Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Hoe Belg John Baekelmans (Cisco) New Songdo City mee uitvindt

Zijn naam: John Baekelmans. Zijn opdracht: maak van New Songdo City de slimste, meest bekabelde stad ooit. Zonder deze Belg, de rechterhand van de nummer twee van Cisco, was er van Songdo City misschien zelfs geen sprake. Maar vreet al die technologie niet aan de privacy van haar inwoners?

Smart Connected Communities

Ik heb de beste job ter wereld, alleen mag je dat tegen niemand zeggen. En zeker niet opschrijven”, grapt de 41-jarige Belg John Baekelmans vanuit zijn kamer op de 22ste verdieping van het Sheraton in New Songdo City. Hier woont hij al zes maanden als ‘chief technology officer’ voor de Amerikaanse it-gigant Cisco. We beslissen ons gesprek een paar honderd meter verder voort te zetten, bovenop ‘Haedoji’ of Sunrise Park. Op een bank, tussen de krekels en de openbare fitnesstoestellen. Als twee figuranten in een Karate Kid-film.

John Baekelmans uit Kontich is de rechterhand van de nummer twee van Cisco. Een sms met felicitaties voor z’n werk in New Songdo City van ceo John Chambers, Cisco’s numero uno, koestert hij. Geen klein bier voor een Belg in een bedrijf met wereldwijd 65.000 werknemers. Zijn opdracht: maak van New Songdo City de slimste, meest bekabelde stad ooit. In Cisco-jargon hebben we het dan over ‘Smart Connected Communities’. “Vroeger concentreerde Cisco zich vooral op producten om het internet te bouwen. Nadien legden we ons vooral toe op telefonie. In een volgende fase begonnen we na te denken hoe we ons netwerk optimaal kunnen gebruiken. Dankzij Gale kregen we de kans om al onze technologieën te combineren in New Songdo City.” John Baekelmans staat daarom in direct contact met 40 afdelingen van Cisco. “Omwille van de tijdsverschillen met India en de VS (de hoofdzetel van Cisco ligt in San José, California) werk ik gemiddeld zestien à twintig uur per dag. Tijdens de luttele uren die me resten, studeer ik. Blijf ik niet bij met de nieuwste technologie, dan zit ik hier binnen zes maanden niet meer.”

Boodschappen bestellen via videogesprek

Een voordeel: Baekelmans en Cisco begonnen in New Songdo City met een leeg canvas. “Dat werkt makkelijker, omdat je niets moet koppelen aan oudere, al aanwezige technologie.” Cisco’s Telepresence videoconferencesysteem speelt een centrale rol. Baekelmans: “Alle nieuwbouw rusten we met die aanraakschermen en afstandsbediening uit. Inwoners kunnen hun boodschappen via videogesprek bestellen bij de kruidenier op de hoek. Die kan zelfs met een eenvoudige webcam met je communiceren. Heel belangrijk ook in Korea, en heel Azië eigenlijk: scholing. Ouders rijden ’s morgens vroeg en ’s avonds laat kilometers ver naar de beste privéleraar voor hun kroost. Met TP kunnen ze eender welke leraar virtueel de woonkamer binnenhalen. Omdat ze niet meer hoeven te rijden, wint het leefmilieu er tegelijk bij.” Vraag is natuurlijk wat het leefmilieu erbij wint als inwoners die vrijgemaakte tijd invullen met energievretende citytrips met het vliegtuig, bijvoorbeeld. Of zoals de toonaangevende Amerikaanse schrijver over urbanisatie, Greg Lindsay, het eerder verwoordde: ‘Het is moeilijk om je in te beelden wat Telepresence te maken heeft met duurzaamheid. Tenzij je van plan bent je ecologische voetafdruk te verminderen door nooit je huis te verlaten.’

In elk geval: elk bouwproject staat of valt met een politiek draagvlak, zeker een volledig nieuwe stad. De nieuwverkozen burgemeester van New Songdo City stopte de voorbije zomer alle bouwvergunningen in de koelkast. Intussen zit hij weer op dezelfde lijn als Cisco en consoorten. “De burgemeester investeert in TP.  Hij begrijpt dat het voor hem dé manier is om te scoren bij zijn burgers. We bouwen volgend jaar publieke TP in Incheon. Zodat de burgemeester elke dag vanuit zijn bureau kan praten met bewoners van een andere wijk.”

In New Songdo City staat of valt alles met het slimme netwerk van Cisco. “Alles is met alles verbonden. Het gaat niet om de hardware, maar om de diensten die je op ons netwerk kan uitrollen. Een voorbeeld: we installeren 1.600 publieke camera’s in New Songdo City. Als je de stad binnenrijdt, herkent de camera je nummerplaat. Meteen kan een elektronisch signaal uitgestuurd worden naar de verwarming (of airco) van je huis of werkplek. Op die manier staat de verwarming op standby wanneer je niet thuis bent.

App-economie

En verbruik je nul energie. Je kan voor die dienst betalen. VIP-klanten worden via led-lichten naar een parkeerplaats begeleid, zoals vliegtuigen op het tarmac. De lift verschijnt precies op dat moment aan de parkeergarage.” De ‘Network Building Mediator’ van Cisco doet de airco, lift of verlichting met mekaar communiceren. Op die manier kan je onder meer meten hoeveel uren een lichtpunt al heeft gebrand en die info elektronisch verzenden naar de onderhoudsfirma. Gevolg: je hoeft dat lichtpunt niet meer standaard na drie maanden te vervangen. Jean-Louis Massaut, directeur van Cisco in Zuid-Korea: “Als je kijkt naar de levenscyclus van een kantoortoren, zie je dat 75% van de totale kost naar onderhoud gaat. Daarop 30% besparen, scheelt een gigantische slok op een borrel.”

Uw lichtpunt staat nog in standby? John Baekelmans legt Cisco’s werkwijze uit door te verwijzen naar de bloeiende app-economie die zich ontrolt op basis van Apples iPhone. “Op de iPhone kan je spelen met een aantal parameters zoals data of audio om er applicaties op te laten draaien. Nu moet je eens nadenken hoeveel parameters je in een stad hebt. En hoeveel applicaties je op Telepresence kan loslaten. Ik denk concreet aan een dienst hier waardoor je aan 10 dollar per maand virtueel je gezondheid kan laten monitoren. Elke woning is uitgerust met een bloeddruk- of vetgehaltemeter. Al die gegevens kan je ettelijke keren per dag doorsturen naar een arts op afstand. Als alles ok is, hoor je niets. Anders wel. Denk aan al die nodeloze ritten naar de dokter die je daarmee uitspaart. Een lokaal bedrijf biedt die dienst aan op ons platform. Dergelijke bedrijven rekenen klanten aan via ons platform, we delen de inkomsten. Hun succes is ons succes, de instap is klein voor derde spelers.”

Handleiding voor nieuwe stad

Cisco telt vandaag 25 mensen in New Songdo City, tegen eind volgend jaar zijn dat er 200 in het ‘Global Innovation Centre for Replicable Cities’. De naam verraadt de brandende ambities van Cisco. Baekelmans: “Ik schrijf een handleiding die ons moet in staat stellen een gelijkaardige stad elders goedkoper en sneller te bouwen. Mijn idee? 80/20: 80% dezelfde technologie in alle nieuwe steden, 20% aangepast aan de stad in kwestie. Je mag de Koreaanse realiteit bijvoorbeeld niet zomaar gelijkschakelen met de Chinese.” Voor elke Cisco-baan komen er naar verluidt vijf andere, ondersteunende banen bij. “Klopt. Meteen één van onze grootste troeven als we bij een burgemeester aankloppen.”

Het operationele centrum ‘My Life’, een samenwerking tussen Cisco en Gale, moet het kloppend hart van New Songdo City worden. “Die operatoren zullen de levenswijze van elke inwoner van a tot z kunnen analyseren. Sensoren in de stad meten de vervuilingsgraad. Is die te hoog in een bepaald stadsdeel omdat er te veel auto’s rijden, passen we de verkeerslichten zo aan dat het verkeer een andere weg volgt. Slimmere verkeersstromen dringen het energieverbruik terug.”

Even voor alle duidelijkheid: Zuid-Korea is de natte droom voor technologiebedrijven. Op de 1,5-uur durende metrorit naar Seoel zien we menig bejaarde achteloos naar het baseball of een soapopera kijken op hun smartphone. Ter info: in de Brusselse metro kan je niet eens bellen met je gsm. En met de 21 kilometerlange brug van Incheon International Airport naar New Songdo City hebben de Zuid-Koreanen wél hun eigenste Lange Wapper. Hier geen actiegroepen die zich schor roepen over fijn stof en andere overlast. De penetratie van breedbandinternet is er indrukwekkend, net als de bandbreedte die je er voor geen geld kan krijgen. De Zuid-Koreaanse overheid plant de bouw van liefst 15 U-cities, of ‘ubiquitous’-cities, waar New Songdo City-gewijs letterlijk alles met alles verbonden is. Hamvraag is en blijft: wat met Europeanen of Amerikanen, die toch veel meer belang hechten aan individuele vrijheid, aan privacy en dies meer? Komt die omnipresente technologie niet vervaarlijk dicht in de buurt van Big Brotherville? “Goeie vraag.  In Europa drukken privacy-gevoeligheden innovatie de kop in. In Azië redeneert men slimmer: de eventuele nadelen voor je privacy wegen niet op tegen de voordelen.  Maar anderzijds houden we als bedrijf natuurlijk rekening met privacy. We kunnen data filteren. Bijvoorbeeld, de dienst op basis van nummerplaatherkenning kan makkelijk zo ingesteld worden dat ze enkel voertuigen telt, maar specifieke nummerplaten onherkenbaar laat.” Een van John Baekelmans opdrachten is de technologie van New Songdo City zo aan te passen dat die ook kan gebruikt worden bij de ‘retrofit’ of herbekabeling van een al bestaande stad. “In Barcelona zijn we daar al mee bezig. Daar is men absoluut terughoudender. Je merkt wel dat ze allerlei extra diensten vragen als we vertellen wat we allemaal gaan doen. ‘Waarom heb je ons daar niets over verteld?’, is dan de reactie. Terwijl wij die diensten in eerste instantie niet hadden aangeboden precies omwille van de gevoeligheden inzake privacy. ‘Och, daar passen we wel een mouw aan,’ zeggen ze dan, ‘wij zijn de regelgevers’.”

De ene heeft het over City 2.0, de andere over Digital Cities. IBM houdt het bij Smarter Planet, HP, Oracle en nog vele andere schreven al een diarree aan strategische documenten over slimme technologische steden. Hoezeer verschilt Cisco’s aanpak van die van alle andere? “Het toont duidelijk dat het om een veelbelovende nieuwe industrie gaat. Er wordt veel gepraat, wij doen het. Bovendien hebben we één groot voordeel: we komen als eersten op de markt.”

Foto: Cisco

Verschenen in Vacature Magazine van 23 oktober 2010.

Meer lezen over Songdo City?