Filipijnse verpleegster in België: “Dit is echt het paradijs”

Maria Elena Feliciano (38) werkt sinds juli 2010 in het ZNA Joostens in Zoersel, de dementiekliniek van het Ziekenhuis Netwerk Antwerpen

Maria Elena Feliciano (38) werkt sinds juli 2010 in het ZNA Joostens in Zoersel, de dementiekliniek van het Ziekenhuis Netwerk Antwerpen. Hoe bevalt het haar?

“Wat ik hier in één maand verdien, zou ik in de Filipijnen in een heel jaar verdienen. Ik ben contractueel overeengekomen met de Filipijnse rekruteerder Manpower Resources of Asia om de helft van m’n loon naar mijn familie te storten. De hoofdverpleegkundige, mijn collega’s, de bejaarden: allemaal zijn ze geweldig. België is echt het paradijs. De enige die ontbreekt, is mijn zesjarige dochter.”

Zoersels dialect

Tussen 2000 en 2007 werkte Maria Elena in Nederland, onder meer in ziekenhuizen en de thuiszorg. “In het begin moest ik elke dag wenen van de hoofdpijn, zo’n moeilijke taal is het Nederlands.” Anno 2010 trekt ze alleraardigst haar streng, al blijft het wennen aan het Zoersels dialect. “Voor 2000 heb ik zeven jaar erg graag gewerkt in een openbaar ziekenhuis in Manila. Daar ben ik met pijn in het hart vertrokken. Je doet dat toch om je te kunnen ontwikkelen, om geld te kunnen verdienen. Bijna al m’n oud-klasgenoten verpleegkunde werken in het buitenland. Het is de normaalste zaak bij ons. Misschien geen goeie zaak, maar het houdt wel de economie gaande. Omwille van privé-omstandigheden ben ik in 2007 uit Nederland teruggekeerd naar Manila. Ik heb de voorbije twee jaar gezorgd voor m’n zieke papa en mama, en mijn dochter. Vorig jaar kreeg ik dan de vraag van MRA of ik naar België wou komen. Tijdens een selectiegesprek via de webcam met de Belgische rekruteerder Express Medical werd mijn kennis van het Nederlands getest. De hele procedure heeft me geen cent gekost, maar de administratie nam wel een jaar in beslag. Een erg zware periode, omdat je niet weet wat er te gebeuren staat. Ik wist ook pas ter plekke wie m’n werkgever zou worden. Maar dat maakt me helemaal niets uit, hoor. Ik ben hier om te werken. Geen idee hoelang ik in België blijf. Ik heb voorlopig een contract van één jaar. We zien wel.”

Tekst: Nico Schoofs - Foto: Griet Dekoninck

Verschenen in Vacature Magazine van 2 oktober 2010.