Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Stefanie (24), orthopedagoge in het UZ Gent

> Schept veel genoegen in haar werk, maar heeft het bijna elke week moeilijk met de overgang.

Stefanie (24) is orthopedagoge. Ze werkt op de dienst pediatrie van het Gentse UZ. “Ik doe spel- en psychosociale begeleiding, als pedagogische ondersteuning van zieke kinderen en hun ouders. Mijn werk kan emotioneel belastend zijn omdat ik werk met kinderen die zwaar en langdurig ziek zijn, maar in mijn vrije tijd kan ik dat goed van me afzetten, gelukkig.”

“Zowat het hele weekend ben ik druk in de weer met allerlei leuke activiteiten. Maar op zondagavond gaan mijn gedachten meestal uit naar de maandag die eraan komt. En word ik licht onrustig. Een soort ‘zondagavondstress’ die bijna iedere week terugkeert. Nochtans, geloof mij, ik schep veel genoegen in mijn werk. Eenmaal op mijn werk loopt alles op rolletjes. Dan geniet ik van die frisse start. In principe begint mijn werk ook pas op het moment dat ik het UZ binnenloop, er wordt van mij niet verwacht dat ik thuis nog werk. In die zin is de scheiding tussen werk en privé bij mij heel duidelijk. En dat is ook hoe ik het het liefste heb.”

“Blijkbaar heb ik het gewoon moeilijk met de overgang van rust naar drukte. Nu, als ik erover nadenk, had ik het als kind ook al lastig met de overgang van weekend naar school. Na een verlengd weekend is het trouwens erger, na een vakantie nóg erger. Hoe langer de vrije tijd is geweest, hoe moeilijker de overgang. Het is gelukkig niet zo erg dat mijn slaap eronder lijdt. Ik zorg wel dat ik op tijd in bed lig op zondag, zodat ik fris ben voor de volgende ochtend. Maar dat doe ik op andere weekavonden ook.”

Haar vriend Steven merkt het iedere keer opnieuw: “Zo rond het avondeten zie ik haar stemming op zondagen veranderen. Ze mag de hele middag in een uitbundige feeststemming vertoefd hebben, ineens wordt ze stiller en een beetje zenuwachtig. Dat ze met haar hoofd al bij de maandag is, zegt ze als ik vraag wat er is.” Voor Steven, die zelf hoegenaamd geen last heeft van zondagavondblues, is het niet altijd duidelijk hoe hij moet reageren. Stefanie: “Hij zegt dan heel nuchter: “Het is morgen maar een gewone maandag, zoals er al zoveel geweest zijn.” Rationeel gezien weet ik wel dat hij gelijk heeft (lacht), maar dat gevoel is sterker dan mezelf.”

Op zondagavond zoekt Stefanie vooral rustige afleiding. “Tv-kijken bijvoorbeeld, dat verzet mijn gedachten. Uitgaan doe ik op zondagavond niet zo graag, ik blijf dan liever in mijn vertrouwde omgeving. Wat ook helpt is uitkijken naar de leuke dingen die ik in de loop van de volgende week ga doen. Ach, al bij al is het niet zo dramatisch als het nu misschien klinkt, maar toch hoop ik dat die zondagsblues wat zal verminderen met de jaren.”

Lees meer over de zondagavondblues