De 5 sleutelmomenten van Frieda Van Wijck

Frieda Van Wijck wordt op 2 mei 60 jaar. Tijd dus om terug te kijken naar een goedgevulde mediacarrière. Wat waren haar hoogte- en dieptepunten?

1. Geen werk

“Ik studeerde af in 1973, in volle oliecrisis. Geen makkelijke periode om aan werk te geraken. De zeldzame openstaande vacatures vroegen enkel mensen met ervaring. Het is het enige jaar dat ik zonder werk gezeten heb.  In die periode deed ik baantjes allerlei: enquêtes afnemen, werken in studentenrestaurants, noem maar op. Na een jaar kon ik gelukkig aan de slag bij Het Laatste Nieuws en sindsdien heb ik me nooit meer zorgen moeten maken om een job.”

2. De kunst van televisie maken

“De moeilijkste fase in mijn loopbaan was de overgang van radio naar tv. Het heeft me bloed, zweet en tranen gekost eer ik de stiel van het tv maken onder de knie had. Ondertussen bestaat daar een officiële opleiding voor bij de vrt, maar ik moest het doen met de tips van collega’s en veel eigen geklungel.”

3. Het moordende ritme van De Laatste Show

"Ik nam drie jaar verlof zonder wedde bij de vrt om voor Woestijnvis te gaan werken: die drie jaar zijn nu voorbij. In augustus keer ik terug naar de vrt. Een vierde seizoen van ‘De Laatste Show’ zag ik niet meer zitten. De voornaamste reden daarvoor is het moordende ritme: na elk seizoen ben ik volledig op. Je hebt geen sociaal leven meer als je elke dag zo laat thuis komt. Alle praktische en leuke dingen verschuif je dan naar het weekend, waardoor de weekends ook overboekt zijn. Mijn tong hangt gewoon op mijn knieën na zo’n seizoen. Bovendien keren na drie jaren regelmatig dezelfde gasten terug in het programma: ik denk dat het beter is om dan eens iemand anders de vragen te laten stellen.”

4. Te lang bij de Wereldomroep

“Of ik ergens spijt van heb? Misschien ben ik wat te lang bij de Wereldomroep blijven hangen. Ik was al 42 toen ik voor tv kwam werken. Maar ik vond het gewoon moeilijk om afscheid te nemen: samenwerken met andere nationaliteiten vind ik nog altijd één van de meest stimulerende werkomgevingen. Het exotische heeft me altijd aangetrokken.”

5. Een trager tempo...

“Als ik zelf mag kiezen? Dan zou ik bij voorkeur weer naar een programma genre ‘Spraakmakers’ gaan: lange interviews, een trager ritme. Ik wil ook niet per se met pensioen op mijn 65ste. Zolang het werk dat ik doe me fascineert, wil ik doorgaan.”

Tekst: Ann Lemaître - Foto: vrt-Phil Deprez

Bekijk ook haar cv en lees waar ze graag geld aan uitgeeft.