Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Onze politici aan zet: De ene minister reageert, de andere niet...

Hoe reageren onze bevoegde politici op de stijgende maatschappelijke nood aan vakantieopvang? En welke actieplannen hebben ze in gedachten? Het interview met minister Vandeurzen werd ter elfder ure afgeblazen, collega Pascal Smet gaf wel zijn mening.

Nieuwsgierig naar de beleidsplannen voor de volgende jaren gingen we in eerste instantie aankloppen bij minister Vandeurzen, die als voogdijminister voor Kind & Gezin verantwoordelijk is voor het IBO-aanbod in Vlaanderen. Het beloofde interview met de minister werd ter elfder ure afgeblazen, waarna Katrien Verhegge – administrateur-generaal van Kind & Gezin – tekst en uitleg mocht geven. Zij geeft toe dat er een stijgende maatschappelijke nood is aan vakantieopvang en dat de druk vaak heel groot is, maar benadrukt vooral de nood aan meer overleg en samenwerking tussen de verschillende partners op het terrein. “Het IBO-model alleen is niet zaligmakend op vlak van vakantieopvang, zeker niet voor oudere kinderen die echt wel nood hebben aan een actiever en gevarieerd aanbod. Niet enkel in de vakantieperiodes, maar ook na schooltijd. Daarom starten er binnenkort ook gesprekken tussen de verschillende ministers over een nieuw ‘coördinatieconcept’. Voor mij is het duidelijk een en-en verhaal: we kunnen het aantal IBO-plaatsen niet zomaar blijven optrekken, maar ik zie voor de IBO’s wel een soort draaischijffunctie weggelegd. Daarnaast is er in het toekomstige model meer dan ooit een belangrijke rol weggelegd voor de openbare besturen. Zij hebben immers een uitstekend zicht op het bredere lokale aanbod. En ja, indien nodig kunnen daarvoor natuurlijk ook financiële middelen worden uitgetrokken.”

Of er dan de volgende jaren toch nog geld zal worden uitgetrokken voor extra opvangplaatsen. “Daar kan ik nu helaas nog geen antwoord op geven, daarvoor moet u echt wel bij de minister aankloppen.” Die gaf helaas niet thuis, al stipte woordvoerder Leo De Bock wel aan dat de huidige problemen niet enkel een gevolg zijn van een tekort aan financiële middelen. “Er is ook nog het organisatorische luik. Het vinden van voldoende personeel tijdens vakantieperiodes blijft een immens struikelblok. We gaan dus op zoek naar een betere coördinatie tussen de verschillende beleidsdomeinen, maar sowieso zal vakantieopvang altijd een uitdaging blijven.”

Prijskaartje

Pascal Smet, binnen de Vlaamse regering onder meer bevoegd voor het jeugdbeleid, toonde zich wel bereid om de kritiek gedeeltelijk te counteren. Al speelt hij de bal die hij doorgespeeld kreeg van collega Vandeurzen ook fluks door naar de steden en gemeenten. “Als Vlaamse overheid ondersteunen wij 17 organisaties – gaande van Sporta tot Koning Kevin - die trachten om een zo kwalitatief mogelijk vakantieaanbod uit te bouwen. Persoonlijk beschouw ik dat overigens ook niet als vakantieopvang, al zien nogal wat ouders dat wellicht anders. De regiefunctie voor het gehele aanbod moet volgens mij evenwel in handen genomen worden door de lokale overheden. Je kan van de Vlaamse overheid toch niet verwachten dat zij dat allemaal doet, dat zou pas centralistisch zijn. Nu, ik begrijp de vraag naar een soort van centraal loket voor vakantieopvang wel, maar het zou ondoenbaar zijn voor ons om dat allemaal in kaart te brengen en up to date te houden. Sommige steden en gemeenten doen dat wel al op lokaal niveau. Ze krijgen van ons overigens ook centen om een lokaal jeugdbeleid op te zetten.”

Een ander teer punt is het prijskaartje dat aan flink wat vakantiekampen kleeft. Enkele honderden euro’s voor een weekje kamp zijn eerder uitzondering dan regel, in die mate zelfs dat ouders die meerdere weken opvang nodig hebben voor enkele kinderen zich hardop afvragen waarom ze die weken dan nog wel gaan werken. Een insider uit de sector gebruikte zelfs de term ‘Far West’, maar Pascal Smet nuanceert. “Naar tarifering toe leggen wij inderdaad geen regels op, dat klopt, maar we hebben ook nooit vragen gekregen in die zin. Ergens valt dit ook onder de vrijheid van ondernemen, nee? En ja, ik besef ook wel dat dit soort opvang niet goedkoop is, maar vraag me tegelijk af waarom bedrijven zelf niet meer initiatieven nemen in die zin. Heel wat overheidsdiensten bieden in de vakantieperiodes zelf relatief goedkope kinderopvang aan, waarom kunnen bedrijven dat ook niet? Daar lijkt me een mooie kans weggelegd voor de vakbonden.”

Tekst: Filip Michiels
Foto: Belga