Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Werkt Bart De Pauw harder nu hij zijn eigen baas is?

De Kinderpuzzel was het eerste kindje van Bart De Pauws nieuwe productiehuis KoekenTroef! Intussen is ook De Kazakkendraaiers op de buis. Heeft Bart De Pauw de ambitie om de nieuwe Woestijnvis te worden?

“Na jarenlang in dienst te zijn geweest bij Woestijnvis, richtte ik vorig jaar mijn eigen productiehuis op. Ik voelde me niet langer thuis bij dat steeds groter wordende bedrijf. Eigenlijk maakt het geen verschil uit voor mijn manier van werken. Ik was altijd al met de creatieve kant van de zaak bezig. Maar als je iets verzint, moet er ook een reality-check zijn, een entourage van producers, cameramensen en mensen die budgetten kunnen maken. Als een programma maken een rit van a naar b is, kun je een taxi nemen en rijden in een auto die niet van jou is. Of je kiest voor de grote Woestijnvis-bus. Of je koopt zelf een klein autootje en rijdt op eigen houtje naar je bestemming. Ik heb voor dat laatste gekozen en Koekentroef! opgericht.”

Liever patissier

“Ons eerste programma was De Kinderpuzzel, een avonturenspel in de Ardennen waarbij de deelnemers moesten uitvissen welke kinderen bij welke ouders horen. Daarvoor ging ik op zoek naar nieuwe medewerkers. Het zijn wel stuk voor stuk mensen die gepokt en gemazeld zijn in de tv-wereld. Ik ben niet met de amateurkring van Destelbergen naar de Ardennen getrokken. Ik heb bewust geen kaalslag op Woestijnvis gepleegd: dat verwijt wilde ik niet krijgen. De nieuwe mensen heb ik zelf gezocht en gevonden. Vier mensen zijn vast in dienst, de andere trekken we aan per project.”

“Het is niet de bedoeling om binnen vijf jaar een productiehuis te zijn dat 36 programma’s lopen heeft. Ik wil het kleinschalig en overzichtelijk houden, zodat ik iets kwalitatief kan blijven maken. Ik ben liever de patissier met goede pistolets, waar men twaalf kilometer voor omrijdt, dan de bakkerijketen die sandwiches levert aan de Carrefour. Al brengt dat laatste ongetwijfeld meer op. Ik geloof niet in op korte termijn veel winst maken, ik wil op lange termijn blijven meedraaien. Koekentroef! heeft een volumedeal met de vrt afgesproken, voor drie jaar. Eigenlijk komt het neer op één programma per jaar. De Kinderpuzzel is geen bestaand format, ik heb het zelf bedacht. Maar ik krijg het vertrouwen van de vrt. Ondertussen ben ik toch al twintig jaar bezig, wat ik gedaan heb kan toch niet allemaal toeval zijn?”

Leven als een student

“Of ik nu harder moet werken als baas van een eigen bedrijf? Ja, maar het was vroeger ook altijd keihard werken. Ik vergelijk mijn leven graag met dat van een student. Je hebt periodes waarin je naar de les gaat en tijdens de weekends gewoon thuis bent. En dan zijn er de blok en examens, een tijd waarin je drie maanden vollen bak ervoor gaat. Het grote verschil is dat ik nu ook verantwoordelijk ben voor andere mensen: ik moet ervoor zorgen dat mijn medewerkers aan de slag kunnen blijven, hen een zekere toekomst kan garanderen. Momenteel zijn we bezig aan een tiendelige komische fictiereeks, die ik schrijf samen met Jonas Geirnaert.”

De naam Koekentroef! heeft geen speciale betekenis. Het was laat, en we moesten nog een naam vinden. Maar ik ben er wel tevreden over. In het Engels zijn koeken ‘diamonds’: dat vond ik een mooi beeld. Ik vind koeken ook de sympathiekste kaart: harten is wat te soft, de zwarte schoppen en klavers zijn te donker. Koekendame en koekenzot: dat zijn toch de leukste kaarten in het kaartspel?”

Tekst: Ann Lemaître