Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Vikram Pandit, ceo Citigroup: "Laat belastingbetaler niet meer opdraaien voor onze blunders"

Toen Vikram Pandit eind 2007 tot ceo van Citigroup benoemd werd, groeiden de bomen in Wall Street nog tot in de hemel. Nog geen jaar later kon enkel een miljardeninjectie door de Amerikaanse overheid de bank van de ondergang redden. “We zagen het soms veel te groot”, geeft Pandit toe tijdens een exclusief interview in hun hoofdkwartier in New York.

Het hoofdkwartier van Citigroup, op een steenworp van Central Park, oogt exact zoals je dat van een van ’s werelds grootste financiële groepen mag verwachten. Veiligheidsmensen bij de vleet, vuistdik tapijt, en een inkomham waar duidelijk niet op een kubieke meter marmer gekeken werd. Dat soort uiterlijk vertoon is duidelijk niet aan topman Vikram Pandit besteed. De man komt snel ter zake, heeft hoegenaamd geen last van kapsones en toont zich opvallend openhartig in zijn analyse.

Nog geen twee jaar geleden zat Wall Street in het oog van de storm en moesten regeringen wereldwijd bijspringen om banken overeind te houden, vandaag betalen de banken hier opnieuw gigantische bonussen uit. Hoe schat u de economische situatie vandaag nu in?

Vikram Pandit: “We zijn er nog lang niet, dat moet duidelijk zijn. Belangrijk is wel dat er intussen een duidelijk groeiplan uitgetekend is en dat we weten welke richting we uit moeten. Hier in de VS zie ik voor een bank als de onze een belangrijke taak weggelegd als facilitator van meer innovatie en ondernemingszin. Tegelijk zie ik ook heil in meer publiek-private samenwerking, om zo via grote projecten de werkgelegenheid opnieuw aan te zwengelen. Op internationaal vlak kunnen we niet langer voorbij aan het almaar toenemende gewicht van de groeilanden. Moeten we daarom in de VS of in Europa dan maar in een hoekje zitten kniezen? Nee, we moeten proberen te evolueren naar een model dat het potentieel van die landen aan de intellectuele en technologische expertise van de ontwikkelde landen koppelt. Dat vereist ook de juiste financiële architectuur, die banken als de onze moeten trachten te scheppen.”

Uitgerekend over het kader waarbinnen banken de volgende jaren zouden mogen en moeten functioneren, was er de voorbije maanden nogal wat te doen. Wat is er volgens u veranderd?

“Heel veel! We zijn een nieuw tijdperk binnengestapt. Verantwoordelijkheid is vandaag het nieuwe ordewoord binnen de sector. Iedereen moet z’n verantwoordelijkheid nemen binnen de organisatie, van hoog tot laag, en elk budget moet kloppen. Die overgang zal vermoedelijk nog wel wat tijd vragen: het grote probleem met een dergelijke crisis is immers dat iedereen de lessen ervan een jaar later, wanneer alles weer naar wens loopt, ook alweer vergeten lijkt. Tegelijk moet ook de overheid haar verantwoordelijkheid nemen en op zoek gaan naar een begroting in evenwicht.”

U heeft het over een nieuw tijdperk, maar welke concrete veranderingen heeft u bij Citibank zelf doorgevoerd op vlak van riskmanagement?

“In de eerste plaats moet elke afdeling binnen de bank nu, vanuit het besef dat we een wereldwijd opererende financiële instelling zijn, duidelijk bepalen wat precies hun business is en wie hun klanten zijn. Dat klinkt bijzonder logisch, maar in het verleden liep het daar al wel eens fout. We moeten die diensten aanbieden en die producten verkopen waarin we goed zijn, en dus niet proberen van alle walletjes mee te eten.
Daarnaast hebben we op alle niveaus nieuwe structuren uitgetekend en nieuwe mensen op riskmanagement gezet. Ik heb onze mensen ook klaar en duidelijk voorgehouden dat ze zichzelf bij elke belangrijke beslissing drie vragen moeten stellen. Creëer ik hiermee waarde voor het bedrijf, handel ik hiermee in het belang van mijn klanten en, last but not least, is deze aanpak ook maatschappelijk verantwoord?”

De jaren voor de financiële crisis groeide Citi uit tot de grootste bank ter wereld. Sinds vorig jaar moet u wereldwijd een aantal activiteiten in de etalage plaatsen en stevig afslanken. Was Citi gewoonweg niet ‘too big to manage’ geworden?

“Daar heb je wellicht een punt, maar net die globale aanpak is altijd al essentieel geweest voor Citi.  Doorheen de interne herstructureringen die we de voorbije maanden hebben doorgevoerd is het ons zelf ook duidelijk geworden dat sommige van onze activiteiten gewoonweg niet verenigbaar waren met andere. We hebben onszelf en onze corebusiness bij momenten dan ook moeten herdefiniëren: wie zijn we, waar staan we voor, welke activiteiten zijn cruciaal en welke kunnen we beter afstoten?”

Had u daar, achteraf gezien, al niet beter vooraf even bij stilgestaan?

“Weet je, de voorbije tien jaren waren onvoorstelbaar boeiend en interessant, langs alle kanten boden zich nieuwe kansen aan. Het was extreem gemakkelijk om kapitaal op te halen en daardoor was de verleiding ook groot om zich op nieuwe markten en business te storten. Vandaag beseffen we dat we daar niet noodzakelijk altijd beter van zijn geworden, en dat het soms beter is voor jezelf eerst uit te maken waar je corebusiness begint en eindigt. Kijk naar Michael Jordan: hij is een begenadigd basketballer, maar zodra hij zich op baseball stortte, liep het ook mis. De omgeving is veranderd, maar we zijn zelf ook veranderd.”

Politici en economen wereldwijd hebben vandaag de mond vol over meer regels voor de financiële sector, hoe staat u daar tegenover?

“Voor een bank als de onze, die over de hele wereld actief is, zou een algemene, wereldwijde regulering van de financiële markten zeker geen slechte zaak zijn. Op voorwaarde dat die de economische groei niet in de weg staat. We moeten daarbij voldoende realistisch blijven: bepaalde lokale verschillen en nuances zullen in de banksector altijd blijven bestaan, al was het maar omdat heel wat banken nu eenmaal ook groot geworden zijn in een bepaalde cultuur.”

Zeker in Europa hebben belastingbetalers de indruk dat zij moesten opdraaien voor de onverantwoorde risico’s die heel wat banken genomen hebben. Intussen lijkt het hier in Wall Street gewoonweg opnieuw business as usual. Begrijpt u het ongenoegen over de banksector?

“Ik denk dat die belastingbetalers effectief recht hebben op een aantal mechanismen en structuren die er voor moeten zorgen dat zij in de toekomst niet opnieuw opdraaien voor het falen van een bank. Met andere woorden: een bank die failliet dreigt te gaan, moet dan ook failliet kunnen gaan, op voorwaarde dat we daarbij dan geen grotere economische schade veroorzaken. De financiële sector is absoluut gebaat bij een grotere transparantie: transparantere markten werken gewoonweg beter, dat is mijn vaste overtuiging. De CDS-markt (credit default swaps, risicovolle leningen waarbij banken het risico op hun beurt afwentelden op de markt, nvdr) bijvoorbeeld was hoegenaamd niet doorzichtig genoeg. Meer toezicht en een betere regulering daarop had wellicht bepaalde drama’s kunnen voorkomen.”

Zegt u nu heel concreet: als Citigroup in de toekomst nogmaals blundert, dan moet de belastingbetaler daar niet langer voor opdraaien?

“Exact, dan zal er voor een andere uitweg of oplossing geopteerd moeten worden.”

Ik krijg de indruk dat er hier in de VS op economisch vlak almaar minder richting Europa geblikt wordt, en dat er voor een snelle economische heropleving vooral op de ‘emerging markets’ of groeilanden wordt gerekend?

“In die groeilanden staan honderden miljoenen mensen vandaag te trappelen om hun levensstandaard op te trekken. De grote economische groei ligt dus veeleer daar, dat klopt, en die trend is ook de belangrijkste trigger voor de globalisering. Persoonlijk denk ik niet dat we daar in Europa of in de VS overdreven veel schrik voor moeten hebben: ook wij hebben er alleen maar bij te winnen als de ontwikkelde wereld en de groeilanden naar elkaar toe groeien. We hebben elkaar nodig om meer en snellere economische groei te kunnen realiseren. Citibank zelf is daar overigens een perfect voorbeeld van: 50 procent van onze business ligt al in de groeilanden, en dat percentage neemt elk jaar toe.”

Het carrièrepad van Vikram Pandit

- Vikram Pandit werd eind 2007 tot ceo van de Citigroup benoemd.
- De man is van opleiding ingenieur elektromechanica, maar behaalde in 1986 ook nog een doctoraat in de financiële wetenschappen aan Columbia University in New York.
- Alvorens bij Citigroup aan de slag te gaan, werkte hij een periode voor Morgan Stanley. Hij zit ook in de raad van bestuur van Columbia University en Columbia Business School.

Citigroup in 3 kerncijfers

- 263.000 werknemers wereldwijd
- 200 miljoen rekeninghouders
- Aanwezig in ruim 100 landen

Tekst: Filip Michiels

Verschenen in Vacature Magazine van 19 juni 2010.