Hoe vult Sandra Kim tegenwoordig haar dagen?

- Sandra Caldarine wordt op 15 oktober 1972 geboren in Montegnée.

- Op 3 mei 1986 wint ze het het Eurovisiesongfestival. Ze is de allerjongste winnaar ooit! Ze is dan nog maar 13 jaar.

- Van ‘J’aime la vie’ worden 1.750.000 exemplaren verkocht.

- Op 3 mei 2011, 25 jaar later, staat Sandra Kim op het podium van de Botanique.

25 jaar na haar overwinning op het Eurovisiesongfestival in Noorwegen werkt Sandra Kim aan een nieuw album. Hoe verliep haar carrière na die overwinning en wat doet ze nu?

Hoe ziet een werkdag van Sandra Kim eruit?

“De dagen zijn altijd anders! En daar hou ik echt van. De sleur kan me op den duur enorm gaan vervelen. Momenteel ben ik bezig aan de afwerking van mijn volgende album. Om die reden bestaan mijn dagen vooral uit repetities, studio-opnames, ontmoetingen met auteurs en componisten, de zoektocht naar een platenmaatschappij, …

Heeft je overwinning van 25 jaar geleden nog invloed op je huidige werk?

"Zeker wel. Ik denk dat het vandaag nog ongeveer 60% van mijn werk uitmaakt. Als winnares van het Eurovisiesongfestival nodigt men je regelmatig uit op gala’s, evenementen, … Ik aanvaard wel niet alles. Omdat ik de enige winnaar ben in ons land, bevind ik me ook wel in een monopoliepositie. Het laat me toe goed te leven en rond te reizen, iets wat ik heel graag doe."

Heb je altijd goed kunnen omgaan met die erfenis van je overwinning?

"Niet altijd! Er waren momenten dat dat moeilijk om dragen was. Vandaag ben ik er wel fier op. Daarenboven heb ik het professioneel ook nodig. De organisatoren kunnen dus nog steeds beroep doen op mij (lacht). Ik denk dat de mensen me tot op het einde zullen associëren met ‘J’aime la vie’."

Aan het begin van je carrière was je nog maar 14 jaar… Hoe ervoer jij het om zo vroeg te gaan werken?

“Dat moet je natuurlijk allemaal wat in perspectief zien. Het is niet zo dat ik iedere dag mijn uren moest kloppen in een fabriek. Ik had een licht programma, maar het bleef natuurlijk wel werk. Het was niet iedere dag gemakkelijk maar ik werd goed omringd door mijn familie. Er werd me nooit iets opgelegd. Ik heb veel geluk gehad. Doordat ik zo vroeg begon te werken heb ik een mooie som bijeengesprokkeld die mijn ouders voor mij bewaarden op een rekening. Hoeveel jongeren kunnen dat zeggen? Soms zeg ik wel eens aan mijn man: ik ben nog geen 40 jaar en heb al een carrière van 25 jaar achter de rug."

Heb je ook een periode van werkloosheid doorgemaakt?

"Neen, dat heb ik altijd proberen af te houden. Mijn boekhouder heeft in moeilijke periodes dikwijls herhaald dat ik het recht had op een artiestenuitkering. Maar ik heb het voor mezelf altijd als een punt van trots gezien om deze hulp te weigeren. Ik wil nu niet in detail treden, maar soms vraag ik me af of het systeem er niet voor zorgt dat je de wil verliest om werk te zoeken."

Stel dat je niet was gaan zingen, wat zou je dan nu doen?

“Ik zou mijn studies hebben verdergezet. Ik zei vaak aan mijn ouders dat het mijn droom was airhostess te worden want mijn passie is reizen. Maar wanneer je het Eurovisiesongfestival wint in het kleine België is er geen weg meer terug.

Dus op professioneel vlak zal 2011 het jaar zijn waarin je nieuwe album uitkomt?

“Dat klopt, het album zal in de lente uitkomen, vergezeld met een tournee. Ik wilde iets bijzonders opnemen voor de 25-jarige Eurovisiesongfestival overwinning. Ik ben daarom inspiratie gaan zoeken in de Belgische muziekscène. De mensen die ik apprecieer en waar ik veel respect voor heb zijn meegestapt in het avontuur: Adamo, Ozark Henry, David Bartholomé van Sharko, Anthony Sinatra van Piano Club, …