Twee topcarrières onder één dak: hoe hou je het vol?

Ze delen alles: carrière, liefde, agenda, gezin en kinderen. Als man en vrouw er allebei een topcarrière op nahouden, betekent dat: balanceren tussen een razende drukte op het werk en een strak geplande privéagenda. “Enkele jaren geleden spraken mijn man en ik af op luchthavens, tussen twee continenten in.”

Bernard Frenay (47) en Hadewig De Corte (39) hebben een hectische ochtend achter de rug. “Vanmorgen moest onze kinderoppas met een van de kinderen naar het ziekenhuis. We hadden een zorgvuldig in elkaar gestoken planning, zoals altijd, maar die mocht meteen de prullenmand in. Het was even vloeken, maar dat doen andere paren met kinderen soms ook, denk ik. Wij misschien iets meer, maar dat weet je als je allebei een topcarrière hebt”, zegt Hadewig. Zij en Bernard Frenay zijn al zeven jaar een paar. Een ietwat ongewoon paar: hij is rustig en bedaard, zij barst van de energie en gesticuleert druk als ze praat. “Een Duracell-konijn”, noemt hij haar met een grijns. Frenay is ‘head of Finance, Procurement & Facility Management’ bij Euroclear, de grootste specialist ter wereld in de afhandeling van effectentransacties, De Corte mag ‘chief operations officer’ genoemd worden bij het Nederlandse concern Wolters Kluwer. Samen hebben ze drie kinderen van één, drie en vijf jaar oud. Hij heeft nog twee kinderen van 19 en 21 uit een vorig huwelijk. Zij was tot voor kort ook voorzitter van het Brusselse cultuurhuis De Warande. En allebei sporten ze elke weekdag een uur lang. Zij zwemt, hij loopt.

Energie moet je er ongetwijfeld voor hebben, maar energie alleen volstaat niet. “Je moet vooral goed kunnen organiseren. Dat is precies wat ik doe in mijn job en waar ik goed in ben”, zegt Hadewig. “Een goede organisatie is echt héél belangrijk. Ook als er onverwachte dingen gebeuren, zoals vanmorgen. Of zoals vorig jaar, toen ik zwaar ziek was. Ik heb twee operaties aan mijn hoofd moeten ondergaan, om een tumor weg te halen. Ik ben zes maanden buiten strijd geweest. Makkelijk is dat niet, maar uiteindelijk moet je ook dat gewoon organiseren. Dat is de sleutel tot alles, als je allebei een topfunctie hebt.”

Improviseren

Claire Tillekaerts (55) en Dirk Brossé (52) kunnen dat beamen. Zij is sinds midden vorig jaar ceo van Flanders Investment & Trade (FIT), hij is een bekende componist en dirigent, en sinds 2010 artistiek leider van het Chamber Orchestra of Philadelphia. Allebei reizen ze de wereld rond voor hun werk. “We hebben elkaar tien jaar geleden leren kennen. Claire was toen nog geen algemeen directeur bij FIT. Twee topcarrières, dat zou nooit gelukt zijn, mochten we elkaar vroeger hebben leren kennen. Ik heb nooit kinderen gewild, omdat ik wist dat het moeilijk te combineren zou zijn”, vertelt Dirk. “Nu heeft Claire wel twee kinderen met haar vorige man, die overleden is, maar dat zijn twintigers die op hun eigen benen staan.”

Claire en Dirk investeren allebei zwaar in hun carrière. Ontspanning, daar hebben ze soms amper tijd voor. Claire: “Het was van meet af aan duidelijk dat we allebei voor een carrière zouden gaan. We zijn twee sterke persoonlijkheden die heel veel plezier beleven aan wat we doen. Je moet daar de consequenties van aanvaarden. Je ziet elkaar minder dan andere paren, en je moet alles tot in de puntjes organiseren. Het vergt energie, maar dat nemen we er graag bij. Het is natuurlijk altijd een beetje een sprong in het duister als je eraan begint. Niemand zegt: ‘En nu gaan we ‘s allebei aan een topcarrière beginnen’. Toen we elkaar leerden kennen, wisten we niet dat ik ceo van FIT zou worden en dat Dirk in Philadelphia zou werken. Je moet je aan die nieuwe situaties kunnen aanpassen. Nu ben ik bijvoorbeeld 40 procent van de tijd in het buitenland, terwijl Dirk ook vijf maanden per jaar weg is. Je moet telkens weer bekijken hoe je dat kan organiseren. Er zijn veel praktische beslommeringen waar je rekening mee moet houden, van het huishouden over koken en strijken tot het onderhoud van de tuin. We hebben dan wel een huishoudster, maar als je het echt druk hebt, moet je soms improviseren. Enkele jaren geleden, toen Dirk veel op tournee was, spraken we soms af op luchthavens, tussen twee continenten in.”

Herkenbaar, vindt Sandrine Meyfret, een Franse sociologe en managementcoach die met ‘Le couple à double carrière’ een boek schreef over paren waarvan beide helften een topfunctie hebben. “Ik heb voor mijn boek gesproken met tien zulke paren. De rode draad in die gesprekken was dat ze eraan begonnen zonder goed te beseffen wat het allemaal inhield. Ze rolden erin, en ze leerden al doende. Logisch, want een paar met een dubbele topcarrière is een nieuw fenomeen, dat in de loop van de jaren 80 en 90 ontstaan is. Er zijn geen rolmodellen waar je iets van kan leren. Nochtans is het iets dat we in de toekomst steeds meer zullen zien, want steeds meer vrouwen hebben een topfunctie en bouwen hun eigen carrière uit.”

Werk (ge)en privé

Organiseren is dus het sleutelwoord, maar dan moet je ook zelf je agenda kunnen sturen. Hadewig De Corte: “Hoe hoger je functie, hoe meer je dat kan, denk ik. Bij veel bedrijven verwachten ze ook al lang niet meer dat je van 9 tot 5 aan je bureau zit, maar wel dat je resultaten haalt. De assistentes van mijn man en van mezelf kunnen er dus voor zorgen dat onze agenda’s goed op elkaar afgestemd zijn. Sinds kort letten we er ook meer op dat we nog wat ‘quality time’ hebben als paar. Dat moet, want voor je het weet, heb je geen tijd meer voor elkaar. We gaan binnenkort een weekje samen op reis, voor het eerst sinds de kinderen er zijn. Daar moet je echt aan werken, want anders komt het er niet van.”

Het thema is aangesneden: de balans tussen werk en privé. Een heikel punt voor veel mensen. Zeker voor hoogopgeleiden, bij wie de grens tussen werk en leven soms flinterdun is. Claire Tillekaerts lacht even. “Wij kennen dat niet, een balans tussen werk en privé. Dirk en ik werken allebei zeker 80 uur per week. Ons werk komt op de eerste plaats, punt uit. Ik moet zelfs toegeven dat ik amper weet wat ontspannen is. Ik heb onlangs een iPad gekocht om zoveel mogelijk verloren momenten te benutten. Zelfs als ik even naar buiten kijk om van de natuur te genieten, ben ik met mijn mails bezig. Dat moet ook, want anders raak ik niet rond. Ik ben dikwijls weg van zeven uur ‘s ochtends tot elf uur ‘s avonds. Ik heb daar geen probleem mee. Ook dat is een kwestie van keuzes maken. Wie dat niet kan, moet er niet aan beginnen.”

Dirk Brossé moet dan weer toegeven dat hij soms een hoge prijs betaalt voor zijn carrière: “Ik zie mijn vrouw niet veel. Bovendien hebben we amper tijd voor vakantie, omdat het zeer moeilijk is om op voorhand te plannen. Altijd weer komt er onverwacht iets tussen. Allebei zijn we voor onze tijdsindeling namelijk nogal afhankelijk van anderen. Vorig jaar zijn we daardoor maar negen dagen op reis gegaan. Te weinig naar mijn zin. Ook met vrienden afspreken is moeilijk. In 2005 had ik er even genoeg van. De boom in met alles. Ik wou anders gaan leven. We zijn allemaal gek, zei ik tegen een medewerkster. Ik vond dat ik te veel miste in het leven, maar twee weken later was ik toch weer bezig. Het blijft me dus aantrekken, ondanks alles. Ik betaal een hoge prijs, maar ik betaal hem graag.”

Ook Bernard Frenay moet beamen dat er voor mensen in een topfunctie geen duidelijke scheidingslijn is tussen werk en privé. “Tijdens de week werken mijn vrouw en ik twaalf uur per dag. We proberen onze kinderen ‘s avonds nog wel in bed te stoppen, en in het weekend proberen we er helemaal te zijn voor hen. Al zijn we ook dan beschikbaar voor ons werk, natuurlijk.” Zijn vrouw Hadewig vult aan: “Het is zeker vol te houden, maar af en toe moet je evalueren. Doen we niet te veel? En soms moet je ook toegeven dat je te veel hooi op je vork genomen hebt. Ik heb onlangs bijvoorbeeld beslist om niet langer voorzitter te zijn van De Warande. Dat viel niet langer te combineren met mijn gezin en mijn job bij Wolters Kluwer.”

Delegeren

Drukke agenda’s vallen te beheren als je met twee bent. Maar dat verandert zodra er kinderen zijn, vertelt Sandrine Meyfret. “Kinderen krijgen is vaak een kantelpunt. Een koude douche ook, omdat het leven dan ingrijpend verandert. Er komt een abrupt einde aan de spontane modus vivendi die typerend is voor paren zonder kinderen. Plots moeten ze zich afvragen hoeveel tijd ze vrijmaken voor hun kinderen en welke plaats die krijgen in hun leven.”

Bernard Frenay: “Kinderen maken het niet makkelijker, dat is duidelijk, maar ook daar vind je een oplossing voor. We hebben een voltijdse kinderoppas, die ook het huishouden doet. Het helpen opstaan van de kinderen, hen aankleden, te eten geven, hen naar school brengen, hen afhalen, met hen spelen: dat is allemaal uitbesteed. Een serieuze financiële investering, maar die keuze moet je maken. Als je een topfunctie hebt, kan dat. In een eerder stadium van onze carrière zou dat niet gelukt zijn.” Bernards vrouw Hadewig vindt dat er geen andere optie is: “Een dag telt slechts 24 uur. Je kan niet alles zelf doen. Dit is dan ook een raad die ik zou willen geven aan alle mensen in ons geval, en aan vrouwen in het bijzonder: wees bewust van wat je belangrijk vindt en kies voor het leven dat je wil. Denk niet dat je alles zelf kan doen. Besteed dingen uit. Veel vrouwen kunnen dat niet, heb ik de indruk. Ze krijgen schuldgevoelens wanneer ze niet zelf hun kinderen opvoeden. Vergeet dat, het is absoluut noodzakelijk om te delegeren. Trouwens, ik vraag me af of werkende paren die wel zelf de was en de plas doen zo veel méér tijd hebben voor hun kinderen. Je moet hen liefde geven en steunen, maar je moet ook duidelijk maken dat het leven niet alleen om hen draait.”

Knopen doorhakken, is dus de boodschap. Afwegingen en keuzes maken. En vasthouden aan die keuzes. Claire Tillekaerts: “Dat is wellicht het belangrijkste, dat je vooraf alles bespreekt met elkaar en duidelijk maakt wat je individuele ambities zijn.” Dirk Brossé: “Ik herinner me dat we negen jaar geleden op Kreta een serieus gesprek hadden met elkaar. Claire wou toen beginnen als algemeen directeur bij FIT en het was duidelijk dat ons leven daardoor grondig zou veranderen. Claire had toen net borstkanker gehad en ze wou voor zichzelf tonen dat ze het nog kon. Wel, wij hebben toen niet lang gediscussieerd over die beslissing. Ze moest haar passie volgen, vond ik. We hebben er nog geen minuut spijt van gehad, ook al brengen we nu minder tijd door met elkaar. Ik heb veel respect voor wat ze doet, en omgekeerd. Onze relatie heeft een heel solide basis. Op dezelfde manier hebben we beslist dat ik een contract zou tekenen in Philadelphia en een manager in New York onder de arm zou nemen die me kan plaatsen bij grote orkesten in de Verenigde Staten. We weten van elkaar waar we mee bezig zijn.”

Een carrière in sprongen

Soms vergt een dubbele carrière ook persoonlijke opofferingen, vindt Hadewig De Corte. Ze kreeg vorig jaar het voorstel om een topfunctie in de financiële wereld in Luxemburg uit te oefenen. Helaas niet te combineren met haar gezin en met de carrière van haar man. “Je moet daarover overleggen, anders loopt het fout. Je houdt zo veel mogelijk rekening met de carrière van de ander. Je bent immers een paar, en je hebt een gezin. Het zou onredelijk zijn om daar plots over te beginnen jammeren.”

Ook Sandrine Meyfret merkte dat de paren die figureren in haar boek opofferingen deden voor elkaar. “Ze toonden een zekere souplesse in hun carrièreplanning. Als één van beiden bijvoorbeeld de functie van ceo aangeboden krijgt, is het voor de ander op dat moment niet mogelijk om een gelijkaardige functie op te nemen. Het is dan ook geen uitzondering dat de topcarrière van zulke paren sprongsgewijs verloopt: ze kijken er op een niet-lineaire manier tegenaan. Net daarom is het voor bedrijven belangrijk dat ze die mensen zo veel mogelijk flexibiliteit geven en hen mogelijkheid bieden om hun agenda zo veel mogelijk zelf in te vullen, om te vermijden dat ze plots andere oorden opzoeken.”

Hadewig De Corte geeft toe dat twee topcarrières binnen hetzelfde gezin soms moeilijkheden en spanningen met zich meebrengen: “Het zet druk op onze relatie, dat is duidelijk. Er zijn momenten dat je bijna explodeert. Zolang je genoeg stoom kan afblazen, lukt het, hoewel het ritme echt zwaar is. Maar goed, ik zou onuitstaanbaar zijn als ik niet meer zou kunnen werken.”
Sandrine Meyfret: “Spanningen zijn normaal. Elk paar in zo’n situatie maakt al eens een crisis door. Je beseft niet hoe zwaar en vermoeiend het is, vertelde een man me. Het is echt heel intens.” Hadewig De Corte: “Toch genieten we van ons leven, voor alle duidelijkheid. We kunnen allebei doen wat we willen. Individueel en samen. We hebben ons eigen lot in handen, ook als er problemen zijn.”

 

Mevrouw Van Rompuy: "Twee topcarrières is onrealistisch"

Twee topcarrières binnen hetzelfde gezin is een onrealistisch scenario, vindt Geertrui Windels, echtgenote van Europees president Herman Van Rompuy, moeder van vier kinderen en sinds kort ook schepen in Sint-Genesius-Rode. “Ik wou het zelf ook proberen, maar het bleek praktisch niet haalbaar. Zeker niet als je vier kinderen hebt. Ofwel moeten de grootouders bereid zijn om de opvang van je kinderen voor een groot deel voor hun rekening te nemen, ofwel moet je een hele goeie kinderoppas vinden. Maar waar vind je iemand die prompt ingrijpt, als je kinderen elkaar aan het pesten zijn? Iemand die steeds en altijd kort op de bal kan spelen? Ik heb gezocht, maar ik heb – echt waar – niemand gevonden. Niemand zag het zitten om voor vier kinderen te komen zorgen. Ik ben nooit gestopt met werken, dat niet. Maar zelf een topcarrière uitbouwen? Onmogelijk.” Auteur Sandrine Meyfret heeft voor haar boek ‘Le couple à double carrière’ enkel gesproken met paren bij wie alles goed verliep, maar ze beaamt dat een dubbele topcarrière ook fout kan aflopen, zeker als er kinderen in het spel zijn: “Ofwel gaat het paar uit elkaar, ofwel laat één van beiden zijn topcarrière schieten. In drie vierde van de gevallen is dat de vrouw, helaas. Maar goed, we leven volgens mij in een overgangsperiode. Zowel bedrijven als individuen moeten nieuwe regels vinden om leven en werk in evenwicht te houden. We leven nog te veel met de modellen van het verleden.”

 

Tips voor een topcarrière met twee

  • Maak elkaar duidelijk wat je individuele ambities zijn en welke verwachtingen je koestert.
  • Of het nu gaat over huishoudelijke taken, de kinderen of tijd voor elkaar: goed plannen en organiseren is cruciaal.
  • Overleg met elkaar over belangrijke carrièrebeslissingen. Elke verandering kan grote verschuivingen veroorzaken in de dagelijkse gang van zaken.
  • Durf zonder schuldgevoelens dingen uit te besteden en taken te delegeren.
  • Een solide relatie is de basis om twee topcarrières te combineren. Zonder lukt het niet.