Hoe de politieke crisis ook ons werk bedreigt

Vorige vrijdag leek België even onder vuur te komen op de financiële markten, na een rapport van een Londens beurshuis. Daarin werd België in één adem genoemd met financieel wankele landen als Portugal, Italië, Griekenland en Spanje.

Eén van de factoren die in het rapport vermeld stonden, was de politieke crisis in ons land. Dat de politieke malaise dus ook impact kan hebben op de Belgische economie staat vast, maar hoe groot kan die invloed zijn?

Potentiële investeerders afgeschrikt

“Het belangrijkste effect is dat potentiële investeerders afgeschrikt worden, zowel in het buiten- als het binnenland. Dat heeft onvermijdelijk gevolgen voor de tewerkstelling”, zegt Marc De Vos, directeur van de liberale denktank Itinera.

In het buitenland komt altijd een gesimplifieerde versie van de crisis naar buiten. De teneur is daarbij dat het voortbestaan van België niet zeker is. Dat weegt door in investeringsdossiers: rechtszekerheid en stabiliteit zijn belangrijke factoren voor investeerders. Ik heb het dan niet alleen over bedrijven, maar ook over particulieren. Het is een bekend gegeven dat mensen beginnen te sparen wanneer ze nog weinig vertrouwen hebben in de daadkracht van overheden. Het spaarquotum is bij ons serieus gestegen. Door de economische crisis, maar mogelijk ook door de politieke crisis.”

"Hoe kan je de grote werkloosheid oplossen?"

Er is nog een tweede gevolg, zegt De Vos. “Er is een totale stilstand in de hervorming van de arbeidsmarkt. De werking van de arbeidsmarkt is één van de grote uitdagingen voor na de crisis, dat stellen verschillende organisaties wereldwijd. Hoe kan je groei en werkgelegenheid aan elkaar koppelen? Hoe kan je de grote werkloosheid oplossen? Ondanks alle slogans en plannen heeft België heel weinig ondernomen om de organisatie van de arbeidsmarkt te verbeteren. De enige verandering die er de voorbije jaren gekomen is, is het activeringsbeleid in de werkloosheid. Met succes, maar ook daar worden we met stilstand geconfronteerd. Kijk naar de 50-plussers. De VDAB heeft daar een heel plan voor, maar federaal is er niks om die aanpak te flankeren. De kans om nieuwe duurzame werkgelegenheid te creëren, laten we liggen.”

Kan die gemiste kans ook gevolgen hebben op lange termijn? De Vos: “Hoe langer het duurt, hoe groter het probleem wordt. De werkloosheid die tijdens de crisis ontstond, dreigt langdurige werkloosheid te worden. En als het niet goed gaat op de arbeidsmarkt is de weerstand tegen hervormingen ook groter. Terwijl we, bijvoorbeeld inzake de reële pensioenleeftijd, nu nochtans dringend zouden moeten sleutelen aan de mentaliteit en aan het beleid. We moeten andere carrières maken, voor de uitstroom van de babyboomers er is."

"In 2012 gaan de sluizen open"

Onze arbeidsmarkt is daar niet klaar voor. Voor mij is dat vandaag het grootste pijnpunt: we zijn er niet in geslaagd de arbeidsmarkt grondig te reorganiseren. En de tijd dringt nochtans: dit was de legislatuur van de laatste kans voor de vergrijzing.”

Tekst: Dominique Soenens - Foto: Frank Bahnmüller

Lees ook:
- Hoe word je beter van de crisis?
- Verliezen ouderen sneller hun job in crisistijd?