Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Vrijdag bij PricewaterhouseCoopers

De laatste blog mag ik op mijn blackberry typen. Ik heb geen zin om nog langer op kantoor te zitten en het hotel rekent 15 pond aan voor een dag internet. Dan pruts ik liever op dit kleine toetsenbordje.


Ik was vroeg uit de veren. Om 5.30 op om iets na zes te vertrekken naar Rijsel. Vandaar op de Eurostar om iets voor acht in Londen St Pancras toe te komen. Ik hou van de metro. Als ik in Londen ben vermijd ik taxis. Ik heb me twee jaar geleden een Oyster kaart gekocht. Daar laad je geld op en kan je dan goedkoop met de metro rijden. Het bespaart me een hoop tijd want ik moet niet in de rij staan om kaartjes te kopen of op een taxi wachten.


Om 8.15 ben ik op kantoor in Londen. Het is een blij weerzien met Michelle, de secretaresse van Ian Powell (Territory partner van het VK). We overlopen eventjes de logistiek van de videoconferentie die om 12.45 start.


Ik neem nog de laatste prereading door: waarop gaat PwC volgend fiscaal jaar focussen in het kader van onze marktstrategie.


Aangezien de videoconferentie goed voorbereid is, heb ik nog tijd om twee adviesjes na te lezen en te bellen met Glenn, een collega in Brussel.
Om 11 uur krijgt Michelle telefoon. Ian belde om te laten weten dat de Global Board vergadering vroeger gedaan is. Dit betekent dat de daar aanwezige leden van het Network Leadership Team vroeger op kantoor zullen zijn. Als ze om 11.30 toekomen is het geen verrassing dat Dennis Nally (vanaf 1 jul 2009 de nieuwe global Chairman van PwC) vraagt of we de videoconferentie al om 12.00 kunnen starten. Alle hens aan dek om de deelnemers in New York te informeren. Het is daar nu 6.30 ’s morgens dus er is nog niemand op kantoor. Ik stuur mails, smsjes en bel op gsms. Iedereen is net op tijd op de hoogte en we starten om 12.00 stipt.


Het eerste agenda-punt van de video conferenrie loopt 45 minuten uit.
Terwijl ik nota’s neem informeer ik via instant messaging de betrokken ‘gasten’ (i.e. mensen van het netwerk leadership die op de agenda staan).
Tijdens de video-conferentie bespreken we onder andere Risk and Quality, de marktstrategie en de strategie voor Advisory.


Doordat de conferentie is uitgelopen valt mijn afspraak om met Brian, een collega in Londen, een pint te gaan drinken in het water. Riaz en Tim, twee andere collega’s hebben natuurlijk al andere plannen als ik hen op de laatste minuut vraag of ze ‘eentje’ willen gaan drinken.


Ik bel naar het thuisfront. In New York is alles goed. Het doet wel eventjes pijn als Katrien, mijn vrouw, vertelt dat de kindjes me misten in de kleuterklas deze morgen. Het was ‘donuts with dad’ ter gelegenheid van vaderdag aanstaande zondag en ik was de enige papa die er niet was.


Tegen 7.30 ga ik naar het hotel. Ik wil eigenlijk nog een stapje zetten in Londen. Maar ik ben ook best moe. Eerst iets eten en dan zien we wel.


Ik ga eten in Asia de Cuba, het restaurant onder het hotel. Het valt me op hoeveel restaurants hetzelfde zijn in Londen en New York. Het interieur is anders, maar de kaart is gelijkaardig. En Asia de Cuba is absoluut niet het enige restaurant dat in zowel New York als Londen bestaat: naast Burger King en Pizza Hut, heb je ook Nobu, Gordon Ramsey, Cipriani, L’atelier de Joel Robuchon en noem maar op.


Ik heb mijn laatste blog afgewerkt tijdens het wachten op mijn eten.
Zou ik straks nog een stapje gaan zetten in Londen?


Bedankt voor het lezen.
Bert Mesdom, Senior Manager - Office of the Global CEO