daar leer je meer praktische zaken, blijf je met je voeten op de grond blijft staan. Wat ik bij Germaanse meekreeg, was ook interessant: een brede algemene kennis, een levensvisie en natuurlijk schitterende literatuur. Maar lezen deed ik als kind ook al. Voor mijn huidige job had ik beter het alternatief gekozen. Mijn andere optie, een toneelopleiding volgen aan Herman Teirlinck, werd door mijn ouders met zwachte dwang afgewimpeld: “Ga maar eerst een deftig diploma halen, toneel studeren kan later nog altijd.”