Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Sven Pichal: "Geschiedenis was mijn lievelingsvak"

Wie was die ene leraar of lerares die een onvergetelijke indruk op je naliet en je talent mee hielp ontbolsteren? Sven Pichal en zijn ex-lerares geschiedenis in een dubbelinterview.

LERAAR
Mathi Lauwers
(56)

  • Geeft sinds 1975 onafgebroken geschiedenis aan leerlingen van het derde tot en met het zesde middelbaar in het Sint-Agnesinstituut in Hoboken.
  • De Eerste Wereldoorlog is haar dada. “Ik ben enorm geïnteresseerd het leed van de soldaat aan het IIzerfront.” 
  • Mathi over Sven: “Sven durfde op een podium te gaan staan. En hij gaf heel graag spreekbeurten.”

EX-LEERLING
Sven Pichal

  • Beëindigde zijn middelbaar in 1996-1997, in economie-moderne talen’. Is vandaag bekend als de ene helft van het populaire Radio 1-programma Peeters&Pichal
  • Sven haalde 75% voor geschiedenis op zijn laatste examen.
  • Sven over Mathi: Mathi vertelde twee uur lang verhalen. Heerlijk.”

“Ik ben voor deze gelegenheid nog eens door mijn puntenboeken gegaan. Ah ja, dat kon ik toch niet laten. Ik heb ze nog allemaal, van de voorbije 35 jaar. Voila, gevonden. ‘Sven Pichal, afgestudeerd 1996-1997, in economie-moderne talen’. 75% voor geschiedenis op zijn laatste examen. Hij was bij de beteren. Over de rest ga ik niet uit de biecht klappen (lacht).”

“De klas is niet veel veranderd”, ziet Sven Pichal vanop de eerste rij. De plek waar nogal wat leraars hem posteerden. “Soms riepen leraars automatisch ‘Sven’ als er rumoer was in de klas, terwijl ik niet altijd diegene was die het woord voerde.”

Passie voor geschiedenis

Of het nu over de Eerste of Tweede Wereldoorlog gaat, twijfel is onmogelijk. Sven en Mathi delen dezelfde passie voor geschiedenis. En actualiteit. En de eeuwige communicatie tussen beide vaten. “Geschiedenis was zeker mijn lievelingsvak. Mathi vertelde twee uur lang verhalen. Heerlijk. We hebben trouwens onlangs nog een tof project rond oorlogskost gedaan met P&P, maar dan rond WOII. We hebben onder andere in een school oorlogskost van de overgrootouders geserveerd: aardappelen en ajuinsaus.”

Het echte leven

En zeggen dat Sven Pichal de lessen geschiedenis van Mathi Lauwers aanvankelijk eerder als bevreemdend ervoer. “Voor de eerste keer moesten we zelf alles noteren. We kregen geen cursus. Je kreeg het gevoel dat het echte leven van start was gegaan.” Mathi: “Ik neem mijn leerlingen ernstig, behandel hen als een volwassene. Vandaag vergt die aanpak meer tijd. De schrijfvaardigheid gaat achteruit. Sommige leerlingen zijn verrast dat ze bij mij moeten nadenken. ‘Een boek lezen, moeten we voor u een boek lezen?’

Mathi herinnert zich Sven als een beleefde, humoristische leerling. “Spitsvondig. De meeste collega’s beamen dat beeld van Sven, want ik heb een rondvraag gedaan voor dit gesprek. Zelfs bij de gepensioneerde leraars (hilariteit). Ik heb geen enkel probleem met kritische leerlingen. Zolang ze maar beleefd discussiëren.”

Actuele lessen

Sven: “Ik heb een hele belangrijke levensles overgehouden aan het vak geschiedenis. Die goedkoop klinkt, maar het helemaal niet is. ‘Je moet je geschiedenis kennen wil je het heden goed begrijpen’. Neem bijvoorbeeld de Code Napoleon, heel wat wetten zijn nog altijd in een of andere vorm in gebruik.”  De pure actualiteit was vaste prik tijdens de lessen geschiedenis. Sven: “Ik herinner me nog sterk de zomer van 1997, de zomer van Marc Dutroux. U was daar heel erg door aangegrepen?” Mathi: “Absoluut. We zijn toen mee gaan betogen met een paar leraars.” Sven: “Heel die affaire had zich in augustus afgespeeld. Als puber kwam je niet verder dan ‘Dutroux is een smeerlap’. Tijdens de eerste les geschiedenis in september toonde u ons een slide met een foto van Julie en Mélissa. En vroeg ons wat er met hen was gebeurd. We leerden over het spaghetti-arrest, over ons justitiesysteem.”

Kritische geesten vormen

Een geschiedenisles voorbereiden is zoals puzzelen. Hier een boek, daar een ander. Mathi: “Mijn manier van lesgeven vergt veel voorbereiding. Op de duur konden al die boeken niet meer op mijn bureau.” Wat met YouTube, Google, Wikipedia? “Ach, meneer. Ik zit nog altijd liever achter m’n bureau thuis met mijn neus in de boeken. Dat zal altijd zo blijven.” Sven: “Mensen denken vaak: de geschiedenis ligt vast, je moet dat gewoon navertellen. Zo eenvoudig is het niet. Trouwens, de geschiedenis blijft evolueren, dat maakt het net zo boeiend. Kijk naar de verkiezingsoverwinning van de N-VA. Vandaag is het heel interessant om weten vanwaar die Vlaamse Beweging komt, en waar ze naar toe gaat.”

Met hart en ziel

Mathi: “Als ik les geef, speel ik toneel. Ik heb een rode draad op papier en improviseer als het moet. Je moet een verhaal vertellen, anders zijn de leerlingen niet geboeid. Je hebt echt zelf veel in handen. Doe je het met hart en ziel, dan kan je degenen die het niet graag doen, bekeren. De grootste voldoening krijg ik als iemand een kaartje stuurt met de boodschap dat hij geschiedenis na verloop van tijd wél graag volgde. Sommige talenten zijn verlegen, zitten verstopt in een bolster. Je moet hen opzij nemen, hen een schouderklopje geven. Niet voor een volle klas, want zo’n leerlingen zijn bang om uitgelachen te worden. Als ik zo iemand dan zie glimlachen bij een compliment, is mij dat al veel waard.”

In schoonheid eindigen

Genoeg geschiedenis voor één artikel, afronden doen we door onze steven 180 graden te wenden. Richting toekomst. Sven Pichal tot Mathi Lauwers: “Hebt u geen ambitie om directrice te worden?” Mathi lacht breeduit: “Neen, hoegenaamd niet. Ik heb nog maximaal drie jaar te gaan, zij het niet helemaal voltijds waarschijnlijk. Ik zal een leerling citeren: ‘U bent een oude licentiaat die nog les wil geven op niveau. Ik hoop dat u in schoonheid kan eindigen.’ Dat vat alles perfect samen. Al hoor ik niet graag dat ik oud ben.” Sven:  ‘Wat is 56 jaar in het licht van de geschiedenis? Amper een halve eeuw (hilariteit).”

Tekst Nico Schoofs – Foto Jonas Lampens

Lees het volledige artikel in Vacature magazine.