Namr Kishore, topman van Manpower India

“Reisjes en lcd-televisies voor de familie van goede werknemers”

“Met een actieve bevolking van naar schatting 400 miljoen mensen lijkt de huidige talentschaarste hier natuurlijk absurd”, weet ook Namr Kishore, topman van Manpower India. “Alleen werkt zowat 90 procent van de totale actieve bevolking vandaag op ‘ongeorganiseerde en informele wijze’, waardoor niemand echt zicht heeft op het loon, de werkomstandigheden, de werkuren, noem maar op. Met andere woorden: die grote arbeidsreserve is er wel, maar voor een groot deel bestaat ze enkel op papier. Die mensen zijn in theorie wel beschikbaar voor de arbeidsmarkt, maar ze zijn er niet klaar voor. De regering probeert er nu alles aan te doen om het tij te keren, door in te zetten op beter onderwijs. Dat is natuurlijk een werk van lange adem.”

Een tweede belangrijke factor in de talentschaarste is het gestegen verwachtingspatroon van het bedrijfsleven. “De lat wordt hoger gelegd, ook voor Indiase werknemers, waardoor de druk op de arbeidsmarkt natuurlijk nog verder toeneemt. Vooral goede verkopers, medische profielen en ingenieurs blijken vandaag bijzonder fel gegeerd. Dat laatste kan wat verwondering wekken in een land dat jaarlijks enkele honderdduizenden ingenieurs aflevert, maar vaak ontbreekt het hen aan de nodige ‘soft skills’. Opleidingsinstituten en universiteiten moeten dus aan hun opleidingen sleutelen, en onlangs lanceerde Manpower India zelfs een ‘Workforce Readiness Program’, waarmee we de soft skills van technische profielen trachten aan te scherpen. Dat programma loopt vandaag als een trein.”
Dat die strijd om toptalent op het scherp van de snee wordt uitgevochten, blijkt ook uit de retentieprogramma’s en bonussen waarmee almaar meer grote bedrijven uitpakken. “Dat gaat van doodgewone cash tot bonussen waarbij heel de familie betrokken wordt. Het is hier al lang geen uitzondering meer dat bedrijven de familieleden van hun werknemers belonen met reisjes, of hen een dure lcd-televisie schenken, in de hoop de betrokken werknemers zo langer aan hen te kunnen binden. Ook de lonen zelf gaan voor topverkopers, it’ers of ingenieurs stevig de hoogte in: een jaarlijkse loonsverhoging van 15 tot 20 procent is heel normaal geworden. Die trend heeft er ook voor gezorgd dat almaar meer Indiase it’ers vanuit de VS of Europa naar India terugkeren. Dat heeft deels te maken met de sterk gestegen lonen, maar net zo goed met de fel verbeterde levensomstandigheden hier.”

Gevraagd naar de enorme armoedeproblematiek en de gigantische sociale ongelijkheid, reageert Kishore ietwat gepikeerd. “Dit is een land met 1,2 miljard mensen. De regering doet haar uiterste best, onder meer door haar inspanningen om de kwaliteit van het onderwijs op te drijven, maar dit blijft een titanenwerk. En vooral, het vraagt heel veel tijd om het tij te keren. Maar niemand zal kunnen ontkennen dat we op economisch vlak al een reuzenstap vooruit hebben gezet. De vloedgolf aan buitenlandse investeringen is daar het beste bewijs van. En de regering heeft nu een plan klaar om tegen 2022 500 miljoen mensen extra op te leiden en klaar te stomen voor de arbeidsmarkt. Dat zijn dus nieuwe werkkrachten. Als dat lukt, wordt India ’s werelds grootste uitvoerder van talent.”

Terug naar het coververhaal 'De Indiase talentschaarste'