De sleutelmomenten in de carrière van Roos Van Acker

“De persoon die een grote rol speelde in mijn leven, is Len Doens, nog altijd mijn manager. Hij was programmadirecteur bij TMF. We waren jarenlang goede vrienden, werden verliefd, kregen een relatie, gingen uit elkaar en zijn ondertussen nog weer de beste vrienden. Ik luister meestal naar hem. Al heeft hij een meer commerciële kijk op de zaken, hij heeft interessante meningen. Op professioneel gebied heeft Renate Breuer, programma-manager bij VT4, me veel geleerd. Ze leerde me teksten schrijven voor televisie en véél meer. Ook zij is nog altijd een goede vriendin.”

Peking

“De moeilijkste beslissing in mijn loopbaan was om te stoppen bij Studio Brussel. Ik combineerde jarenlang mijn radiojob met de reality-programma’s op VT4, maar op een bepaald moment stelde de vrt me voor een voldongen feit: kiezen voor hen of voor VT4. Hoewel de openbare omroep me ook wilde inschakelen voor tv-programma’s, was er geen enkel concreet voorstel. Bij VT4 wilde ik ‘Expeditie Robinson’ niet verliezen: ik koos dus eieren voor mijn geld. Later ging ‘Expeditie’ naar Kanaal2: het is dus anders gelopen dan ik dacht, maar spijt heb ik nooit gehad. Daarna kwamen nog vijf edities van ‘Peking Express’, het programma waar ik het meest trots op ben.”

Minder spel, meer inhoud

“Momenteel heb ik nog een exclusiviteitscontract bij VT4 tot eind 2010, maar helaas wordt er wat bezuinigd op programma’s. Ik zou erg graag nog kunnen groeien op televisie, maar ik besef ten volle dat het op een dag afgelopen kan zijn. Het liefst zou ik de realityprogramma’s nu even achter mij laten. Met vrienden ben ik aan het brainstormen over het maken van documentaires over religie. Als een zender die wil brengen, zou dat fijn zijn, maar anders breng ik ze in eigen beheer uit. Ik heb behoefte om wat minder presentatrice te zijn, en wat meer inhoud te kunnen brengen op het scherm. Minder spel, meer serieux, al mag er zeker nog gelachen worden ook.”