Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Waalse werkzoekende tot meer offers bereid dan Vlaming

Sommigen pendelen vanuit de Borinagestreek naar Huizingen. Anderen werken zonder morren in erg flexibele banen als brand- en veiligheidswacht in de Vlaamse petrochemie. Een ding is zeker: de realiteit op de arbeidsmarkt bevestigt onze onderzoeksresultaten rond de opofferingsbereidheid van Franstalige werkzoekenden. “De groep Waalse werkzoekenden die zich flexibeler wil opstellen, is dit jaar enorm vergroot.”

Het klassieke portret van de eeuwige Waalse werkloze in zijn karakteristieke hangmat mag van de haak. Stop een paar werkzoekenden een verfborstel in de handen en voeg er een nieuw personage aan toe, zou ik zeggen. Uit onze werkzoekendenenquête blijkt immers overduidelijk hoezeer Franstalige werkzoekenden die voordien al ooit aan de slag waren, zich op alle fronten tot meer offers bereid tonen dan de Nederlandstalige jobjagers aan de andere kant van de taalgrens.  Een tendens die Pascal Meuris, zaakvoerder van het Limburgse uitzendkantoor Z-Staffing, bevestigt. Z-Staffing werkt al jaren met de Waalse Forem-diensten samen (de tegenhanger van de VDAB) en schuimt met de regelmaat van de klok Waalse jobbeurzen af. Met stijgend succes.

“De clichégroep bestaat zeker. En is nog altijd veel te groot, maar ze krimpt. De groep Waalse werkzoekenden die zich flexibeler wil opstellen, die bijvoorbeeld verder wil pendelen, is enorm vergroot. We hebben nog nooit zoveel succes gehad als dit jaar op Waalse jobbeurzen. Die enorme mentaliteitswijziging, die grotere bereidwilligheid om flexibele banen over de taalgrens aan te nemen, zag je twee, drie jaar geleden nog niet.” Volgens Pascal Meuris tonen vooral de Franstalige werkzoekenden die al een half jaar tot een jaar werkloos zijn, zich het meest bereid tot opofferingen. “Ze vertellen ons dat ze heel sterk gezocht hebben naar een baan in Wallonië, maar dat ze uiteindelijk niks hebben gevonden dicht bij huis.” Sommigen pendelen zelfs vanuit Charleroi naar Hasselt. Z-Staffing rekruteert onder andere brand- en veiligheidswachten om toezicht te houden in de Antwerpse petrochemie. “Heel flexibele banen. Je kan op je vrije dag opgeroepen worden. Na zes uur ’s avonds werken en voor zes uur ’s morgens, het is best mogelijk. Vroeger ondervonden we enorm veel moeite om die profielen te vinden in Wallonië, nu selecteren we ze met gemak.”

Grote vraag naar Franstaligen in Vlaanderen

De hoofdreden voor die grote oversteek naar Vlaanderen vanuit Franstalig België ligt nogal voor de hand volgens Fons Leroy, topman van de VDAB: “Het heeft vooral te maken met de socio-economische realiteit in die regio: als er weinig jobs voorhanden zijn, ben je sneller bereid te kijken naar de regio met een betere werkgelegenheidsgroei. Je ziet nu al hoe bedrijven in Vlaams-Brabant en West-Vlaanderen omwille van de snellere vergrijzing in Vlaanderen meer en meer rekruteren over de taalgrens.” De werkloosheidsstatistieken spreken boekdelen: vandaag zit 15 procent van alle Walen op beroepsactieve leeftijd zonder baan, in Vlaanderen net geen 8 procent. Toch mag je uit onze enquêtecijfers absoluut niet afleiden dat Vlaamse werklozen niet flexibel zijn. Tania Bergers van rekruteringsspecialist Mercuri Urval: “De vraag naar kandidaten is in Vlaanderen gewoon groter. Gevolg: Vlaamse kandidaten kunnen meer op hun strepen staan. En zijn dus minder genoodzaakt tot opofferingen.” Nood breekt wet, met andere woorden. Sara Vansteenkiste van het Steunpunt Werk en Sociale Economie, die mee het onderzoek uitwerkte: “We merken uit de enquête duidelijk dat zowel hoger- als lageropgeleide Franstaligen tot grotere opofferingen bereid zijn. We hebben tegelijk gepeild naar de kansen om een nieuwe job te vinden. Daaruit blijkt dat Franstaligen die lager inschatten. Zou de situatie omgekeerd zijn, dan zouden de Vlamingen ongetwijfeld meer opofferingsbereidheid aan de dag leggen. De vraag die we voorlopig nog niet kunnen beantwoorden, is of zo’n grote opofferingsbereidheid wel positief is voor je verdere carrière. Daar is verder onderzoek voor nodig.”

Nu Vlaamse bedrijven stilaan weer moeilijker volk vinden in eigen regio, vormen gretige Franstaligen een aanlokkelijk alternatief. Meuris: “In Wallonië kunnen we steevast meer kandidaten aandragen voor een vacature in Vlaanderen, de ‘war for talent’ steekt weer de kop op in Vlaanderen. Je vindt uiteraard wel nog bereidwillige Vlaamse kandidaten, maar de vraag is gewoon heel groot naar Franstaligen. Bijvoorbeeld bij Solar Total in Hasselt, de grootste producent van zonnepanelen in ons land. Zij willen de Waalse markt bespelen en hebben daarvoor ‘native speakers’ nodig. Nadeel is dan weer dat die profielen doorgaans minder goed Nederlands spreken. Maar ze tonen zich alleszins bereid om zich het Nederlands snel eigen te maken.”

Taalbad Nederlands

Voorlopig vinden vooral de middelhoog opgeleide Walen hun weg naar Vlaanderen. Hilde Gillebert, coördinatrice van het project interregionale mobiliteit Forem-VDAB: “Bij de hogere profielen is een goeie kennis van het Nederlands vaak belangrijker. Denk aan een Waalse pyscholoog, bijvoorbeeld, die moet perfect Nederlands spreken wil hij in Vlaanderen aan de bak raken.” Steeds meer Walen volgen echter Nederlandse taalcursussen, de immersiescholen (scholen waarin je wordt ondergedompeld in andere taal, nvdr) draaien op volle toeren. “Eens ze het Nederlands onder de knie hebben, zullen die profielen in de nabije toekomst ongetwijfeld ook hun weg vinden naar Vlaanderen.” Over de uittocht van hooggeschoolde Walen naar Brussel of Luxemburg berichtte Vacature magazine al in ‘Arm Wallonië: fictie of realiteit?’ (6 november jongstleden). De voorbije drie decennia trokken er al 400.000 Walen naar Brussel alleen al. In 2009 pendelden er elke dag 42.513 Walen naar Vlaanderen, een jaar eerder nog maar 35.000. De gemengde mobiele teams van de VDAB en de Forem willen de interregionale mobiliteit van werkzoekenden aanwakkeren. “Dit jaar alleen al zijn er op die manier meer dan 1.000 Walen aangeworven in Vlaamse bedrijven. Onder andere bij Audi en Colruyt. Je hebt zelfs werknemers uit de Borinagestreek die in Huizingen aan de slag zijn.”

Pascal Meuris van Z-Staffing is er zeker van dat Vlaamse bedrijven in de toekomst nog meer werkkrachten uit Wallonië zullen weghalen. “Hogeropgeleide Walen zullen zeker de volgende grote golf vertegenwoordigen op onze Vlaamse arbeidsmarkt. Ik ben er absoluut van overtuigd: Wallonië is de markt waar we moeten zoeken in de toekomst. Eerst moeten we het eenzijdige clichébeeld van werkonwillige en niet-flexibele Walen dat nog sterk leeft bij veel van onze Vlaamse bedrijven uit de wereld helpen.”

Nicolas Lhuir

asset/34740

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leeftijd: 27 jaar
Woont in: Luik
Werkt in: Hasselt bij Solar Total, onder uitzendcontract
Pendelt: elke dag 114 km

“Ik wil gewoon perfect tweetalig zijn”

“Ik ben fotograaf van opleiding. Na mijn afstuderen heb ik een tijd werk
gezocht als fotograaf voor mode-agentschappen, maar dat verliep zeer
moeizaam. Daarom heb ik er maar boekhouding bij gestudeerd. De voorbije
twee jaar was ik als administratief bediende aan de slag bij de Christelijke
Mutualiteit in Luik. Een contract van bepaalde duur. Ik ben uiteindelijk maar
een paar maanden werkzoekend geweest, en heb ondertussen een cursus
Nederlands gevolgd aan een centrum voor volwassenenonderwijs in Hasselt.
Ik geloof echt dat ik even makkelijk een baan kan vinden in Luik als in
Hasselt. De drijfveer om in Vlaanderen te komen werken, is zeker niet
economisch. In Luik zou ik ook aan de bak komen en hetzelfde salaris kunnen
verdienen. Ik wil gewoon perfect tweetalig zijn. In België vind ik dat
belangrijk. Als administratief bediende help ik vandaag de klanten van Solar
Total in het Frans en het Nederlands. Als ik binnenkort een vast contract krijg,
koop ik een huis in Tongeren. En dan leer ik Duits. Om een échte Belg te
worden (lacht).

Chloé Delzandre

asset/34739

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leeftijd: 25
Woont in: Bergen
Werkt bij: Colruyt in Halle als selectieverantwoordelijke sinds juli 2008
Pendelt: dagelijks 120 km tussen Bergen en Halle

“Heel wat Waalse studenten van mijn lichting werken ondertussen in Brussel en Vlaanderen.”

“Ik heb in Bergen gestudeerd en woon nog altijd in Henegouwen. Toen ik in 2008 begon te solliciteren als pasafgestudeerde arbeidspsychologe was geografische nabijheid van een mogelijke werkgever zeker niet het belangrijkste. Ik wou vooral met personeelszaken bezig zijn, in een bedrijf dat tot de verbeelding spreekt. Er zijn effectief minder van dat soort banen voorhanden in Henegouwen. En de aanwezige bedrijven spraken me minder aan. Bij Colruyt had ik tijdens mijn studies al vakantiewerk gedaan. Als selectieverantwoordelijke merk ik vandaag duidelijk dat heel wat Walen bereid zijn flink te pendelen voor een gewone uitvoerende job. In het magazijn beginnen ze vroeg en kunnen ze tot acht uur ’s avonds aan de slag zijn. En dat vormt hoegenaamd geen bezwaar. Minder en minder Waalse werkzoekenden willen enkel in een straal van vijf à tien kilometer rond de woonplaats een job uitoefenen. Ze zijn bereid verder te pendelen, om echt een job te kunnen vinden. Heel wat studenten van mijn lichting werken ondertussen in Brussel en Vlaanderen. Colruyt heeft ook van in het begin geïnvesteerd in een opleiding Nederlands. Nu begrijp ik de taal al veel beter en spreek ik ze vlotter.” 

Foto 1: Michel Wiegandt
Foto 2: Isabel Pousset 

Verschenen in Vacature Magazine op 27/11/2010