“Al kost het mij 30.000 euro extra, ik hoop toch ooit nog piloot te worden”

Joeri Sarens uit Sint-Amands heeft een duidelijk doel voor ogen: hij wil piloot worden. In 2008 studeerde hij af aan de Ben Air Flight Academy in Deurne met de ‘juiste papieren’ om te solliciteren als lijnpiloot bij een luchtvaartmaatschappij. Al snel merkte hij dat het niet bepaald gemakkelijk is om een job als piloot in de wacht te slepen.

Ondanks de hoge kostprijs van een vliegopleiding, die tussen de 70.000 en de 80.000 euro kost, zijn er veel gegadigden voor zeer weinig vacatures. Noodgedwongen nam Sarens dan maar een job aan onder zijn niveau en buiten de luchtvaartsector. Intussen is hij al 38, maar nog steeds streeft hij zijn droom na. In zijn vrije tijd probeert hij zo veel mogelijk vlieguren te presteren om zijn luchtvaartkennis op peil te houden en blijft hij, met medeweten van zijn werkgever, ook verder solliciteren voor een job als piloot. Voor zijn 40ste verjaardag hoopt hij alsnog voltijds als piloot aan de slag te kunnen gaan.

Hoe is bij jou de droom ontstaan om piloot te worden?

Joeri Sarens: “Ik ben al van jongs af aan gefascineerd door alles wat vliegt. Zowel het technisch aspect van de luchtvaart als het feit dat je er jezelf mee kan ontplooien spreekt mij enorm aan. Bovendien is piloot ook een job met aanzien, die je de mogelijkheid biedt om je eigen grenzen te verleggen.”

Wanneer heb je dan beslist om voor piloot te studeren?

“Oorspronkelijk wou ik gevechtspiloot worden, de typische jongensdroom. Met dat doel voor ogen heb ik na het middelbaar een extra jaar wiskunde gestudeerd en me fysiek getraind om me voor te bereiden op de selectieproeven. Helaas ben ik toen bij de reserves beland en uiteindelijk niet geselecteerd. Ik was op dat moment 23 jaar en heb dan besloten om een opleiding tot lijnpiloot te volgen. Helaas moet je zo’n opleiding volledig zelf bekostigen. Daarom ben ik tegelijkertijd met mijn studies ook beginnen werken als ondersteuner supply chain bij het medisch bedrijf Capsugel/Phizer.”

Besefte je toen al dat het later moeilijk zou zijn om werk te vinden als piloot?

“In die periode is 9/11 gebeurd en toen ben ik beginnen vrezen dat het inderdaad niet zo vlot zou gaan om een job te vinden. Daarna is de economische crisis erbij gekomen en dat heeft de zaken nog moeilijker gemaakt. Maar voor mij waren dat nog geen redenen om mijn studie stop te zetten. Uiteindelijk ben ik dan in 2008 afgestudeerd. Mijn studies hebben tamelijk veel tijd in beslag genomen omdat ik voor het langere, modulaire systeem gekozen had. Dat gaf mij de tijd om voldoende geld te sparen om mijn studies te kunnen betalen.”

Eens afgestudeerd ben je dan beginnen solliciteren bij luchtvaartmaatschappijen?

“Ja, en oorspronkelijk had ik mijn zinnen gezet op een job in België. Na anderhalf jaar solliciteren was ik geslaagd voor een toelatingsexamen bij Brussels Airlines en kon ik daar aan een interne opleiding beginnen. Maar na enkele maanden werd die opleiding stopgezet, omdat er op dat moment geen plaatsen vrij waren voor piloten.”

Hoe heb je daar dan op gereageerd?

“Het was natuurlijk hard om zoiets te vernemen, maar aan de andere kant bewees het wel dat ik op het goede niveau zat om effectief piloot te worden. Uiteindelijk was ik toch geselecteerd uit een groep van meer dan 600 kandidaten en dat gaf mij hoop om verder te zoeken.”

Daarna heb je je blikveld verruimd?

“Momenteel richt ik mij op Europese bedrijven. Aangezien ik een huis aan het verbouwen ben, is het voor mij geen optie om bijvoorbeeld te verhuizen naar het Midden-Oosten. Ik stuur nu dus wekelijks sollicitatiebrieven naar maatschappijen binnen Europa, maar voor het ogenblik beweegt daar niet echt veel. Een job als piloot zou ideaal zijn, maar als dat niet lukt wil ik ook iets anders doen in de luchtvaartsector dat aansluit bij mijn profiel.”

Ondertussen doe je een  ‘gewone’, administratieve job. Wanneer ben je daarmee begonnen?

“Na mijn afgebroken opleiding bij Brussels Airlines moest er natuurlijk brood op de plank komen en dan ben ik noodgedwongen een job gaan zoeken buiten de luchtvaartsector. Ondertussen werk ik al ruim tweeënhalf jaar als administratief medewerker bij een vrijetijdsorganisatie. Die job is onder mijn niveau, maar omdat ik mijn verbouwingen moet betalen kan ik niet anders.”

Hoe houd je dan je vliegkennis op peil?

“In het weekend vlieg ik quasi onbezoldigd voor een parachutistenclub en in bijberoep vlieg ik als freelancer voor een geo survey-bedrijf. Dat voert vluchten uit boven Europa om vanuit de lucht geologische karakteristieken van bepaalde gebieden in kaart te brengen via laserscanning, infrarood- en hogeresolutiefotografie. Wegens de zeer specifieke omgevingscondities die daarvoor gelden beperkt zich dat wel tot gemiddeld twee dagen per maand. Ik kan op die manier dus onmogelijk voorzien in mijn levensonderhoud, maar het helpt me wel om vlieguren op te bouwen en zo te vermijden dat ik mijn licentie verlies.”

Wat vindt je huidige werkgever van het feit dat je eigenlijk liever als piloot zou werken?

“Ik ben daar altijd heel open over geweest. Al bij mijn sollicitatiegesprek heb ik hem duidelijk gemaakt dat mijn echte ambitie in de luchtvaart ligt. Maar zolang ik niet als piloot aan de slag kan, focus ik mij op mijn dagelijkse job  en doe ik die zo goed mogelijk. Mijn werkgever staat mij ook toe om vrijaf te nemen wanneer mijn maandelijkse vluchten zich aandienen.”

Hij heeft er dus geen problemen mee dat je die administratieve job maar als iets tijdelijks ziet?

“Dat is een heikel punt, want het is inderdaad zo dat als ik werk als piloot zou vinden, ik onmiddellijk stop met wat ik nu doe. Maar ik vind het een zaak van eer om totdat het zover is, mij volledig te engageren voor mijn huidige werkgever.”

Je zegt dat er veel mensen zich in jouw situatie bevinden. Waar zit het grote probleem precies?

“Er is een overaanbod van afgestudeerde piloten en dat zorgt ervoor dat luchtvaartmaatschappijen die wel vacatures hebben de sollicitanten maar voor het uitkiezen hebben. Vaak laten ze die mensen ook nog eens flink betalen voor een interne opleiding. Vroeger betaalden maatschappijen die opleidingen zelf, maar tegenwoordig nemen de meeste dat risico niet meer. Voor wie piloot wil worden betekent dat dus een extra kost van 20.000 à 30.000 euro bovenop de kosten voor de basisopleiding die je al gevolgd hebt.”

Heb je er dat nog altijd voor over?

“Als er zich ergens een kans zou voordoen, dan wil ik nog overwegen om die extra investering te doen, ja.”

Hoe groot schat je je eigen kansen nog in om ooit piloot te worden?

“Ik denk dat die nog altijd fifty-fifty zijn. Ik schat die kansen nog altijd vrij hoog in, omdat ik door mijn vrijwilligerswerk en mijn freelance werk nog altijd vlieguren kan opbouwen en op die manier een voorsprong heb op sommige andere kandidaten die helemaal niet meer vliegen. Ondanks alles geef ik de moed niet op. Het blijft mijn grote droom om ooit voltijds piloot te worden.”