Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

De fascinerende carrière van Lana Del Rey

Lana Del Rey is het snoepje van de dag. Ze dook op uit het niets en groeide in korte tijd uit tot een fenomeen. Sommigen noemen haar louter een product van uitgekiende marketing, anderen reageren dan weer uitzinnig op haar album ‘Born to Die’. Een blik op de korte carrière van dit toekomstige icoon.

Net zoals Lady Gaga beroert ook Lana Del Rey de massa’s. De zangeres met het gezicht als van een met botox ingespoten popje kent de regels van de internetbuzz: de homevideo die haar nummer ‘Video Games’ vergezelt werd intussen al meer dan 25 miljoen keer bekeken op YouTube. Je houdt ervan of niet, maar slechts weinigen blijven volledig onbewogen bij haar verongelijkte pruillip en het Hollywoodiaans glamouruniversum dat ze optrekt. Hoe is het kleine meisje Lizzy Grant (haar echte naam) de grote diva Lana Del Rey geworden?

Razendsnelle opgang

Lana Del Rey is de dochter van Robert Grant, een steenrijke beheerder van internetdomeinnamen. Haar jeugd bracht ze door in Lake Placid in de staat New York, waarna ze verhuisde naar New York City om er les te gaan volgen aan de Fordham University. Uiteindelijk zet Lana haar studies stop om zich volledig op haar muzikale carrière te kunnen toeleggen. Voor de financiering daarvan staat in eerste instantie haar vader garant.

Al in 2009 neemt ze onder de naam Lizzy Grant de EP ‘Kill Kill’ op, maar die blijft nagenoeg onopgemerkt. In januari 2010 verschijnt het eerste album ‘Lana Del Ray A.K.A. Lizzy Grant’, maar ook dat brengt weinig teweeg.

In juni 2011 tekent Lana dan een contract bij de platenfirma Stranger Records. De single ‘Video Games’ wordt een groot succes: de clip van het melancholische nummer maakt al snel furore op verschillende sociaalnetwerksites en wordt miljoenen keren bekeken. Het gaat om een kortfilm die ze zelf gedraaid heeft en die een hypnotiserend universum schildert.

Ook de andere singles, ‘Born to Die’ en ‘Blue Jeans’, kunnen op eenzelfde bijval rekenen. Alles gaat dan ook erg snel voor Lana Del Rey: begin 2012 ligt haar album ‘Born to Die’ in de rekken. De critici zijn unaniem: dit is kwaliteit. Maar het personage Lana Del Rey roept ergernis op door haar aura van onbereikbare ster te blijven cultiveren. Ze geeft zelden interviews en kiest met zorg haar mediaoptredens. Eén ding is zeker: die techniek werkt effectief.

Het einde van de mythe?

Eind januari 2012 maakte Lana Del Rey een desastreuze beurt in het programma Saturday Night Live. Door de stress verknoeit ze haar optreden zodanig dat het bijna ridicuul wordt. Al snel gaat de video rond als ‘bad buzz’ op het internet: de ster is in haar eigen val getrapt.

Daarna volgt er opnieuw weinig aangenaam nieuws: er worden verontrustende gelijkenissen ontdekt tussen ‘Video Games’ en een Grieks lied. Lana Del Rey wordt van plagiaat beschuldigd. Als men haar op Canal+ polst naar het verband tussen beide nummers wordt ze kwaad. Feit is dat alle stappen die ze zet, positief dan wel negatief, door de media enorm worden uitvergroot. Velen verwachten dan ook nu al het einde van de nog jonge mythe van Lana Del Rey. Is ze bezig de controle te verliezen over haar nauwkeurig bestudeerde imago?