Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

"Paus zijn, dat is pas een onmogelijke job"

Als kind speelde hij al eucharistieviering in de bakkerij van zijn grootvader. Na een academische aanloop leidden Gods wegen Godfried Danneels naar steile hoogten op de kerkelijke carrièreladder. Tegen het einde van het jaar gaat hij hoogstwaarschijnljk ‘op pensioen’, als de paus zijn zegen geeft tenminste. Voor Vacature doet hij een boekje open over zijn werk, zijn baas en de crisis in de katholieke Kerk.

Kardinaal Danneels over zijn werk & leven.

“Ik sta om 5.50 uur op, voor de mis en het gebed. Rond 8 uur overleg ik met mijn secretaresse hoe we de post behandelen, welke antwoorden we formuleren. De hele voormiddag staat in het teken van bezoeken. Dat kan een doodgewone leek zijn, die moeite heeft met het overlijden van zijn dochter. Dat kunnen evenzeer priesters zijn, of journalisten. Sinds mijn hartoperatie in 1996 rust ik na het middagmaal elke dag wat uit. In de namiddag volgen nog bezoeken, vergaderingen, en ‘s avonds conferenties. Ik ben weinig thuis, kijk zelden tv. Een chauffeur heb ik nooit gehad, ik rij overal zelf naar toe. Dat is de enige sport die ik nog doe. Mijn ontspanning? Dat is mijn werk. En ik trek me nu en dan terug in mijn living. Daar lees ik korte gedichten die diep gaan. En ik geniet van muziek. Van Bach tot jazz.”

Kardinaal Danneels over zijn baas, de Paus.

“Paus zijn, dat is pas een onmogelijke job. 1 miljard katholieken en 6.000 bisschoppen wereldwijd, die je allemaal een beetje moet kunnen volgen. Continu bezoeken van geestelijken en staatslieden, het vele reizen: een bijzonder lastige stiel. Ik vraag me werkelijk af hoe de huidige paus het allemaal bolwerkt op 83-jarige leeftijd. Hij heeft werkelijk geen moment vrij. Als hij een fout maakt, is dat veel erger dan wanneer ik er een maak. De vorige paus, Johannes Paulus de tweede, ontving mensen van 10.30 tot 14 uur, telkens om de 20 minuten. Je moet het maar doen. Je eerst inleven in de problematiek van een bisschop uit Patagonië, om dan twintig minuten later naar iemand uit Duitsland te luisteren.”

Kardinaal Danneels over de crisis in de katholieke Kerk.

De katholieke Kerk is gelukkig geen bedrijf. Moest ze er een zijn, ze zou er inderdaad heel slecht voorstaan. Maar wees gerust, de Kerk verrijst altijd uit haar as. Tijdens de Franse Revolutie zijn er honderden priesters gedood. Alle macht van de Kerk is ons toen ontnomen, we hadden geen bezittingen meer. In de negentiende eeuw bloeide de Kerk opnieuw in Frankrijk, nog nooit waren er zoveel heiligen geweest. Maar laten we duidelijk zijn. Het zwaartepunt van het christendom ligt niet meer in het noordelijk halfrond, maar in Latijns-Amerika, Afrika, India, zelfs China.”

Kardinaal Danneels over de financiële crisis.

“Ik heb nooit begrepen hoe je geld kan verdienen met geld dat je niet hebt. Onverantwoorde risico’s, financiële systemen die op zichzelf begonnen te draaien en niet meer beantwoorden aan de reële economie: we hebben het deksel op onze neus gekregen.

“We beseffen stilaan dat de echte waarden niet alleen die van het geld, de macht en het bezit zijn. We zijn gevoeliger geworden voor de liefde, voor de diepere waarden die we nodig hebben om goed te kunnen leven. Zonder daarom meteen christen te worden. De goede kant van deze crisis is dat men niet meer blind gelooft in het platte materialisme.

Kardinaal Danneels over zijn pensioen.

“Ik verwacht dat de paus mijn ontslag nog dit jaar aanvaardt. Eens op pensioen wil ik tijd inhalen om te bidden, tijd die ik nu bijna moet stelen. En eindelijk zal ik weer tijd vinden om te studeren. Ik heb in mijn loopbaan veel dossiers gelezen, maar geen zaken die je dieper vormen. En naar muziekconcerten gaan, daar had ik amper tijd voor tijdens mijn loopbaan.

Tekst: Nico Schoofs - Foto: Jonas Lampens
Bron: Vacature Magazine 4 december 2009