Grof wild

De een solliciteerde reeds bij een 5-tal bedrijven en heeft nu al een lucratief arbeidsontract onder de arm. De ander kreeg reeds 33 concrete jobaanbiedingen, maar gaat voorlopig niet in op de avances van de bedrijven. Maak kennis met Sanne en Gert, 2 laatstejaarsstudenten, 2 maal fel gegeerd.

Laatstejaars TEW-studente Sanne Tuybens,
heeft al een contract op zak sinds december 2010

asset/44415

Ze zitten er op voor Sanne Tuybens, de examens. Het is zweten en zwoegen geweest, maar ze heeft het er, zo denkt ze toch, goed van af gebracht. Met haar mastersdiploma Toegepaste Economische Wetenschapen, specialiteit Accountancy bijna op zak heeft de 21-jarige studente aan de Universiteit Gent in haar laatste jaar al verschillende aanbiedingen gekregen van bedrijven. En ze tekende nog voor Kerstmis een contract, bij PwC. “De reden was simpel: het was het bedrijf waar ik het beste gevoel bij had. Ik kende hen al enkele jaren via vakantiejobs. Het is toch even wennen geweest. Een contract verhoogde de examenstress, ondervond ik: je moet slagen in je examens om aan de slag te kunnen. Niet dat dat in het verleden een probleem geweest is voor mij. Ik zit niet bij de top-10 van studenten van mijn jaar, ik haal wel vrij goeie resultaten.”

Die goeie resultaten vertaalden zich ook in interesse van verschillende bedrijven: ze was aan het solliciteren bij vijf verschillende bedrijven, maar hakte al vlug de knoop door. Deloitte deed haar een bod, maar dat wees ze af. Ook een ander bedrijf, dat haar uitnodigde voor een verdere sollicitatieronde, liet ze weten dat haar keuze al gemaakt was. Sanne: “Ik kon aan een sollicitatieweekend bij Ernst&Young deelnemen, waarvoor zo’n 300 laatstejaars in België geselecteerd waren, op basis van ons cv en van een redeneertest, maar dat heb ik ook afgezegd. Mijn keuze stond al vast, dan moet je eerlijk zijn. PricewaterhouseCooper speelt heel kort op de bal. Ze begonnen als eerste in oktober met een kick-off evenement om zichzelf voor te stellen. Ze boden op het eind van de selectiedag ook meteen een contract aan. Ze zijn het enige bedrijf die dat doen. Wellicht hebben ze uit ervaring geleerd dat ze best snel zijn. En dat klopt ook, denk ik. Voor veel studenten is het van doorslaggevend belang dat het snel gaat. En dat je zo vlug mogelijk weet of je kan beginnen of niet. Er kruipt veel tijd in solliciteren en tenslotte wil je je ook concentreren op je studies. Meestal heb je al een goed idee van waar je wil werken en hoeveel je kan verdienen. De big four houdt daar ook rekening mee: bij hen weet je binnen de week of je kan beginnen of niet, bij de kleinere bureauss is dat een maand. De selectiedag is uiteraard niet het eerste contact. We werden vooraf gescreend op basis van ons cv en praktische tests, op de dag zelf moesten we nog meer tests afleggen en gesprekken hebben met mensen van het bedrijf.”

Wafelenbak bij Electrabel

De contacten tussen bedrijven en studenten gebeuren heel intensief, vertelt Sanne. In het eerste semester waren er naar schatting per week drie evenementen per week waarop bedrijven zich voorstelden. “Bedrijven zoeken op heel veel verschillende manieren contact. Ze contacteren je via de universiteiten, presenteren zich via studentenverenigingen, ... . Sommige evenementen zijn heel studentikoos: onlangs deed Electrabel nog een wafelenbak. In het begin pakte ik het aan zoals veel andere studenten: bij verschillende bedrijven tegelijk solliciteren en zien wat er uit de bus komt. Zo kom je dingen te weten, en doe je goeie sollicitatie-ervaring op. Dat komt goed van pas als je uiteindelijk bij een bedrijf solliciteert waar je echt wil werken. Over loon gaat het nog niet meteen, dat komt maar aan bod in de laatste fase, wanneer ze je effectief een contract aanbieden. Ze proberen via allerlei tests zo goed mogelijk in te schatten wie je bent en in hoeverre je bij hen past, dat komt op de eerste plaats. En in de omgekeerde richting doen studenten dat ook met hen. Ik heb dat ook gedaan en qua bedrijfscultuur sprak PwC mij het meest aan. Ik vond de andere bedrijven net iets minder vlot dan hen. En de mogelijkheden om door te groeien op korte termijn spraken me ook enorm aan. De eerste contacten werden pas gelegd aan het begin van het academiejaar, maar bij sommige studenten gebeurt dat al eerder. Een vriendin van mij is een echte primus, die moet na dit jaar nog een jaar doen. Toch wordt ze al gevraagd door bedrijven om stages te doen bij hen. Dat wil op zich al heel veel zeggen, want het is allesbehalve evident om stage te kunnen lopen bij één van de big four.”

Niet marchanderen over loon

Sanne wees een contract bij Deloitte af en ze contacteerde ook twee andere bedrijven om te laten weten dat ze niet langer geïnteresseerd was, maar toch speelde ze die situatie nooit uit bij PwC. Dat zou misplaatst geweest zijn, vindt ze. “Je kan nog geen eisen stellen als je nog niets bewezen hebt: dat kan je pas na één of twee jaar. Sowieso weet je waar je je kan aan verwachten op financieel vlak. De verloningspaketten voor beginners lijken bij de big four heel goed op elkaar, die zijn op elkaar afgestemd. Ik wist dat het verschil tussen de verschillende bedrijven misschien hoogstens 100 euro bruto was. En veel ruimte voor onderhandelen laten ze sowieso niet. Studenten zijn daar ook geen vragende partij voor, in het algemeen. We zijn daar heel nuchter in: we weten dat we gegeerd zijn, maar we beseffen ook heel goed dat we met veel zijn die elk jaar afstuderen. De concurrentie speelt niet alleen bij de bedrijven, maar ook tussen de studenten onderling.” Over haar loon lost Sanne Tuybens op vraag van haar werkgever niets (het startloon bedraagt 2.000 euro bruto, nvdr), maar ze had natuurlijk wel duidelijke verwachtingen. “Voor iemand met mijn diploma is 1.300 euro netto een goede start, vind ik. PwC geeft me een heel mooie aanbieding die daar heel goed bij aansluit. Ik krijg ook een bedrijfswagen, wat ik als een luxe beschouw. Zoals ik al zei: je moet realistisch blijven. Je kan niet verwachten dat je als laatstejaar zonder ervaring meteen een riant loon aangeboden krijgt.”

Tekst Dominique Soenens - Foto Griet Dekoninck

Gert Cocquyt, burgerlijk ingenieur bouwkunde in spe
reeds 33 jobaanbiedingen sinds 2009

asset/44416


‘Beste Gert, wij hebben volgende vacatures voor u: waterbouwkundig ingenieur, werfleider wegenwerken, projectleider voor bouwen van bruggen,… Indien u interesse heeft in deze vacatures, nodigen we u graag uit voor een verkennend gesprek om na te gaan welke vacature het best bij uw profiel past. Indien u en wij mogelijkheden zien om samen te werken, kan er in een later gesprek ingegaan worden op het remuneratiepakket dat wij u kunnen aanbieden. We zouden het bijzonder appreciëren een antwoord te mogen ontvangen.’
Getekend: Jan De Nul, Deme, Aquafin en co.

Het is de natte droom van vele (laatstejaars)studenten: tot de verbeelding sprekende bedrijven die u zelf aanschrijven met de vacatures die ze voor u in petto hebben, of nog directer, die opbellen met de vraag om zo snel mogelijk op sollicitatiegesprek te komen.
Sinds Gert Cocquyt (24) in 2009 zijn master in de Industriële Wetenschappen, richting Bouwkunde, behaalde aan KaHo Sint-Lieven kreeg hij reeds meer dan dertig jobaanbiedingen, voornamelijk via brieven. Vijf bedrijven belden hem meteen op.
Jobaanbiedingen waar hij nooit op toehapte.
Gert: “Ik besliste om na 4 jaar industrieel ingenieur verder te studeren tot burgerlijk ingenieur bouwkunde aan de Universiteit Gent, nog 2 extra studiejaren dus. Werkzekerheid heb ik sowieso, maar zolang ik studeer, wil ik daar al mijn aandacht aan geven. Ik heb wel netjes alle bedrijven geantwoord dat ik nog wou voortstuderen.”

Job binnen handbereik na stage

Het moge duidelijk zijn: deze jongeman gaat niet over één nacht ijs. Gert: “Ik besef heel goed dat ik al minstens twee jaar geld kon verdienen, zoals sommige van mijn vrienden.  Maar ik heb een droom: burgerlijk ingenieur worden in de bouwkunde. Na mijn stage bij bouwbedrijf Elbeko op het einde van mijn derde jaar als industrieel ingenieur, wou dat bedrijf me al een contract aanbieden, zodra ik afstudeerde als industrieel ingenieur. Ik volgde er één maand stage als assistent van de projectleider en deed er nadien nog één maand vakantiejob. Ik verzorgde de contacten met de bouwheer, volgde de planning op, plaatste bestellingen, én werkte zelf een kleine week mee op een bouwwerf als metser-diender. Al gaf ik natuurlijk ook stabiliteitsadvies, want ik had al die bouwprojecten bestudeerd. Tijdens mijn vakantiejob heb ik de projectleider twee weken vervangen. Ik werd toen echt voor de leeuwen gegooid, maar kreeg respect van de arbeiders omdat ik mijn handen wou vuil maken. Je mag je als jong broekie nooit opstellen als de alleswetende ingenieur die recht van school komt en alles beter weet.” Indien ik niet had voorgestudeerd, dan was ik waarschijnlijk bij Elbeko begonnen. Ze hadden zelfs al een duidelijke functieomschrijving uitgetekend voor mij.”

In het jaar dat Gert afstudeerde als industrieel ingenieur, belde bouwbedrijf Elbeko hem opnieuw op, maar toen zat Gert via Erasmus in…Duitsland, voor zijn thesis. Gert: “Daar ging een nieuwe wereld voor mij open. Ik bestudeerde er de dynamica van structuren en stabiliteit van bruggen. Ik had voor mijn vertrek zes maanden Duits gestudeerd en ter plekke volgde ik ook nog een cursus. Vandaag haal ik daar veel voordeel uit, want veel bouwnormen zijn in het Duits opgesteld. Zo’n stage prijkt mooi op mijn cv, maar ik leerde er ook mijn plan trekken: koken, kuisen, … . Je moet alles zelf doen.”
Ondertussen vielen er aan het thuisfront de eerste brieven van bedrijven in de brievenbus. Gert: “Met dank aan KAHO Sint-Lieven, die nauwe banden onderhoudt met het bedrijfsleven en onder andere jobbeurzen organiseert. Vele eindwerken worden ook door bedrijven aangeboden aan de hogeschool. Wie een goed eindwerk aflevert, heeft een streepje voor. KaHo Sint Lieven leerde ons ook solliciteren. We kregen zelfs één hele week sollicitatietraining, waarbij onze simulaties werden gefilmd.”

200 euro bruto meer als burgerlijk ingenieur

Gert Cocquyt zette tot nu toe nog nooit de stap om effectief te solliciteren. Hij heeft er nog geen seconde spijt van dat hij verder studeerde tot burgerlijk ingenieur. “Al is het wel hard labeur. Ik heb nu voor het eerst een paar herexamens. Ik krijg op dit moment ook minder brieven, maar daar lig ik hoegenaamd niet wakker van.
Maandelijks krijg ik wel Duitse jobaanbiedingen, een professor stuurt die me door, heel attent van hem.”

“Ik maak graag plannen op lange termijn. Ok, je bent veelgevraagd en dus is de verleiding groot om snel toe te happen of snel te veranderen van job. Ik hoorde van een aantal industrieel ingenieurs die reeds aan de slag zijn, dat ze het eerste jaar tot drie keer van werk veranderd waren. Als ik bij een bedrijf een contract onderteken, dan is het om daar minstens enkele jaren de stiel te leren. Ik hou van stabiliteit in mijn leven. Als je net van school komt, investeert een bedrijf bovendien enorm in mij, en ik besef heel goed dat ik pas na een tijd echt zal renderen. Het liefst van al wil ik in een kmo aan de slag, een studiebureau bijvoorbeeld. Al ligt mijn hart ook bij de uitvoering van bouwprojecten.” Hoeveel hij zal verdienen, daar is hij nauwelijks mee bezig. “Het startloon van een burgerlijk ingenieur ligt gemiddeld op 2.500 euro bruto, zo’n 200 euro hoger dan dat van industrieel ingenieur, maar veel hangt af van het soort bedrijf en sector waar je start.”

Bedrijven infiltreren via studentenclub

Jaarlijks studeren er aan de Universiteit Gent slechts enkele tientallen burgerlijk ingenieurs in de bouwkunde af. De schaarste zet bedrijven aan om creatief tewerk te gaan, door bijvoorbeeld te infiltreren in studentenclubs. Gert: “Ik ga regelmatig naar activiteiten van Poutrix, de technische studentenvereniging van de burgerlijk ingenieurs bouwkunde aan de Universiteit Gent. Een aantal bedrijven sponsoren die studentenclub: een win-win voor de bedrijven én de studenten. Er worden werfbezoeken, bedrijfsbezoeken, studiedagen en jobbbeurzen georganiseerd. Als student kom je zo snel rechtstreeks in contact met interessante bedrijven.”

Hoe wanhopig sommige bedrijven op zoek zijn naar de schaarse burgerlijk ingenieurs in bouwkunde, blijkt misschien nog het meest uit volgende anekdote. Gert: “Ik heb gehoord dat er bij de Belgische bouwreuzen industrieel ingenieurs werken, die op vraag van het bedrijf verder studeren tot burgerlijk ingenieur, omdat ze zo nog sneller kunnen doorgroeien binnen het bedrijf. Ondertussen wordt hun loon netjes doorbetaald.”

Tekst Sam De Kegel - Foto Griet Dekoninck