5 politici over hun grootste blunder ooit

Je kent ze wel, van die momenten dat je in de grond zou kunnen zakken van schaamte. Wij vroegen 5 politici naar hun grootste shame-on-me-moment.

Mathias De Clercq, Open VLD (foto): "Tijdens een speech in aanwezigheid van iemand van de Oost-Vlaamse bestendige deputatie noemde ik die mijnheer de gedupeerde in plaats van gedeputeerde. Hij kon er gelukkig mee lachen."

Inge Vervotte, CD&V: "Ik heb ooit een lid van het koningshuis aangesproken in het Frans. Volgens het protocol moet je dit doen in je eigen taal."

Alexander De Croo, Open VLD: "Op mijn eerste job kregen we af en toe 'een message from the front', een boodschap van de ceo. Ik wou die forwarden naar een collega en voegde er iets aan toe in de zin van 'hier staat niets in, dit is echt zeer teleurstellend' (in iets minder genuanceerde bewoordingen). Ik deed per ongeluk een reply naar de ceo. Ik heb via via gehoord dat hij het gelezen heeft. Ik heb toch mijn job mogen behouden."

Guy Vanhengel, Open VLD: "Dat ik, als minster, de toestemming gaf aan mijn kleermaker om mijn naam te gebruiken voor zijn promotie. Dat heeft toen onmetelijk veel heisa veroorzaakt. 'Het betaamt een minster niet promotie te maken voor een private zaak, ook al is de zaakvoerder een vriend', hoorde ik toen. Het heeft me jaren achtervolgd. Nu staan de collega’s vaak in de 'boekskes' te pronken met kledij van de grote en kleinere merken. Tja, de tijden veranderen, de zeden ook."

Geert Lambert, Groen!: "De communicatie rond de stemming over het referendum over de Europese Grondwet." (Spirit was eerst voor en daarna tegen een volksraadpleging. Lambert wou op die manier vermijden dat het VLaams Blok het rferendum zou kapen door van Turkije een centraal campagnethema te maken, nvdr.)

Tekst: Hermien Vanoost

Lees het volledige verkiezingsdossier.