5 tips van de FBI om lichaamstaal te ontcijferen

Joe Navarro heeft 25 jaar voor de contraspionagedienst van de FBI gewerkt. Tijdens duizenden ondervragingen heeft afgenomen. Op die manier leerde hij alles over lichaamstaal, kennis die hij neerschreef in het boek ‘What every body is saying’. Ook handig om het gedrag van je baas en je collega’s te ontcijferen.

Toegeknepen ogen: ‘Ik hou niet van wat ik zie’

Studies bewijzen het: onze pupillen verwijden als we iets zien dat ons niet bevalt. En Navarro bevestigt deze ontdekking op basis van een ondervraging die hij geleid heeft.

Een verdachte werd ondervraagd over eventuele medeplichtigen, maar hij weigerde om ook maar niets van informatie te lossen. Hij kreeg een lijst met namen voorgeschoteld. “Wanneer hij twee bepaalde namen zag staan, heeft hij zijn ogen eerst wijd opengesperd, alsof hij de namen herkende, daarna werden zijn pupillen heel snel nauwer en heeft hij zijn ogen lichtjes dichtgeknepen”, vertelt Navarro. Deze bewegingen duidden op het ongemak van de verdachte wanneer hij de namen zag. Nadien is de schuld van de personen in kwestie aangetoond.

Met de oogleden knipperen: ‘Ik ben gestresseerd’

Als iemand gestresseerd is, begint hij meer met de oogleden te knipperen. Navarro verduidelijkt dat tijdens een gesprek met de ogen knipperen duidt dat het onderwerp van het gesprek iemand op zijn ongemak stelt en dat je dus, naargelang je bedoeling, ofwel van onderwerp moet veranderen om hem te kalmeren of moet doorgaan om een beetje te ‘graven’.

De handen in de heupen: ‘Ik ben dominant’

De handen in de heupen houden duidt op een hoge mate van zelfvertrouwen. Deze houding wordt trouwens vaak gebruikt door gezagsfiguren, bijvoorbeeld door politieagenten of door militairen. Dit gebaar, legt Navarro uit, is een manier om je in een situatie op te stellen, om je terrein af te bakenen.

Goed om weten, als je de baas wil zijn in discussies op het werk, vooral als je het risico loopt om als een zwak figuur gezien te worden. Navarro  raadt deze houding trouwens ook aan voor actieve vrouwen: “Ik heb aan leidinggevende vrouwen geleerd om dit krachtige non-verbale instrument te gebruiken tijdens gesprekken met mannen. Het is een efficiënte manier om te tonen dat je met je voeten stevig op de grond staat, dat je vol zelfvertrouwen bent en dat je niet van plan bent om met jou te laten sollen.”

Een echte of een valse glimlach?

Om een geforceerde en valse glimlach te onderscheiden van een oprechte, natuurlijke glimlach ziet Navarro maar één oplossing: observatie!
Als je bijvoorbeeld weet dat je collega Luc apprecieert, maar niet moet weten van Marc, let dan eens op zijn gezicht als hij een van de twee begroet. Je zal zeer snel het verschil merken.

De voeten: het eerlijkst van al

Navarro bevestigt het: de voeten en de benen zijn de eerlijkste lichaamdelen die we hebben. Hun taal is namelijk moeilijk te controleren. Het is daarom, zo preciseert hij, dat hij zich altijd eerst op de voeten concentreert, als hij een verdachte moet ondervragen.

Navarro vertelt over een vriendschappelijke ontmoeting met een klant om zijn ontdekking te staven: “Ik heb gemerkt dat een klant een van zijn benen in een rechte hoek met zijn lichaam hield, alsof hij probeerde te ontsnappen. ‘Je wil echt vertrekken, niet?’, heb ik hem gevraagd. ‘Inderdaad’, antwoordde hij.” De rest van zijn lichaam straalde een positief gevoel uit, duidde aan dat hij wilde blijven, maar zijn voeten verraadden dat de plicht hem eigenlijk ergens anders riep.”

Bron: Journal du net/Joe Navarro, ‘What every body is saying’