Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

De blog van Ines: "Mouwvegerij voor gevorderden"

Ines Peeters
  • Leeftijd: 23 jaar
  • Diploma: Master in de Communicatiewetenschappen, VUB
  • Werkzoekende sinds zomer 2012
  • Wil:
    • Tv en reclame maken
    • Communiceren over mode, cultuur, muziek en lifestyle
    • Evenementen organiseren
    • Professioneel reizen en koekjes eten
  • Twitter: @InesP__
  • Website: I need a job job, a job is what I need

Ines studeerde af in juli 2012. Sindsdien is ze op zoek naar een job, maar die zoektocht wil niet echt vlotten. Voor Vacature houdt ze een dagboek bij met haar ervaringen.

Twee weken geleden gaf ik meer uitleg over de bezigheidstherapie die ik op maandag verplicht volg: #vdabdag. Ondertussen heb ik blijkbaar genoeg lawaai gemaakt. VDAB en hun partner voor arbeidsintegratie, Alexander Calder, hebben het ondertussen gehoord dat ik hun manier van werken, om het zacht uit te drukken, onzin vind.

Welkom nieuwe volgers op Twitter, welkom e-mails in mijn inbox! Tof dat jullie mij nu ineens wel graag willen helpen. Wel jammer dat dit niet kon toen ik het jullie gewoon rechtstreeks vroeg.

Slechte reclame is ook reclame. Je zou denken dat jullie dan blij zouden zijn met mijn gezeur. Toch wordt de beste mouwvegerij nu bovengehaald. Dat is niets, ik heb dat graag. Dat wil echter niet zeggen dat ik het niet doorheb. Ik heb jullie nog altijd niet graag.

Plots zie ik mijn eigen naam overal verschijnen, spreken mensen me aan over mijn zoektocht en werd ik dat meisje zonder werk. Dat moest voor mij niet echt, maar als daardoor iets aan de begeleiding van jongeren wordt veranderd, mij goed.

Clichévragen

Wat ik ondertussen ook ben, is een informatiepunt over solliciteren. Verschillende van mijn vrienden en leeftijdsgenoten zitten in hetzelfde schuitje. Gezellig zo samen, dat wel, maar ook zij hebben er genoeg van.

Aangezien ik al tal van fake sollicitatiegesprekken heb gehouden tijdens mijn mooie maandagen bij Calder, ben ik ondertussen een expert in clichévragen beantwoorden.

‘Wat vragen ze dan, tijdens zo’n gesprek?’ Altijd hetzelfde. ‘Wie ben jij, vertel maar.’ is zowat overal de gespreksopener. Gevolgd door ‘Waarom ben jij geschikt voor deze functie?’ en ‘Waarom wil je bij ons werken?’, hier en daar afgewisseld met een vraag die wenkbrauwen doet optrekken. Blijkbaar is het tegenwoordig interessant om met een vraag op de proppen te komen waarbij de sollicitant in kwestie getest wordt op zijn of haar creativiteit en aanpassingsvermogen. Zo is ‘Wat zou u doen als er een pinguïn met sombrero binnenwandelt?’ ondertussen een klassieker geworden. Een klassieker in onverwachte vragen, beetje onnozel he?

Keep calm and talk

Weten wat er gevraagd kan worden, en zál worden, helpt. Hoe spontaan je ook bent, als je voorbereid bent, stuntel je minder. Zelfs voor de onverwachte vragen in het genre pinguïn hoef je niet echt te vrezen. Ze staan online, en werkgevers halen ze doorgaans uit zulke lijsten.

En daarom ben ik eigenlijk niet meer zenuwachtig als ik op gesprek ga. Na de crisis bij het kiezen van een outfit word ik gewoon rustig. Het is maar een gesprek. Het is maar praten, it’s not rocket science. Tenzij je bij de NASA solliciteert.

Sommige gesprekken zijn gewoon leuk, soms klikt het. Soms hoeft zo’n sollicitatie geen cliché te zijn, en kan je gewoon wat praten. Doe ik graag.

Hoe tof die gesprekken ook kunnen zijn, tijd om er iets vast van te maken. Ik heb tegen genoeg schenen geschopt bij VDAB en Calder.