Wat leerden Sven Ornelis, Geert Hoste en minister Q bij de Jezuïeten?

Heel wat bekende Vlamingen liepen school bij de Jezuïeten: Tom Barman, Jean-Luc Dehaene, Jef Geeraerts, Vincent Van Quickenborne, Sven Ornelis en Geert Hoste zijn er alvast een aantal. We vroegen aan deze laatste drie welke Jezuïtische lessen ze vandaag nog met zich meedragen in hun carrière.

Les 1: Een brede kijk op de maatschappij

Twee van de belangrijkste kenmerken die de Jezuïeten zichzelf toekennen zijn openheid en gelijkheid. De directie van het Sint-Barbaracollege in Gent stelt dat het geen elitaire school is. Ook kansengroepen zoals allochtonen moeten toegang krijgen tot dat onderwijs.

Deze filosofie was er ook toen radio- en televisiepresentator Sven Ornelis daar aan de schoolbanken zat. “In de jaren tachtig werden er heel wat activiteiten georganiseerd samen met onder andere de Turkse gemeenschap in Gent.”

“Andere culturele activiteiten werden ook gestimuleerd. In het vijfde jaar schreef ik een toneelstuk dat door vier medestudenten op het college gespeeld werd. Het was een zwaarmoedig en nogal experimenteel theater, maar de directie stond open voor iets alternatiefs.”

Les 2: Correct taalgebruik

In 1991 behaalde Sven Ornelis zijn middelbare diploma aan het Sint-Barbaracollege. In datzelfde jaar studeerde ook politicus Vincent Van Quickenborne af, die ook één van de personages in het toneelstuk van Sven vertolkte.

“Op het college hadden de leerlingen enorm veel respect voor de leerkrachten. Luc Devoldere was onze docent Latijn. Zijn invloed is in mijn latere carrière enorm gebleken. Hij hechtte heel veel belang aan correct taalgebruik en tolereerde geen Verkavelingsvlaams in de klas. Als politicus heb ik daar nog steeds baat bij.” Ook voor andere leerlingen zoals Geert Hoste en Sven Ornelis die van hem geen colleges kregen, was Luc Devoldere een inspirerende persoon.

Les 3: Kritisch denken

Van Quickenborne: “Een alom bekend trekje van de Jezuïeten is hun kritische denken. Zij benaderen niet alleen de wereld op een kritische manier, maar ook zichzelf. Alles over jezelf wordt in vraag gesteld en je bent voortdurend bezig jezelf te evalueren. Dat is een belangrijke les, maar ik vind het even belangrijk jezelf ook wat ruimte te geven. Die zelfreflectie mag van mij iets soepeler.”

Les 4: Discipline en volharding

Stand-up comedian Geert Hoste studeerde in 1978 af aan hetzelfde college. Hij heeft het in interviews niet vaak over zijn privéleven. Maar als hij het doet, laat hij blijken dat hij vooral goede herinneringen heeft overgehouden aan zijn opleiding bij de Jezuïeten. Het gebeurt wel vaker dat hij lange nachten doorwerkt aan zijn shows. Die volharding is een les die hij heeft meegekregen op school, waar er ook van hem verwacht werd om te werken tot iets klaar was.

Van Quickenborne: “Presteren werd hoog aangeschreven. Wie intern was moest elke avond minstens drie uur in de studie. Een broeder keek er op toe dat het al die tijd muisstil bleef.”

Les 5: Het beste uit jezelf halen

Sven Ornelis: “Op het college heb ik mijn allergie aan middelmatigheid opgedaan. Al op jonge leeftijd werd ons duidelijk gemaakt dat we ons niet mochten verzoenen met slagen alleen. We moesten ernaar streven het allerbeste uit onszelf te halen.”

Kritisch naar de wereld kijken en hard werken zijn kernbegrippen in de Jezuïtische filosofie. Zelfreflectie en zelfontplooiing staan ook hoog in het vaandel. Elk van deze bekende oud-leerlingen van het college blikken met een goed gevoel terug op hun collegetijd. Ze kregen de vrijheid die ze nodig hadden om zichzelf te ontplooien, en deze mix van strikte afspraken en voldoende ruimte voor eigen mening bevorderde volgens hen de slaagkansen van hun carrière.

Tekst: Annabell Van den Berghe